¶ Liber .III.Diſt. III. Ca. V.
ceuit homo ille interior domeſticū ſuum talibꝰ cibis reficere. pōt de eo veraciter pſallere. Qui mecū dulces capiebas cibos talibꝰ gͦ ſtudijs qͣꝫto vterqꝫhō ad puritatē āplius ꝓficit. tāto vtiqꝫ alacrius currit. hec Rich. Beatusetiā gre. de hoc ſic d̓t. Aliter em̄ quiſqꝫꝯpūgit̉. cū interna intuens maloꝝ ſuoꝝ pauore terret̉. Alit̓ cū gaudia ſuꝑna ꝯſpiciēs ſpe qͣdā ⁊ ſecuritate roborat̉. illa ꝯpūctō afficientes ac triſteshec vero letas lacrimas mouet. Om̄ipotens nāqꝫ dn̄s vnde mentē noſtraꝫviſitans ad amorē ſuū ſublimiter erigit. in̄ hanc ꝑ ſacrimas ſuauiter affligit. ⁊ dū ꝑ fletū intus ad ſūma rapit̉.penā ſuā libens gaudenſqꝫ mirat̉. etdulciter cruciet̉ ⁊ penaliter ꝯſoletur.Compunctō em̄ cordis noſtri dies feſtus ē dn̄o. cū ī lacrimis ꝓ amore eiꝰaſſidue mens mouet̉. hec gre. Sed ethoc notandū ꝙ ſacrime deuotōis nonquerūt remiſſionē peccatoꝝ. ſed potius bn̄placitū ⁊ gr̄am dei patris. Und̓differentia eſt inter lacrimas deuotōnis atqꝫ lacrimas pn̄ie ⁊ confeſſionisLonge tn̄ amplius p̄cellūt lacrime q̄ꝓcedūt ex affectu ſuꝑne cōpaſſionis.De hoc bea. ber ſic d̓t. In lacrimis deuotōis nō indulgētia peccatoꝝ ſꝫ beneplacitū querit̉ dei patris. cū deſcendit in nos ſpūs adoptōis filioruꝫ teſtimoniū ꝑhibens ſpūi nr̄o ꝙ filij dei ſumus ⁊ mellifluā de celo mereamur vocē audire. Quia vere deus pater in nobis ꝯplacet ſibi nec paꝝ diſtat inter lacrimas deuotiōis ⁊ lacrimas pm̄e etꝯfeſſionis. Uerūt n̄ longe amplius vtriſqꝫ p̄cellūt. Alie quidē ſacrime quibus infundit̉ ſaporvim. illas ꝟo lacrimas in vinū mutare dixerī. que fraterne ꝯpaſſionis affectu in feruore ꝓdeūtcaritatis. ꝓ qua etiā ad horaꝫ tuij pſiꝰīmemor eſſe ſobria quadā ebrietate vi
deris. hec ber. Teſte nāqꝫ beato Gre.Qui ꝓ peccatis alienis interueniūt etꝯpūgunt̉. ſua an̄ dei oculos tergūt. qͦꝛip̄a caritate ſe iuſtificant. quā ꝓ altenis iniquitatibꝰ ſe in lacrimīs mactant. nec duꝝ dꝫ eſſe ꝓ alienis peccatislacrimas fūdere. qꝛ criſtus noſtra portauit in cruce. hec gre. Acceptior eſt Sorō corā deo quā nō neceſſitas ſed caritas fraternitatis tranſmittit. Un̄ criſo. ſuꝑ mathe. de hoc ſic d̓t. ꝓ ſe necelſitas orare cogit. ꝓ alijs auteꝫ caritasfraternitatis hortat̉. Dulcior autē eſtan̄ deū orō nō quā neceſſitas trāſm iltit. ſed caritas fraternitatis ꝯmendatHec criẜ. S Sūt etiā. iiij. generaꝯpunctōis quibꝰ anīa iuſta vehementafficitur. De quibꝰ beatus gre. xxiiij.moraliū ſic ait. Quatuor quippe ſuntqualitates quibꝰ iuſti viri anīa in copunctōe vehementer afficit̉ cū aūt maloꝝ ſuoꝝ reminiſcit̉ ꝯſiderans vbi fuitaut iudicioꝝ dei ſententiā metuens reſecū querens cogitat vbi erit aut cummala vite preſētis ſolerter intendensmerēs ꝯſiderat vbi eſt. aut cū bona ſaperne patrie ꝯtemplat̉ que qꝛ necdūadipiſcit̉. lugens conſpicit vbi nonſeMalorum ſuoꝝ Paulus memineta⁊ ex eis ſe in quibus fuerat affligebatcum diceret. non ſum dignus vocarⁱapl̓us qꝛ perſecutus ſum eccleſiā deiꝰRurſum diuinū iudiciū penſans ī futuro mala eſſe metuebat dicēs. Caſirgo corpus meū ⁊ in ſeruitutē red igoRurſum mala pn̄tis vite penſans a ſiDū ſumus ī cōpore ꝑegrinam a dnoEt video aliā legeꝫ in membris meisrepugnantē legi mentis mee. Et tuiſuꝫ bona eterne vite ꝯſiderabat dicesUidemus nunc ꝑ ſpeculū ī enigmatetunc aūt facie ad faciē. Nunc cognoſco ex ꝑte. tūc aūt ꝯgnoſcā ſicut ⁊ cosnitus ſum. hec gre. Et notandū ꝙ pel