Liber .III.Diſt. III. Ca. X.

a qua omnis ꝯfuſio ⁊ mutua ꝯmixtioremouet̉. qꝛ cum alius ſit pater. aliusfilius. alius ſpūſſanctus. pater nō poterit eſſe filius. nec filius pater vel ſpicituſſcūs. Eſt ergo pater qui generat.filius qui gignit̉. ⁊ ſpūſſanctus qui ꝓcedit vt ſimplex diſtinctio ſit in perſomis ⁊ in natura vnitas teneat̉ Un̄ licꝫalius ſit pater. alius filius. alius ſpirituſſcūs. non tn̄ aliud. qꝛ idem quod ēpater eſt filius eſt ſpūſſanctus Paterbero generando totam ſubſtantiam eiœedit ſine diuiſione ⁊ tn̄ totam retinuit ſine diminutōe. ⁊ ſic vna ⁊ eadē reseſt pr̄ gignens ⁊ filius naſcēs ⁊ ſpūsſanctus ab vtroqꝫ ꝓcedens. TDe hac ſancta trimiate beatus augu.ſic d̓t. Trinitas diuinaꝝ perſonaꝝ eſtſummū bonum ⁊ purgatiſſimis mentibꝰ cernit̉. vna eſt enim indiuiſibiliseſſentia. ꝑſone tres. ⁊ he tres perſonerunt vna eſſentia ⁊ vnus deus. ⁊ quelibet eaꝝ eſt vna eēntīa ⁊ vnus deus. pater a nullo. filius a patre naſcēdo. ſpitituſſcūs a patre per filium ꝓcedendoBater filium generat. filius gigniturpr cum filio ſpūmſanctum ſpirant.Et ꝙ filius ſpūmſanctum ſpirat. hochꝫ a patre. Quicquid em̄ perſona hacet vel facit hoc a perſona hꝫ a qua eſt.⁊ ideo qꝛ filius ē a patre ⁊ ab ipſo omma hꝫ. ⁊ qꝛ ſpūſſanctus eſt a patre ⁊ fitlo. id eo hoc qd̓ hꝫ ꝯmuniter ab vtroqꝫhabet. Sꝫ ꝓpter hmōi naſcibilitatempater non eſt maior filio naſcente velipūſancto ꝓcedente. qꝛ vnitas diuinefſſentie eſt equaliter in ipſis. UEt notandū ꝙ quicquid ad ſe dicunt̉pater ⁊ filius non d̓r alter ſine altero.t. quicquid dicunt̉ quod ſubſtantiamipſoꝝ on̄dat ſimul dicunt̉. nō gͦ patereſt ſine filio. nec filius ſine patre. ſꝫ amdo ſimul deus etiā ⁊ vnus dens. Quocitca quicquid ẜm ſubſtantiā vel eter-

nitatem de eis d̓r. ambo ſimul ſunt Etqͣꝫuis de filio dicat̉ deus de deo. lumende luīe. ambo tn̄ ſimul ⁊ ſꝑ vnus deus⁊ vnum lumen. Unde ſcienduꝫ prēm⁊ filium ⁊ ſpūmſanctum vnū eſſe naturaliter deuꝫ. nec tn̄ ipſum prēm eſſequi filius. nec filiū ipſum eſſe qui pater eſt aūt ſpūſſanctus. vna eſt em̄ eēntia patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī. in qua noneſt aliud pater. altud filius. aliud ſpirituſſctūs. qͣꝫuis perſonaliter alius ſitpater. alius filius. alius ſpūſſanctus.Et notandū ꝙ tota deitas eſt in patretota in filio. tota in ſpūſancto. nec minor in patre ſolo qͣꝫ ſimul in patre ⁊ filio ⁊ ſpūſancto. ſimil̓r de filio ⁊ de ſpūſancto intelligendū eſt. De hoc ⁊ quibuſdam alijs ad ſanctā trinitatem ſpectantibꝰ. hugo in libro de ſacramētisſic ait. Creatorē omniū reꝝ vnum ꝯfitemur deū ⁊ eternū. trinum in ꝑſonisqꝛ eſſentia deitatis vna eſt. ⁊ in eēntiavna tres perſone. Pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſcūs trinus eſt ſine diuiſione vnitatis. ⁊ vnus ſine ꝯfuſione trinitatis.Tres aūt ꝑſonas nihil eſſe qͣꝫ eēntiaꝫvnam. qꝛtribꝰ eſſe vnum eſt ⁊ vna eēntia. qua ꝓpter tres vnum ſunt. ſed tresvnus non ſunt. quia ſi tres vnum noneſſent. vna eſſentia trium non eſſet. ſitres vnus eſſet tres non eſſent. idcircotres vnum ſunt ne ſubſtantia diuidat̉⁊ tres vnus non ſunt ne perſone ꝯfundantur. Quod ergo pater eſt filius ē.quia vna eſt natura patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti. Sed non qui pater filiuseſt. quia alia eſt perſona patris. alia filij. Item que de deo ſcd̓m ſubſtantiamdicuntur. equaliter dicuntur de patre⁊ filio ⁊ ſpūſancto. quoniam ſubſtantia patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti vna eſt. ⁊equaliter. Deus nomen eſt ſubſtantie⁊ hoc deo eſſe eſt quod ſubſtantiam eſſe. Ideo pater deus eſt. filius deus eſt.