Diſt. III. Ca. VIII.Liber .III.

extorquemus orando Innumera ſiquicem que neqꝫ per experientiā operis.nec per inueſtigatōem rōnis inuenirebaleamus. per importunitatē orōnisedoceri meremur ex reuelatōe diuineinſpirationis. Sed qͣm multos videmus ſtudioſos in lectōe. deſidioſos inbꝑe. tepidos in orōe. p̄ſumentes tn̄ cogintōem ſuijpſius poſſe apprehendere.Sed qn̄ queſo apprehendēt qui duceꝫxp̄m non hn̄t. neqꝫ em̄ ducit eos xp̄sqꝛ aſcendere nō vult niſi cū tribꝰ diſcipulis. Iungat̉ igit̉ ſtudio lectōnis ſtubiū operationis ⁊ orōnis qui ꝑueniredefiderat ad ſuijpſius cognitōem ⁊ ſictandem ad dei ꝯtemplatōem Sed ſciendū ꝙ qui adhuc cogitatōe vel ꝯuerſatōe in ymo ſunt huius muneris dignatōe indignos ſe eſſe on̄dunt. Nammens que adhuc ꝑ varia ſpargit̉ deſiceria. que vanis cogitationibꝰ huc ilſūcqꝫ diſtrahit̉. qn̄ putas hanc gratiāaccipere merebit̉. que nondū pōt ſeipſam in vnū colligere. que nondum nouit ad ſeipſaꝫ intrare. qn̄ poterit ad eaque ſuꝑ ipſam ſunt ꝯtemplatōe aſcendere. Studeat ergo euagatōnes mentis reſtringere. aſſueſcat in intimis ſuis immorari. exteriora oīa obliuiſci.qui ad celeſtiū ꝯtemplatōem anhelat.qui in diuinoꝝ noticiam ſuſpirat. Diſcat veꝝ bonum ſolum amare ⁊ ipſumloſum indeſinenter cogitare. Et ſi perſenſeris deſideria tua circa exteriorescelectatōes affici ⁊ cogitatōes tuas ineis iugiter occupari. cū magna ſollicitudine ꝯpelle intrare. Quotiens enimeuagatōes mentis in vnū colligimuscōes cordis motus in vno eternitatisceſiderio figimus. quid aliud qͣꝫ de illa interna familia ſynagogam .i. ꝯgregatōem facimus. Sed cuꝫ illa deſideeioꝝ noſtroꝝ cogitationūqꝫ frequētiaillius interne dulcedinis deguſtatōne

allecta ad nutum ratōnis ſponte occurrere ⁊ in intimis fixa ſtare didicerit eccleſia .i. ꝯuocatio digne cenſeri poterit. Diſcamus gͦ ſola interiora bona amare. diſcamus ſola illa freqn̄tius cogitare ⁊ eccīam in nobis deo efficimꝰIn hac ſiquidē eccleſia xp̄s libēter immorat̉ ⁊ mirabiliter delectat̉. Un̄ ipēper ſapientem d̓t. Delicie mee eſt eſſecum filijs hoīm. hec richar. T Sꝫ⁊ hoc attendendū diligenter ꝙ aīa deuota ⁊ ꝯtemplatiua per deſiderium ſꝑdebet ſe ad ſuꝑna extendere. diuineqꝫviſitationis hoꝝ oīm temꝑe expectareprout hec ⁊ quedā alia idem Rich. iniiij. lib. ꝯtemplationis ſic ꝯmemoratdi. Debemus cordis noſtri illas ſꝑ perdeſideriū extendere ⁊ diuine reuelatōnis horam ſub oī hora imo ſub oī momento expectare. vt quacunqꝫ hora diuine inſpirationis aura mentis noſtrenubila deterſerit. veriqꝫ ſolis radios amota oīs caligimis nube detexerit. excuſſis ſtatim cōtemplationis ſue alis.mens ſe ad alta eleuet ⁊ auolet. ⁊ fixisobtutibꝰ in illud eternitatis lumen qd̓deſuꝑradiat in aquile volātis impetuoīa mūdane volubilitatis nubila trāſuolat atqꝫ tranſcēdat. vt cū tꝑs bn̄placiti dei aduenerit ⁊ aura ſpirantis gr̄eafflauerit ydoneus poſſit inueniri. quiad illud diuinoꝝ ſecretoꝝ ſpectaculuꝫdꝫ admitti. debet em̄ anīa ſancta ⁊ veriſponſi amica ad dilecti ſui aduentumſꝑ cum deſiderio inhiare. ꝑata ſꝑ ⁊ vocanti occurrere ⁊ pulſanti aꝑire. Debemus inqͣꝫ ſꝑ in hoc ſollicita eſſe ⁊ ꝑata inueniri. ne ſubito ⁊ inopīate adueniens minus ornatā inueniat. vel diuexcluſus diuine p̄ſtolationis vllā moleſtiaꝫ ſuſtineat. Moleſtia ſatis verbaſunt eſtuantiqꝫ deſiderio multū oneroſa. Manda remāda. expecta reexpectamodicū ibi modicū ibi. ꝟba ſane ſunt

T. j.