Liber .III.Diſt. III. Ca. VIII.
ē ⁊ nō altera. Beata quippe vita ē gaudiū deveritate. hoc eſt gaudiū de te quies veritas vera vita es deus meus. Tudulce lumen. verū bonū ⁊ ſecuritas.ſuauitas ſalus anīe mee. Querebā eīſine offenſione iocūdari ⁊ vbi hoc poſſem nō inueni preter te dn̄e. hec augu.Hoc eſt veꝝ gaudiū vicꝫ in dn̄o gaudete. Ad qd̓ hortat̉ apl̓us dicens. Gaucete in dn̄o. Letitia vero ſeculi ꝓut d̓tBeatus augu. quid eſt niſi īpunita nequītia. Luxuriari. inebriari. ꝯmeſſatibnibus vacare. vanitatibꝰ intendere.⁊ ꝓ his nil in hac vita ſuſtinere ſecuritas eſt. Putant em̄ ſecuros ſe mali incelitijs. cū nō corrigūt̉ ⁊ ignorant qꝛmi infeliciꝰ felicitate peccantiū. Und̓ẜm beatū bern̄. Ridere ⁊ gaudere cumhoc ſeculo nō eſt hoīs ſenſati. ſed frenetici. qꝛ mundū cor nō cū hoc ſeculoſed cū deo iocundū eſt ⁊ letū. nā illudſolum veꝝ ē gaudiū qd̓ nō de creaturaſed de creatore qui omnes res ꝯdiditꝯcipit̉ ⁊ habet̉. De hoc idē beatus beriſal̓. ſic ait Illud reuera verum eſt gauoīum ⁊ ſolū qd̓ nō de creatura ſed decceatore ꝯcipit̉ qd̓ cum conceperis etcoſſederis nemo tollet a te. cui ꝯꝑataomnis aliunde iocūditas meror eſt. etbis ſuauitas dolor ⁊ omne dulce amatū ⁊ omne decoꝝ fedū eſt. ⁊ omne alid̓qd̓ delectari poſſit moleſtū. hec bern̄.Sonū eſt gͦ gaudere in dn̄o. qꝛ ip̄e ſolꝰeſt qui cor hoīs ſaciare pōt ⁊ nō creatura alia teſte Hugone qͥ ſic ait. Omins iocunditas. omnis ſuauitas. oīsbpulētia. omnis creatura afficere corhumanū poſſunt. ſaciare nō poſſunt.nec hugo. Et qꝛ ſine deo eſſe nō poſſumus neceſſe eſt vt illi ꝑ fidem ⁊ dilectionē inhereamus. ac in ip̄o gaudeaine. vt eū nobiſcū ſꝑ habere v̓ aleamNam ꝓut dicit augu. Magna homiis miſeria eſt cū illo nō eſſe. ſine quo
non poteſt eſſe. in quo em̄ eſt ꝓculdubio ſine illo non eſt. ⁊ tamen ſi eiꝰ nōmeminit eumqꝫ nō intelligit. nec diligit cum illo non eſt. hec Auguſtinꝰ.FiliusCire etiaꝫ affecto. que ſunt illa.que p̄parāt mentē hoīs ad diuinorum ꝯtemplationē. Et ſuper hoc ate pater cupio edoceri.Capitulū VIII Pater ID contemplacionem diuinoꝝ ſex ſunt p̄parancia. Primū eſt exercitatio in oꝑibus vite actiue. qꝛ n̄ poteſt ad d̓i cōtēplationē aliquis ꝑuenire niſi ī bonisoperibus prius ſe ſtuduerit exercere.Un̄ d̓t yſidorus. Nō ꝓdeſt facere bonum niſi correctū fuerit maluꝫ. nec poteſt quiſqͣꝫ ad ꝯtemplationem proficere. niſi ſe ſtuduerit prius in bonis actibus exercere. hec yſidorus. Et beatusgrego. vi. moralium. Prius mens abapperitu glorie tēporalis. atqꝫ ab om̄icarnalis ꝯcupiſcentie delectatiōe tergenda eſt. ⁊ tunc ad aciem ꝯtemuplacionis erigenda. Qui igitur perfectōisculmen apprehendere nituntur. cū contemplationis arcem tenere deſiderātprius ſe in campo oꝑis ꝑ exercitiumprobent vt ſolicite ſciant. ſi nulla iammala proximis irrogant. ſi irrogata aꝓximis equanmiter portant. ſiobiectis hoīs tꝑalibꝰ neqͣqͣꝫ mēs leticia ſoluit̉. ſi ſubtractis n̄ nimio merore ſauciatur ⁊ deinde perpendant. ſi cū adſeipſos introrſus redeunt in eo ꝙ ſpiritalia rimātur nequaqͣꝫ ſecū rerū corporaliuꝫ vmbras trahunt. vel fortaſſetractas manu diſcretionis abigunt. ſiī circūſcriptū lum̄ videre cupiētes cūctas circūſcriptōis ſue ymagines dep̄māt ⁊ ꝓ eo ꝙ ſuꝑna ꝑtīgere appetūt vī