FLiber .III.Diſt. III. Ca. IX.

videre gloriam dei non valet ſicut eſt.Unde paulus d̓t videmus nūc ꝑ ſpeculum in enigmate Neqꝫ em̄ op̄s deus iāin ſua claritate ꝯſpicit̉. ſed quedā ſubilla in pn̄ti vita ſpeculat̉ anma vnderecreata ⁊ refecta ꝓficiat. ⁊ poſt reſolutionem coporis ad viſionis eius gloriam ꝑtingat. De hoc d̓t beatus bernarQuicquid de dei viſione hic fidelibꝰimꝑtitur ſpeculum eſt ⁊ enigma. tm̄ diſtans a futura vita. qͣꝫtum a veritate fides. tempus ab eternitate ⁊ hoc ipſumbreuiter ⁊ raptim. De hoc etiā dt beatus greg. viij. libro moral̓. ſuꝑ illo verbo vſqꝫ quo nō parcis mihi nec dimittis me vt glutiam ſaliuā meam. Saliua in os ex capite labit̉ ab ore vero adventrem ducit̉. dū glutit̉. Quid itaqꝫeſt caput noſtꝝ niſi diuinitas. quid venter noſter niſi mens. quid ſaliue nomine niſi ſapor intime ꝯtemplationis ſignificat̉. Sed ſaliua que ad os labit̉ adiuinitate labitur. vt vero ad ventremveniat non glutinat̉. qꝛ diuinitatis cōtemplatio ſenſum tāgit ſed plene mētem non reficit. qꝛ anmus ꝑfecte ꝯſpicere non valet. qꝛ adhuc caligo corruptionis prepedit. ſed raptim videt. Ecce em̄ electoꝝ mens iam deſideria ſubijcit. iam cūcta que ꝯſiderat preteriretranſcendit. iam ab exteriori delectatione ſuſpendit̉. ⁊ que ſint bona inuiſibilia rimat̉. atqꝫ hoc agens plerūqꝫ indulcedine ſuꝑne ꝯtemplationis rapit̉iamqꝫ de intimis aliquid qͣſi ꝑ caliginem ꝯſpicit. ⁊ intereſſe ſpiritalibꝰ angeloꝝ miniſterijs ardenti deſiderio conat̉. guſtu incircūſcripti luminis paſcit̉ ⁊ vltra ſevecta ad ſemet ip̄am reuehi dedignat̉ Sed qꝛ corpus qd̓ corrūꝑitur aggrauat aīaꝫ inherere diu lucinō valet. quā raptim videt. Ipſa quippe carnis infirmitas tranſcendentē ſeaīaꝫ retrahit ad cogitanda yma ac ne-

ceſſaria ſuſpirantem reducit. Saliuaergo defluens a capite os fangit. ſedad ventrē non ꝑuenit. qui rigore ſuꝑneꝯtemplationis iam quidē intellectusnoſter infundit̉. ſed nequaqͣꝫ mēs plene ſaciat̉. in ore em̄ guſtus eſt ſꝫ in ventre ſacietas. Saliuam igit̉ glutire nōpoſſumus. qꝛ ſuperno claritatis boneſaciari non ꝑmittimur qd̓ adhuc extenuitate guſtamus. Sed qꝛ hoc ipſumqd̓ vtrumqꝫ iam ſuꝑna cognoſcimusexpietate parcentis eſt. ꝙ vero hec ꝑcipere ꝑfecte non poſſumus adhuc expena eſt vetuſte damnationis. hec gre.I Und̓ ⁊ d̓t idem beatus greg. xxxj.moral̓. exponendo illud. oculi eius delonge ꝓſpiciūt. Quātolibet in hac vita poſitus quiſqꝫ ꝓfecerit necdū deumper ſpeciem ſed ꝑ enigma ⁊ ꝑ ſpeculuꝫvidet. Enigma nāqꝫ cū reſpicimus verius cernimus. cū ꝟo longius aciemtendimus ſub incerto caligamus Qꝛigit̉ ſancti viri in alta ꝯtemplatione ſeerigunt. ⁊ tn̄ deum ſicut eſt videre nonpoſſunt. Unde dicitur. Oculi eius dlonge ꝓſpiciunt ac ſi diceret Intentionis aciem fortiter tendunt. ſed nedumꝓpinquum aſpiciunt cuius claritatismagnitudinē nequaqͣꝫ vt eſt penetratepoſſunt. a luce em̄ īcorruptibili calignoſtre corruptōis obſcurat Cūqꝫ ⁊ videre aliquatenus p̄t. ⁊ tn̄ videri luipſa ſicut eſt non poteſt. qͣꝫ longe ſit indicat. quam ſi mens vt cumqꝫ non cerneret. nec qꝛ longe eſſet nō videret Siaūt ꝑfecte iam cerneret. ꝓfecto hantquaſi ꝑ caliginem non videret Igiturqꝛ nec omnino cernitur recte dictū eſtquia de longe deus videt̉. hec grego.R Ergo deus per quaſdam ymagines in hac corruꝑtibili vita videri poteſt. ſed per nature ſue ſpeciem videtinon poteſt. Si vero a quibuſdam potin hac adhuc corruptibili carne viuen