Liber .III.¶ Diſt. III. Ca. IX.

intendere. Iſta ꝯmemorat beatus greſuꝑ ezechielē ſic dicēs Sepe volumuſoīpotentis dei naturā inuiſibilē ꝯſiderare. ſed nequa qͣꝫ valeamus ſed ⁊ ip̄isdifficultatibꝰ fatigata aīa a ſemetip̄arecedit. ſibiqꝫ de ſeipſa gradus aſcēſionis vt primū ſemet ip̄am ſi valet ꝯfideret. vt tūc illā naturā que ſuꝑ ip̄am eſtinqͣꝫtum potuerit inueſtigat. Sꝫ mēsſi carnalibꝰ ymaginibꝰ fuerit ſparſa.nequa qͣꝫ vel ſe vel aīe naturā ꝯſiderareſufficit qꝛ ꝑ quot cogitationes ducit̉.qͣſi ꝑ tot obſtacula cecat̉. Primus ergo gradus eſt vt ſe ad ſe colligat. Secūdus vt videat ſe qualis ſit collecta.Tercius vt ſuꝑ ſeip̄am ſurgat ac ſe auctoris inuiſibilis ꝯtemplationi intendendo ſubijciat ſed ſe ad ſe nullo mōcolligit niſi prius didicerit terrenaruꝫatqꝫ celeſtiū ymaginuꝫ fantaſmata aboculo mentis ꝯpeſcere. Quicquid deviſu. quicquid de auditu. quicquid deodoratu. de tactu. ⁊ guſtu cogitatōi occurrerit. reſpuere atqꝫ calcare dēmusHec gre. G Et ſciendū ꝙ humanaaīa hoīm vitio a paradiſi gaudijs expulſa lucem inuiſibiliū ꝑdidit ⁊ totaꝫſe in amorem viſibiliuꝫ fudit. tantoqꝫab interna ſpeculatione extranea eſt.quanto foris deformiter ſparſa. vn̄ fitvt nulla nouit niſi que corꝑeis oculisvt ita dixerim palpando cognoſcit. homo em̄ qui ſi p̄ceptum ſeruare volueritetiaꝫ carne ſpiritali futurus fuerat peccando etiam factus eſt mēte carnalisvt ſola cogitet que ad animū ꝑ ymagines corporeas trahit. Corpus quippeceli ⁊ terre aquaꝝ. aīalium. cunctaruꝫreꝝ viſibilium quas indeſinenter intuetur in quibꝰ dū totā ſe delectata mēsꝓijcit. ab interne intelligentie ſubtilitate groſſeſcit. ⁊ quia ad ſumma eriginon valet in his infimis libenter iacetCū ꝟo miris conatibꝰ ab his exurge-

re nitit̉ magnū valde eſt ſi ad cognitionem ſuā repreſſa corꝑali ſpecie animaperducat̉. vt ſemetip̄am ſine corporeaymagine cogitet ⁊ cogitādo ſe ſibi viavſqꝫ ad ꝯſiderandā eternitatis ceſſitudinē paret. hoc igit̉ mō qͣſi qͣꝫdam ſcalam exhibet ſemet ip̄am. ꝑ quā ab exterioribꝰ aſcendendo niſi tranſeat ⁊ a ſein auctorē tendat. Cuꝫ em̄ corporeasimagines deſerit in ſemetip̄am vemesnon modicū aſcendit. nec tn̄ debet aīaibi quieſcere ſed debet vlterius ꝓcedere ſanctoꝝ angeloꝝ agmina rimandaqualia ſunt ⁊ que ſit in eis ſine fine feſtiuitas viſionis dei. que leticia finedefectu. ⁊ quo modo ꝯtemplando ſemper eternitatē ſint eterni. Sed ⁊ hos videlicet choros angeloꝝ tranſeat ⁊ omne qd̓ creatum eſt deſerens. vltimo inſui conditoris lumine fidei oculos nigat. ⁊ in eius contemplatōne dulciterrequieſcat Iſtos .iiij. aſcēſus ſiue gradus tangit beatus greg. exponens illd̓ezechielis. Cum fiat vox ſuper firmamentum quod erat ſuper caput eorumſtabat ⁊ ſubmittebant alas ſuas ita dicens. Querendū nobis eſt que ſit voque ſupra firmamentum fit ſed eandēvocē melius intelligimus. ſi ab ymisad ſuperna gradientes quaſi quibuſdāpaſſibꝰ aſcendamus. Sicut em̄ auditus corporis excitatur voce. ita ſenſusmentis excitat̉ intellectu. vox ergo inmente eſt quaſi ſonns intelligētie. Sſciendum eſt qꝛ noſtris ſenſibꝰ aliquado vox carnis loquit̉. aliquando vox anime. aliqn̄ vox firmamenti. aliquadovox que ſupra firmamentum eſt. Donamus em̄ ante oculos ꝙ qui ſpīa nileſus a ꝓximo. qui ex humana ratione cogitat vt viceꝫ leſioni reddat. malum pro malo retribuat̉ huic vox catnis loquit̉ in mente. qꝛ cū diuina maſidata p̄cipiant bene nos facere his qui