Diſt. III. Ca. IX.Liber .III.
tibꝰ quodam ꝯtemplationis acuminedei claritas videri. oꝑtet vt tales ineſtimabili virtute polleant. Sꝫ qͥſquisdeū quantū licet ſumine ꝯtemplatōisvidet̉. huic mundo funditus moritur.nec vltra eius amore teneat̉. Iſta ꝯmemorat beatus grego. xviij. mora. ſic ditens. Quādiu hic mortaliter viuiturvideri per quaſdā ymagines deus pōtſed per ipſam nature ſue ſpēm non p̄t.bt̄ aīa gratia ſpūſſancti afflata ꝑ figutas quaſdā deū videat ſed ad ip̄m vimeſſentie non ꝑtingat. qꝛ in hac mortali carne ꝯſiſtentibꝰ ⁊ videri p̄t ꝑ quaſbam circūſcriptas ymagines. ⁊ videti non p̄t per incircumſcriptum lumēeternitatis. Si vero a quibuſdā p̄t inhac adhuc corruptibili carne viuentibus ſed tn̄ ineſtimabili virtute creſcētibꝰ quodam ꝯtemplationis acumineeterna dei claritas videri. ꝑ nature tn̄ſue ſpēm videri non p̄t. Sꝫ quiſquisdeū inquantū phas eſt in luīe ꝯtēplationis videt. huic vite funditus moritut. nec iā eius amore tenet̉. Hullusquippe eū videt qui adhuc carnalit̓ viuſt. qꝛ nullus p̄t amplecti deū ⁊ ſeculūQQui em̄ deum videt eo ipſo morit̉ quobel intentiōe cordis vel effectu operisab huius vite delectatōnibꝰ tota menſe ſeꝑatur. Nullus vnqͣꝫ deū videt ſpicitaſiter ⁊ mundo viuit carnaliter. Un̄paulus qui adhuc de inuiſibilibus ſic̄pe teſtat̉ experte cognouerat. iaꝫ huicinundo totū ſe mortuuꝫ perhibebat ditens. Mihi mundus crucifixus eſt. ⁊go mundo. hec greg. L Et qͣꝫuisrm cōem curſum diuina eſſentia in p̄ſenti vita ꝯſpici non valeat. tn̄ illā crecere ⁊ ardenter ꝯcupiſcere quodāmobo eſt illam videre. Qd̓ affirmat btūsaligū. ſic dicens. qͣꝫqͣꝫ illa ſumma ⁊ incōmutabilis lux vera. lux indeficiensangeloꝝ a nemine ꝯſpici valeat in hac
vita. que ſolum ſanctis reſeruat̉ in celeſti patria. illud tn̄ credere ⁊ intelligere ⁊ ſentire ⁊ ardēter ꝯcupiſcere velinhyare quodāmō illud cernere ē ⁊ tenere. hec aug. De ꝯtemplatōe etiā moyſes abbas in prima collatōe. Contēplatio inquit dei multipharie ꝯcipit̉.nā deus non ſolū incomp̄henſibilis illius ſubſtantie ſue ammiratōe cognoſcit̉. qd̓ tn̄ adhuc in ſpe ꝓmiſſionis abſconditū eſt. Sed etiā creaturaꝝ ſuaꝝmagnitudine vel equitatis ſue ꝯſideratione vel quotidiane diſpenſatōnis auxilio ꝑuidetur. qn̄ .ſ. que cū ſanctis ſuis per ſingulas generatōes egerit mēte puriſſima pluſtramus Cū potentiāeius qͣ vniuerſa gubernat moderat̉ acregit. cum immenſitatē ſcīe eius ⁊ oculū quem ſecreta cordiū latere nō p̄ttrementi corde miramur. cū arenarūmaris vndaꝝqꝫ numeꝝ dimenſiuum⁊ ei cognitū pauidi cogitamus. cumpluuiaꝝ guttas. cū ſeculoꝝ dies ⁊ horas. cū preterita futuraue vniuerſa obſtupeſcentes ſcīe eius aſſiſtere ꝯtēplamur. Cū ineffabilē clementiā eius qͣinnūera flagicia. q̄ ſingulis quibuſqꝫmomētis ſub ipſius ꝯmittunt̉ aſpectuindefeſſa longaītate ſuſtentat. Cū intuemur vocatōem qua nos nullis precedentibꝰ meritis gratia ſue miſerationis aſciuit. Cum deniqꝫ quot occaſiones ſalutis tribuit adoptandis cū quodā ammirationis intuemur exceſſu ꝙita nos naſci p̄cepit. vt ab ipſis cunabulis gr̄a nobis legiſqꝫ ſue noticia nobis traderet̉. ꝙ ip̄e aduerſariū vincēsin nobis ꝓ ſolo bonitatis aſcēſu eterna btītudīne ac ꝑpetuis nos p̄mijſ munerat. ac poſtremo diſpēſatōꝫ incarnatōis ſue ꝓ nr̄a ſalute ſuſcepit. ac mirabilia miſterioꝝ ſuoꝝ in cūctis gentibꝰdilatauit Sūt aūt alie quoqꝫ hmōi innumere ꝯtēplatōes q̄ ꝓ qͣlitate vite ac