Liber .III. 7Diſt. III. Ca. VIII.
anime. pigre aīe tepide minus circūſpecte ⁊ nimis ingrate O aīa vocē dilecti tui audi pulſantis. Aꝑi mihi ſoror mea. amica mea. colūba mea Audivocantē aꝑi pulſanti. cur nō ſtatim exilis occurris apprehendis. ⁊ oſcula iūgis Quid adhuc dicis expecta. Ecceiteruꝫ vocat Surge ꝓpera amica meaformoſa mea ⁊ veni Quid tu dicis reexpecta adhuc modicū O aīa ingrataOviſcera dura vſqꝫquo fatigas dilectū tuū. pulſat ⁊ non vis aꝑire. vocat ⁊nō vis exire pulſat ſemel ⁊ iteꝝ ⁊ tu eūexpectare ⁊ reexpectare iubes modicū⁊ modicū ꝓtrahis in longū ⁊ in huncmodū fraudas amicū tuū ⁊ fatigas dilectū tuū. Taceo de illis qui foris ſuntqꝛ ſpūalem dilectiōem necdū ſcire poterūt. qui dn̄i mādata ex doctoꝝ dictisaudiunt quotidie. nec tn̄ acquieſcuntquotidie peccātes pm̄e tꝑa quotidie ſibi dari poſtulantes Ex qͥbꝰ dū quidaꝫꝟba vite libenter audiūt. qͥd aliud qͣꝫ ꝑſtudiū niſi māda remāda dicūt. Et cūquotidie pctīs pctā accumulāt Quidaliud qͣꝫ expecta reexpecta ꝑ deſideriūclamāt. quotidie ſpaciū pm̄e poſtulantes. ⁊ reſipiſcēdi tꝑs quotidie ꝓponētes quotidie ꝓlongantes Certe ad ſatiandū deſideriuꝫ ſuū totū huius viteſpaciū carnali al̓s corꝑali mēte videt̉ꝑmodicū Et cū eiuſmōi aīa que modoin vno vitio. mō in altero multa tꝑa expandit. totūqꝫ tn̄ velut momētaneumreputat Quid q̄ſo aliud in d̓ine patīeaure qͣꝫ modicū ibi. modicum ibi reſonat. U Sed de his interim tacētesquid de nobis obſecro dicturi ſumusqui habitum religionis ſuſcepimus.qui ſpūalibꝰ exercitijs mancipati ſumus. qui diuine dilectōis aſſidue qͣſdā velut arras accepimus. qui nil aliud iniūcti officij habemus niſi legere.pſallere. orare. meditari ſpeculari ⁊
ꝯtemplari vacare ⁊ videre qͣꝫ ſuauis ēdn̄s Nūquid nō nos pudebit eadē dicere. ⁊ dilectū noſtrū in his ꝟbis fatigare. manda remanda. hinc ſepe ſit vivitā noſtrā corrigere diſponamus. ſitn̄ differimus ⁊ dū in futuro ꝓponimꝰſit vt illud futuꝝ ſemꝑ ſit futurū. ymofortaſſis nunqͣꝫ futuꝝ. Sepe aūt aliqͦd̓certū futuꝝ determinat̉. quo corrigatvita nr̄a. ⁊ d̓r īterim dilecto noſtro expecta ⁊ cū illud futuꝝ in pn̄s vertit̉ īterum in aliud futuꝝ tranſfert̉ ⁊ d̓r reexpecta Sꝫ vere dilecta mea ⁊ vere dilecti mei amica. vt dictū eſt ſupra ſemꝑꝑata eſſe debet ⁊ ꝓmpta. ⁊ pulſante amicū abſqꝫ vulla dilatōis iniuria ſuſcipere ⁊ vocanti cum omni alacritate oecurrere. Scimus aūt qꝛ ſingularis amoris ꝯſortem non recipit ſociū noſiadmittit. Uide gͦ ne tūc primū incipias ꝑſtrepentium turbas eijcere vellecū iā ipſe cepit ad hoſtiū pulſare. alioquin quid iam eris dictura cuꝫ apudte tūc tꝑis fuerit eiuſmodi turba inueta. Quid inqͣꝫ erit dictura niſi expectare expecta. Expectandū ſane itemqꝫ teexpectandū ad eijciendaꝫ turbā extraneoꝝ ad eijciendā familiā tuoꝝ. Ocogitatus tā boni qͣꝫ noxij extranei iudicandi ſunt. qui mille noſtre vtilitatideſeruiuūt. Qm̄ vero ſingularis amorſolitudinē amat ſolitariū locū quetſttotam hmōi turbā non ſolū cogitationum verūetiam affectionū oꝫ eijcerevt dilecti noſtri amplexibꝰ qͣꝫto liberius tanto iocundius liceat inherere. hrichardus.FiliusAbita informatione de his quediſponunt ⁊ preparant ad virtutem ꝯtemplationis. nunc de ipſa vitaꝯtemplatiua ⁊ quid ſit ꝯtemplatio ꝝto informari.¶ Ca. .IX. Pater X