¶ Liber .III.Diſt. III. Ca. V.
aut ex gaudio. aut ex admitatōis ſtupore. Ex timore. vt cū qͥs ꝯpūgit̉ tīore futuri ſupplicij. vel cū timet derelinqui ꝓpter demeritū peccatoꝝ ſuorū dicens deo. Ne reminiſcaris dn̄e peccata mea neqꝫ vindictam ſūmas de peccatis. Scd̓o ex dolore cuꝫ quis doletſe offendiſſe ⁊ gr̄am eius amiſiſſe. velcū dolet ſe tam paꝝ ꝓfeciſſe ⁊ tam ꝑuimeriti eſſe ſe apud deū ⁊ in tantis deioculis diſplicere. Tercio ex deſideriocū ſpirat ⁊ anhelat ad gratiā virtutumampliorē ⁊ ad familaritatē diuine ſuauitatis. vel ad xp̄i pn̄ciam in celo vl̓ad talia ſancta deſideria adimplendaQuarto ex cōpaſſione vt criſto paſſopie ꝯpatimur ⁊ gladius ille anīaꝫ deofidelē trāſuerberat ⁊ vulnerat. qui marie matris eius anīam ꝑtranſiuit. autcū ꝓximoꝝ incōmodis aut anīaꝝ ꝑiculis ꝯpatit̉. ⁊ zelus domus dei ⁊ iniurie deo illate ꝯmedunt eā. nec ſinūt eādormire ſomno diſſimilatōis. quinvratur ad ſinguloꝝ ſcandala ⁊ torqueatur ad ſinguloꝝ calamitates. Quintoex amore diuino cū recolit qͣꝫ benigneſecum egerit. ⁊ quanta ſibi beneficia īdigno ⁊ īmerito ꝯtulerit. vl̓ cū penſatgeneralia bn̄ficia omni humano generi īpēſa ꝑ īcarnatōis ⁊ paſſiōis bn̄ficia et ſacr̄i altaris ⁊ ſpūſſancti ſacroſācta cariſmata. Sexto ex gaudio ſuꝫgit deuotio cum homo exultat in dn̄omemor beneficioꝝ eius vel cum in ſpegratie eius ꝯfidit ſe eſſe d̓ numero ſaluandoꝝ vel gratulat̉ ſaluti ⁊ ꝓfectui ꝓximoꝝ. vel cū exultatōe ſpūs ꝯgaudetglorie beatoꝝ. Septimo ex admiratōnis ſtupore cū illuminato ītellectu fulgore ſapientie ſtupet magnitudinē potentie dei. ꝓfunditatem ſapientie. etſuauitatē benignitatis eius vel diſtrictionē iudicioꝝeꝰ. ⁊ quicquid de natura diuinitatis eiꝰ ⁊ gloria maieſtatis
eius menti occurrerit. Ex tali inqͣꝫ cōſideratione obſtupeſcit animus ⁊ ploquodā affectu erga eū accendit̉ ⁊ aficitur A Sed ⁊ hoc notandum ꝓplerūqꝫ hoīes deuoti etiā duꝫ magisconant̉ habere deuotōis gratiā minihabeant. ⁊ cū vehementius inſtant abdiores ⁊ duriores corde fiunt. Et miti ex hoc grauiter ꝯtriſtant̉ interp̄tantes ⁊ aſſerentes ꝙ forte īdigni ſint viſitatōe diuina. Sed cū hmōi incertuꝫeſt vtꝝ ſint digni amore d̓i vel odio poſſumus tn̄ ẜm ꝯiecturas aliquas colligere ratōes cur deus ſubtrahit bomegratiā deuotōis cū eā libenter haberet⁊ inſtancius querunt ⁊ poſſunt ſuperhoc quinqꝫ aſſignari rōes. Prīa ē hūmiliatio. qꝛ magis humiliat̉ homo cūnō habet tunc deuotiōis gratiā qn̄ eaꝫdiligenter querit ⁊ eam deſiderat habere. vtputa in diebus ſolemnibus velqn̄ vult cōicare. naꝫ tali tꝑe in ſeipſoconfundiur ꝓpter carentiā gratie diuine ⁊ ideo hūiliat̉. Ecd̓a rō eſt purgatio peccati. qꝛ forte per aliqͣ exercitiaminus purgatus eſt homo vel aliqͦ habet d̓licta. que nō recolit vt dignus accedat ad euchariſtiā ⁊ amplius purbtur a peccato in hoc punitur ī quo magis dolet qꝛ quilibet deuotus maximedolet de ſubtractōe gratie ⁊ iō quant ēdolor eſt grauior tanto purgatio eſt eficatior ⁊ maxime qꝛ forte alio temfire minꝰ ſtudioſe q̄fiuit deuotiōis gª.ciā vel oblatā negligencius r̄cepit netdignas ꝓ ea gratiaꝝ actōes retuſit. hnit̉ mō in quo peccauit. vt tūc illa cateat gratia cū deſiderat quā an̄ neglexicū hr̄e poterat ⁊ cautior d̓ cetero ī hacꝑte fiat. Tercia rō eſt vt ex priuationegratie fiat eruditio magna hoīm. ꝙdeo ſit ip̄a gr̄a nō ab hoīe ⁊ nō p̄t eamhō ꝓvolūtate arbitrij ſui hr̄e ſed a deoqui dat ex ſe ⁊ qn̄ vult infundit ⁊ qua