¶ Diſt. III. Ca. VIII.Liber .III.
intuens mundi ornamentū ⁊ pulchriiudinē creaturaꝝ. conditorem omniūintelligit deū. ⁊ oꝑa eius mirat̉. lauoatqꝫ oꝑum creatorē. Ad hanc anīaꝫbita ingreditur ꝑ feneſtras oculorum℟c Origenes. De hoc etiā beatus bernardus. ſuꝑ can̄. ſic ait. Quid hec tātaſormarū varietas. ⁊ numeroſitas ſpecleꝝ in rebus conditis ſunt. niſi quidāfadij diuinitatis demōſtrantes quidēqꝛ vere eſt a quo ſunt. nō quid ſit diffimentes itaqꝫ de ip̄o vides ſed nō ip̄mbn̄ hoc genus videndi cōe eſt ī ꝓmptovt iuxta apoſtolū. Omnes vtentes ratione inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſūtintellecta poſſint ꝯſpicere. hec Bern̄.Et notandū ꝓut Hugo de ſanc. vict.bicit. ꝙ tria ſunt inuiſibilia dei videlicel. potentia ſapientia benignitas. Potentiā manifeſtat reꝝ īmenſitas. Sap̄ſenciā decor. Benignitatē vtilitas. īinenſitas creaturaꝝ ꝯſtat in multitubine ⁊ magnitudine. decor creaturaꝝeſt in ſitu motu ſpecie ⁊ qualitate. Utititas creaturarū conſtat in grato aptoꝯmodo. ⁊ neceſſario. Un̄ mundus iſteſenſibilis quaſi quidaꝫ liber eſt ſcriptꝰdigito hoc eſt virtute diuina creatus.⁊ ſingule creature quaſi figure. OAn̄ duo ſunt genera ꝯtēplatōis vnuꝫqd̓ primū eſt ⁊ incipientiuꝫ in creturatum ꝯſideratione. Aliud qd̓ vltimum⁊ ꝑfectoꝝ eſt. in conſideratione ⁊ ꝯtēplatione ꝯſiſtit creatoris. Spēs enimteꝝ viſibiliū quaſi vene quedā tm̄ mob ſunt. ꝑ quas inuiſibilis pulchritudo ſe manifeſtās ad nos vſqꝫ ema nat.⁊ lō cū ita ſenſum noſtrū atqꝫ affectūnſaturaliter ꝓuocant nō quidē deſidetiū replēt. ſꝫ ad inquirendū ꝯditorisipem ⁊ eius pulchritudinē ꝯcupiſcendam irritant. hec Hugo. Sciendū etiam vt d̓t yſidorus in libro de ſūmo boſio. ꝙ ſicut ars laudē torquet in artifi
cem. ita reꝝ creator ꝑ creaturam ſuaꝫlaudatur. ⁊ qͣꝫto ſit excellencior ex ipſa operis conditōe monſtratur. ex pulchritudine circūſcripte creature pulchritudinē ſuā que circūſcribi nequitfacit deus intelligi. vt ip̄is veſtigijs reuertatur homo ad deū. quibꝰ auerſuseſt vt qꝛ ꝑ amorē pulchritudīs creature a creatoris forma ſe abſtulit. rurſuꝫꝑ creature d̓corē ad creatoris pulchritud inē reuertatur. quibuſdam gradibus intelligencie. Per creaturā em̄ ꝓgreditur homo ad intelligendū deumcreatorē id eſt ab inſenſibilibꝰ ſurgēsad ſenſibilia ad rōnalia a ſēſibilibꝰ cōſurgens. a rationalibꝰ ſurgens ad creatorem. Intelligibilia ꝑ ſe collaudātdeū. Irrōnabilia nō ꝑ ſe ⁊ viſibilia ſꝫper nos dū ea ꝯſiderantes deū laudamus. Et dicuntur laudare ip̄a qꝛ eandem laudē eoꝝ ꝑturit cauſa. hec yſidorus. R Itē ſcd̓m qd̓ ꝓmouet addiuinoꝝ ꝯtēplationē eſt ſuijp̄ius cogintio. Un̄ d̓t bea. ber. Quantū in cognitione mei ꝓficio tantuꝫ ad ꝯgnitionēdei accedo. Sed ẜm interiorē hoīemtria in mente mea inuenio ꝑ que deuꝫrecolo ꝯſpicio ⁊ ꝯcupiſco. Sunt autētria hec. memoria intelligentia ⁊ volūtas ſiue amor. ꝑ memoriā reminiſcorꝑ intellectum intueor. ꝑvoluntatē amplector. Per memoriā patri ſimilesſumus. ꝑ intellectuꝫ filio. ſpūi ſanctonihil in nobis tā ſimile eſt qͣꝫ volūtasſiue amor. hec Ber. Si igit̉ ex cōſideratōe creaturaꝝ irrationabiliū ip̄e deꝰītelligi ſeu ꝯgnoſci poſſit. qͣꝫto magishō ꝑ ſuijpſius cognitōꝫ qui ad ymaginē d̓i creatus eſt poterit ꝑuenire adcognitionē dei. Ip̄e nāqꝫ hō ꝓnt dic̄glo. in libro de diuinis nominibꝰ nōſoluꝫ ex conſilio ſancte trinitatis a cōditore ꝯditus eſt. ſed etiam ad ymaginē ⁊ ſimilitudinem ſuam creator oīm