¶ Liber .III.Diſt. III. Ca. IX.
dorem nec in modico videt B Undeop̄s deus menti noſtre que ob culpamcecata eſt ⁊ ad verū lumē ꝯſpicienduminualidum. ignem ꝯpunctionis ⁊ tribulatōnis immittit. vt oīs impuritasvitioꝝ in ea cremet̉. ⁊ ſic interioribꝰoculis mūdatis poſtmodū maīfeſtiusceleſtia poſſit ꝯtēplari. De hoc beatusgreg xxiiij. moral̓. ſic ait Uēti noſtrede ꝯſideratione cecitatis ſue prius ignis tribulatōis immittit̉. vt oīs vitiorū origo ꝯcremet̉. ⁊ tūc mūdatis oculis cordis illa leticia patrie celeſtis aperit̉. vt prius purgemus lugendo. qd̓fecimus; ⁊ poſtmodū manifeſtius ꝯtēplem̄ ꝑ gaudia qd̓ queramus. Priusem̄ a mentis acie exurente triſticia interpoſita malaꝝ caligo detergit̉. ⁊ tūcreſplendente raptim choruſcatione incircūſcripti luminis illuſtrat̉ quo vtrūqꝫ ꝯſpecto in gaudio cuiuſdā ſecuritatis abſorbet̉. ⁊ qͣſi poſt defectuꝫ pn̄tisvite vltra ſe rapta aliquo modo in quadam nouitate recreat̉. ibi mens ex immenſo fonte infuſione ſuꝑniroris aſꝑgit̉. ibi ſe non ſufficere ad id qd̓ raptaeſt ꝯtemplat̉ ⁊ veritatē ſentiēdo videtquia quanta eſt ipſa veritas non videtCui veritati tāto magis ſe longe exiſtimat. quāto magis appropinquat. quianiſi illā vtcūqꝫ conſpiceret. nequaqͣꝫ eāꝯſpicere ſe nō poſſe ſentiret. Ad niſusgͦ animi dū illo tendit̉ īmenſitate eiuschoruſcante circūſtantia reuerberatur.Ipſa quippe cūcta implens cūcta circūſtat ⁊ idcirco mens noſtra nequaqͣꝫſe ad dei ꝯp̄hendendam incircūſcriptam dilatat ſubſtantiā. qꝛ eam inopieſue circūſcriptōis anguſtāt Un̄ ⁊ ad ſemetip̄am citius labit̉ ⁊ ꝓſpectis quaſiquibuſdā ꝟitatis veſtigijs ad ſuā ymaginē al̓s ad ſua yma reuocat̉. hec greg.De hac etiam conpunctione ꝙ ſit viaad grāꝫ ꝯtemplatōis. hugo de ſancto
victo. in. iiij. libro de archa noe ſic d̓ſCompunctio eſt quaſi palus acutus.qui terram noſtri cordis fodit. ⁊ quaſi ignis rubiginē exurit. ⁊ qͣſi ſplēdortenebras pellit. Poſtqͣꝫ aūt per ignemꝯpunctionis rubigo fuerit a mente cōſumpta. ⁊ ille interius fulgor in cordemicare ceꝑit ꝯfeſtim aīmus in quēdāꝯtemplationis ſpecula ſubleuat̉: ibiqꝫquodammodo ſeipſo altior effectus.quandā vt ita dixerim lucidā regione⁊ terram nouam eminus ꝓſpicit. qualem nūqͣꝫ antea vel vidiſſe ſe memimivel eſſe eſtimat Mirat̉ ⁊ ip̄e qui videt⁊ pre gaudio pn̄tis luminis p̄teritasignorantie ſue tenebras accuſat. mitatur ſuꝑ ſe in ſummo quo eleuatus tendit. Et ſit gr̄a diuina aſpirante vt cuꝫꝑfecte aīmus a corporeis paſſionibꝰ ⁊terrenis deſiderijs exutus fuerit. qͣdamſtatim inſolita leticia ꝑfundat̉. vt eoamplius amaꝝ eſſe cognoſcat. qd̓ deſeruit. que magis dulce ſentit quod inuenit. Sopita etiā terrenoꝝ deſiderioꝝſtrepitu ꝯtinuo mens ad quieteꝫ inferne pacis ꝯponit̉. ⁊ vt capax eſſe poſſitceleſtis gratie ex ip̄a ſua tranquillitate preparat̉. Sapīa em̄ que eſt xp̄s habitare neſcit. niſi in corde pacifico.ideo illi in quibꝰ adhuc terrena deſideria perſtrepunt. que ſit dulcedo gratiedei nō nouerunt. hec hugo. C Oportet igit̉ qui ꝯtemplationi vacare denderat vt cogitationes mūdanas ⁊ telrena deſideria poſtponat. Unde d̓t beatus greg. Neceſſe eſt vt cor intus habeat. qui lumē ꝯtemplationis habere denderat. nā qui adhuc exteriora immo deratius cogitant. que ſunt de eterno iumine diuine ꝯtēplationis ignorāt̉. qꝛdum ſola viſibilia cogitant lumen inui ſibile ad mentem non admittit̉ Slergo interna ꝯtemplari volumus. ateterna implicatōne dormiamus. qui-