Liber. III.Diſt. III. Ca. VIII.
eum creauit. qd̓ nulli alteri ex creaturis donauit. que ymago diligencius īinterioris hoīs nobilitate ꝯſiderandaeſt. nā ſicut deus vnus ſemꝑ vbiqꝫ totꝭeſt. ita anima in ſuo corpore. Et ſic̄ neccreſcentibꝰ creaturis deus creſcit necdecreſcentibꝰ creaturis decreſcit. ſic anima nec minutis membriſminuiturnec adauctis auget̉. hec gloſa. SUnde ymago dei ꝯſiſtit in anīa quantuꝫ ad ꝓprietates naturales ſcꝫ memoriā intelligenciā ⁊ voluntatē. Similitudo aūt in gratuitis eſt. Et ideo ſimilitudo eſt quedā ꝑfectō ymaginis. qͥagratia ꝑficit naturam. ꝙ aūt anīa fitcreatura ad ymaginē ⁊ ſimilitudineꝫſancte trinitatis. Beatus bernardusita d̓t. Beata eſt illa ⁊ ſempiterna trinitas pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus vnꝰdeus ſcꝫ ſūma potentia. ſūma ſapiencia. ſumma benignitas creauit quādātrinitateꝫ ad ymaginē ⁊ ſimilitudinēſuam. anīam vicꝫ rationalē. que in eoprefertreſtigiū quoddā illiuſ ſummetrinitatis. qd̓ ex memoria rōe ⁊ voluntate ꝯſiſtit. Sed hec trinitas creata cecidit ꝑ ſuggeſtionē delectationē ⁊ cōſenſum ab illa ſumma ⁊ pulchra trinitate in quandā ꝯtrariā ⁊ fedaꝫ trinitatem ſcꝫ infirmitatem cecitatē ⁊ īmundiciaꝫ memoria em̄ facta eſt impotēs⁊ infirma. ratio impotens ⁊ ceca ⁊ tenebroſa. voluntas impura. hec Bern̄.Quiſquis igit̉ deſiderat cordis oculum erigere ad videndū deū. prīo cognoſcere diſcat ſeip̄ꝫ ꝓut ⁊ quedā aliaꝯmemorat Rich. de ſancto victo. ſuꝑBenyam in adoleſcentulus ſic dicēs.Fruſtra cordis oculū erigit ad videndum deū. qui nōdum ydoneus eſt. advidendū ſeip̄m. Prius diſcat viderehomo inuiſibilia ſua qͣꝫ preſumat agnoſcere inuiſibilia diuina. ſi vero nonpotes ꝯgnoſcere te. qua fronte preſu-
mis apprehēdere ea q̄ ſūt ſup̄ te. Pricipale em̄ ſpeculū ad videndum deuꝫabſqꝫ dubio eſt animus rōalis inueniens ſeip̄m. Si inuiſibilia d̓i ꝑ ea quefacta ſunt ꝯſpiciuntur vbi queſo qͣꝫⁿeiꝰ ymagine agnitōis veſtigia expreſſius impreſſa reperientur. hoīem emſſiẜm anmā ad dei ſimilitudinē factu ⁊legimus et credimus idcirco qͣꝫdiuꝝfidē ⁊ ſpē ābulamus ⁊ adhuc ꝑ ſpecūluꝫ ⁊ in enigmate videmus ad eius viita dixerim ymaginariam viſione aftius ſpeculū qͣꝫ ſpūm rationalem iuenire nō poſſumus. Tergat ergo ſpecūlū mundetqꝫ ſpūm ſuum. quiſquis ſitit videre deū ſuum. hoc itaqꝫ ſpeculūnon deſinit verus penitens tenere tergere ⁊ indeſinenter īſpicere. Tenere ſicdeorſum corruens terre ꝑ amorem inhereat. tergere ne in animum cogitatōnum puluere ſordeſcat. Inſpicere ſead inania ſtudia intentōis ſue oculuꝫreflectat. Exterſo autē hoc ſpeculo amundato ⁊ diligenter īſpecto. incipitei quedam claritas diuini luminis interlucere ⁊ īmenſus quidā inſolite viſiōis radius oculis eius apparere. helumen oculis eius irradiauerat. qͥ diit. Signatū eſt ſuꝑ nos lumen vultustui domine dediſti leticiā ⁊cͣ. Ex hūius igitur luminis viſione quā admmiratur in ſe mirum in modū accenditanimus ⁊ animatur ad videnduꝫ lumqd̓ eſt ſupra ſe. Uis ergo videre deumdiſce cōgnoſcere teip̄m. vides igitūtqͣꝫ vtilis ſit ſuijpſius plena cognitio.Sed ad celſitud inē huius ꝯgnitiōīeſine triplici ſtudio nō ꝑducimur. ſcilrcet per ſtudium operis. per ſtudiū meditatōis ⁊ per ſtudium orationis periſta paulatim promouemur ⁊ quandqꝫ perducimur ad perfectionem cognitionis. multa em̄ experimur oꝑādomulta inuenimus inueſtigando. mita