Diſt. III. Ca. IX.Liber .III.

Cire debes qd̓ꝯtemplatō ẜm aug. eſt mētisſuſpenſe in deū quedā eleuatio. eternedulcedinis gaudia deguſtans Uita vero ꝯtemplatīa vt dicit ꝓſper d̓r eſſe rerum latentium futuroꝝqꝫ noticia ſiuevacatio ab omnibꝰ mundi occupationibꝰ. ſiue diuinaꝝ ſtudiuꝫ litteraꝝ ſiueqd̓ his ꝓbat̉ perfectius dei viſio. Deꝯtemplatiua etiam vita greg. ſuꝑ ezechie. ſic d̓t. Contemplatiua vita eſt caritatem quidē dei ⁊ ꝓximi retinere. ſꝫab exteriori opere quieſcere. ſoli deſiderio ꝯditoris adherere. vt nihil iamagere libeat ſed calcatis curis omnibꝰad videndū faciem ſui creatoris animus inardeſcat. ita vt iaꝫ nouerit carnis corruptibilis pondus cum meroreportare. totis defiderijs appetere. illisymnidicis choris intereſſe. admiſcericeleſtibꝰ ciuibꝰ. de eterna incorruptione in ꝯſpectu dei gaudere. Contēplatiua etiā vita amabilis valde dulcedoeſt. que ſemꝑ ad ſeipſam rapit animāceleſtia aperit. terrena autē debere eſſeꝯtęmptui on̄dit. ſpiritalia mētis ocuſis pate facit. corporalia abſcōdit. hecgrego. Debet aūt anima deuota appropinquare deo per ꝯtemplatōem. qꝛ vtdi Fortunatus. nequa qͣꝫ deus deuoteanime ſe applicat aut inclinat niſi ſe totam in ꝯtemplatōe poſitam erigit.¶ Cum igit̉ eterna felicitas in viſibn̄e dei ꝯſiſtat. nec eſſe ergo eſt vt d̓t damaſcenus vt qualis in futuro eſſe debeat. talem in pn̄ti ſe ſꝑ exhibeat ⁊ cū futura noſtra felicitas in ꝯtemplatōe diuine eſſentie ꝯſiſtat. ad hoc neceſſe ē vtin ꝯtemplatōe quiſqꝫ noſtꝝ ſꝑ ſe exerceat. hec damaſce. Et notandū ꝙ d̓scarnalibꝰ oculis non ꝯſpicit̉ ſed mente ⁊ ideo deū videre intuitumentis qͣꝫtum poſſibile eſt poterimus. ſi cor pur

gatum ⁊ mundum habuerimus. Qd̓affirmat Iohannes anachorita ſic dicens. Si mundi corde ante deū ſteterimus. deū videre poterimus quantūpoſſibile eſt eū videre. Uidebimus eīeum inuiſibilē mente non corꝑe. ſcientie intellectu. non carnis aſpectu. Nemo em̄ putet ſe poſſe ipſam ſicut eſt diuinā ſubſtantiā intueri vt ſpēm ſibi aliquam vel ymaginē corporeaꝫ in cordefiguret. Nulla enim forma in deo eſt.nulla circūſcriptio. ſed ſenſus ⁊ mēsqui ſentiri quidē poſſit ⁊ mentis affectu perſtringi nec carne ꝯprehendi autdeſcribi aut enarrari. ideo oportet cuꝫomni reuerentia ⁊ metu accedere ⁊ itavibrari in eum mentis intuitū vt quicquid poteſt ſplendoris claritatis maieſtatiſqꝫ mens humana ꝯſpicere. ſuperhec omnia ſentiat eum ſꝑ eſſe. Oportet aūt vacare. vnde d̓r. vacate ⁊ videte qm̄ ego ſum deus. Et quanto purior in eo mens fuerit. tanto plura ei deus reuelabit ⁊ miſteria eius cognoſcethec iohannes. Ergo ꝓut d̓t glo. ſuꝑ. ixlibro celeſtis ierarch. Intellectualisviſio eſt mentis intelligentia qua diuinum lumen inuiſibiliter videt̉. Sicut igit̉ lucem viſibilem valentius cōſpicit qui ſereniores hꝫ oculos. qui ātaliquantulū debiles minus acute ꝯtēplat̉ eaꝫ. qui vero cecus eſt pene vix eātenuiter videt. qui aūt ex toto cecus ēnec in modico valet eam cernere. qͣꝫqͣꝫlux ipſa qͣꝫtum in ſe eſt equaliter omnibus luceat. Sic de creatoris luīe ſentiendū eſt. nam diuina ⁊ paterna bonitas eſt in ſe ſuꝑabundans. ſui tn̄ luīsdona vnicuiqꝫ ꝓut dignus eſt diſtribuit. nā ẜm vniuſcuiuſqꝫ mores ac ſtudiūvnicuiqꝫ adiacet deus. ⁊ ſicut magis⁊ minus de deo qͥſquis intelligit. ſic ⁊lux diuina vel maior eſt illi vel minor.Qui vero deū ignorat lucis eius ſplen

T. ij.