Liber .III.¶ Diſt. III. Ca. V.

hec duo vicꝫ ꝑ feruidā deuotioneꝫ ⁊ ꝑamoroſam ꝯpunctionē ſentit̉ ⁊ agnoſcitur deus adueniſſe et principaliteradeſſe in corde ⁊ anīa vniuſcuiuſqꝫ deuoti hoīs dilectum dn̄m ſuum adueniſſe ſenſerat. cū deuotione feruida eſſet ꝯſtitutus bea. Augu. cuꝫ ſic diceretQuid eſt illud dulce qd̓ in recordatōedei mei me tangere ſolet ⁊ tam ſuauit̉afficere. vt iam totus quodāmō a memetipſo alienari videor ⁊ neſcio quoabſtrahi incipiā ſubito innouor ⁊ totus īmutor ⁊ bene mihi eſſe incipit vltra qͣꝫ dicere ſufficiā. exhylarat ꝯſciēcia in obliuionem. venit omnis p̄teriloꝝ doloꝝ miſeria. exultat animus. claceſcit intellectus. cor illuminat̉. deſiceria iocundātur. iam iamqꝫ alibi neſcio vbi me eſſe video ⁊ quaſi amplexibus amoris intus teneor ⁊ neſcio qͥdIllud ſit ⁊ tn̄ illa retinere ſemper ⁊ nūqͦ ꝑdere toto niſu laboro. luctat̉ qd̓āmodo delectabiliter animus. ne receoat ab eo qd̓ ſemꝑ amplecti deſideratquaſi in illo deſiderioꝝ oīm finem inuenerit ſumme ⁊ ineffabiliter exultatmhil amplius querēs. nihil vltra apletens. ſemper ſic eſſe volens. Nunquid ille eſt dilectus. vere ille eſt dilectus meus. qui viſitare me venit. ſꝫ veint inuiſibilis. venit occultus. venitvt tangat me. non vt videat̉ a me venitſion vt totū ſe infundat. ſed vt guſtandum ſe p̄beat. non vt īpleat deſideriuꝫſed vt trahat affectū. hec Augu. ꝙ etiāamoroſa ꝯpunctō ſit ſignū aduentusdni in animā. De hoc beatus ber. ī tractatū de ſcala clauſtrali. ſic ait. Oſtende qn̄ hec facies. qn̄ experiem̄. ⁊ quodſignū aduentus tui. nunquid hꝰ ꝯſolationis ⁊ leticie nuncij ⁊ teſtes ſunt ſuſpiria ⁊ lacrime. Et ſi ita eſt noua eſtlita ſignificatio ⁊ inuſitata. que em̄ eſtduencio ꝯſolationis ad ſuſpiria ⁊ leti

cie ad lacrimaſſi tn̄ iſte ſint lacrime ⁊non pocius roris interioris deſuper iufuſi ſuperfluens habundat ad interioris hoīs indiciū ⁊ exterioris hominisexpurgamentū. Un̄ ſicut in baptiſmoꝑuuloꝝ ꝑ exterioris hoīs ablutionemfigurat̉ ⁊ ſignificat̉ īterioris aīe abſolutio ita ecōu̓ſo ex īteriore ablutōe exterior ꝓcedit purgatio. O felices lacrime ꝑ qͣs īteriores macule purgāt̉ ꝑquas peccatoꝝ incendia extinguūt̉. beati qui ſic lugetis qꝛ ridebitis TIn his ſacrimis agnoſce anīa ſponſūtuū amplectere deſideratū. nūc torrente voluptatis te inebria. ſuge ab vbereꝯſolatōis lac ⁊ mel. hec ſunt em̄ munda munuſcula ⁊ ſolatia. que tibi cōtulit ſponſus ſcꝫ gemitus ⁊ lacrime ⁊ attulit tibi potū in his lacrimis in menſura. hee lacrime ſūt panes tibi die acnocte. panes itaqꝫ ꝯfirmantes cor hominis ⁊ dulciores ſuꝑ mel ⁊ fauū. Odn̄e Iheſu ſi ad̓o dl̓ces ſunt iſte lacrīeque ex memoria tua ⁊ deſiderio tui excitantur qͣꝫ dulce erit gaudium qd̓ exmanifeſta tua viſione capiet̉. ſi adeo ēdulce flere de te qͣꝫ dulce erit gaudere.hec Bern̄ U Duo aūt hec vicꝫ feruida deuotō ⁊ amoroſa ꝯpunctio maxime ꝑtinent ad arrā deſponſatiōis. q̄geritur inter criſtū ⁊ anīam. nā ille qͥīfuturo ſe nobis ad videndū ⁊ ꝑpetuoad poſſidendū dabit. nūc i pn̄ti vita aliqn̄ vt qͣꝫ dulcis ſit agnoſcamus ſe nobis in gaudiū prebet. vt eo ſeruētiusip̄m in hac peregrinatōe diligamus⁊ ad eū ꝑuenire ac ip̄ꝫ eternaliter poſſidere ꝯcupiſcamus. Conſideranduꝫetiā ꝙ ſunt multa deuotōnū vel ꝯpunctionū genera. poſſunt tn̄ in. vij. diſtīgui differentias. iuxta ſinguloꝝ affectionum varietates. aut em̄ ſurgit deuotio ex timore. aut ex dolore. aut ex deſiderio. aut ex ꝯpaſſione. aut ex amore.

S. iij.