Liber .III.Diſt. III. Ca. X.

rituſſancti cū ſit oībꝰ vna ſubſtātia eadem eēntia ⁊ ſola natura. hec oīa credimus. hec oīa ꝓfitemur ⁊ ꝯſtant veraciter eſſe. ⁊ tn̄ in oībꝰ ſi iuxta humanaꝫeſtimationē penſent̉. videt̉ hūana rōfortiter repugnare. hec rich. R Etnotandū ꝙ pater qui eſt fontalis oīmbonitas. qꝛ potuit ⁊ voluit filium dilectum genuit. cui beatitudinis ſue delicias pleniſſime coīcat̉ Coeternum genuit. qꝛ nūqͣꝫ ſine illo fuit Conſubſtantialeꝫ quoqꝫ ne diuinitatis ſubſtantiaduplicet̉. Dicit̉ tn̄ genuiſſe alteꝝ a ſe.ſ. alterā ꝑſonā que eſt hoc qd̓ ip̄e. Exvtroqꝫ etiam ſpūs ꝓcedit vt ambo ſemutuo diligentes terciū quoqꝫ ꝯdilectū haberent. cui caritatis ſue deliciasoīno coīcarent. in quo etiā ⁊ ꝑ quemcreaturę rōnales ꝓ modulo ſue capacitatis eiſdē ꝑticiparēt. ip̄e em̄ eſt cartas vtrūqꝫ ꝯiūgens noſqꝫ ſubiūgensa fonte. A fonte igit̉ bonitatis q̄ patereſt ꝓcedit donū amoris. qui amor ſpiritus eſt Si aūt a patre ꝯn̄r ⁊ a filio qꝛpater nihil ſibi retinuit qd̓ nō filio ſuogignendo dederit ſicut ipſe ait. Oīaque pater hꝫ mea ſunt ꝓpterea dixi qꝛde meo accipiet ⁊ annunciabit vobis.Eſt aūt ſpūſſanctus equalis vtriqꝫ. qꝛex ſumma libertate oportuit ſummumdonū ꝓcedere. gͦ ⁊ ſummū bonum. Etetiā deus qꝛ donū intrinſecū eſt ⁊ quicquid eſt in deo deus eſt Ob hoc ⁊ vtriqꝫ coeternus eſt qꝛ donuꝫ intrinſecumprius in deo fuit qͣꝫ eſſe vel aliud quicqͣꝫ creaturis cōmunicat et exterius veldiſtribueret S De ꝓprietatibꝰ ꝑſonaꝝ q̄ ī d̓ina natura ꝑſiſtūt. tho. de aqͦ.ſic d̓t In d̓i natura treſ ꝑſone ſubſiſtūt⁊ hi tres ſunt vnus deus ⁊ ſolis relationibꝰ diſtingunt̉. Paternitas a rōnefiliationis Pater aūt ⁊ filius a ſpūſancto ſpiratōe vt ita dicant̉ ſpūſſanctusa patre ⁊ filio ꝓceſſiōe amoris qua ab

vtroqꝫ ꝓcedit. preter has nō eſt quattam in diuina natura ponere ꝑſonamDicit etiam de hoc beatus auguſtinusin libro de ꝟbis apoſtoli Audiuimusdn̄m dicentē. ego ſuꝫ qui ſum. ⁊ deusſumme bonus eſt. Cū audis deus ſumme bonus noli putare de deo patre tm̄dictū ſed de deo patre ⁊ filio ⁊ ſpūſancto. hec em̄ trinitas vnū ē ⁊ vnꝰ d̓s eſt ⁊ſumme bonus eſt. Ita plane vnus eſtdeus. vt quando de ipſa trinitate interogatus hoc reſpondens ne forte cuſaudieris eſt deus putes ipſum eſſe patrem. ipſum eſſe filium. ipſum eſſe ſpꝰritum ſanctum. non eſt ita Sed qui pater eſt in illa trinitate nō eſt filius. quifilius eſt in illa trinitate. non eſt paterqui ſpirituſſanctus eſt in illa trimitatenec filius eſt nec pater ſed ſpiritus patris idemqꝫ ſpiritus filij ipſe enim eſtvnus ſpūſſanctus ⁊ patris ⁊ filij cōeternus patri ⁊ filio conſubſtantialis tqualis hec tota trinitas vnus d̓s ſumme bonus. hec auguſtinus. Eſt igiturſolus ⁊ verus deus eternus immenſus⁊ incōmutabilis omp̄s ineffabilis pͥter ⁊ filius ⁊ ſpūs Tres quidem ꝑſone ſed vna eſſentia ſubſtātia ſeu natura ſimplex omnino. pater a nullo. filius a patre ſolo ſpūſſanctus ab vtroqabſqꝫ initio ⁊ abſqꝫ fine. pr̄ generans.⁊ filius naſcens. ſpūſſanctus a patte⁊ filio ꝓcedens. hec tres perſone ſum⁊ ꝯſubſtantiales coetet ne omnipotentes coequales vnum vniuerſoruꝫ priſcipium creator oīm viſibilium ⁊ inuiſibilium ſpūalium ⁊ corꝑalium creaturarum. hec aūt ſancta trinitas ſcd̓mſuam eſſentiam eſt indiuidua ⁊ ẜm ꝑſonales ꝓprietates ē diſcreta ⁊ natuteſue ſimplicitate nō admittens diuinonem nec in ꝑſonali ꝓprietate recipſesvnitatem. Sed ſemper in eſſentia viitatis ⁊ in perſonis pluralitas inueni