Diſt. III. Ca. V.Liber .III.
cularia deſideria relinquat qꝛ non miſceri vera pn̄t vanis eterna caducis.ſpūalia corporalibus bono modo vniri poterunt. Unde animuꝫ ſecularibꝰ⁊ carnalibus deſiderijs p̄occupatū deuotio ⁊ ſpiritalis declinat delectatio.De hoc beatus ber. ita dicit. Neceſſe eſt vt querat deuotōis gr̄am quiſquis ſeminauerit bona operū ſeminavt bona oꝑa feruore deuotōis ⁊ dulcedine ſpūali condiantur. Nimiruꝫpn̄ie opera ⁊ labores abſtinentie deuocionis gracia neceſſe eſt impinguari.Oportet em̄ vt in hūilitate omnia faciamus. Nempe res cordis eſt gratiadeuotionis. ſed hoc munere ip̄e ſe priuat qui internū ei diſſimilat receptaculum exhibere. p̄occupatum nempeſecularibus deſiderijs animū delectacio ſancta. declīat nec miſceri poterūtvera vanis eterna caducis ſpūalia corporalibꝰ. ſumma ymīs vt pariter ſapias que ſurſum ſunt ⁊ que ſuꝑ terram.Rennuat anma tua ꝯſolari in alijs ſivis in dei memoria delectari. precioſa quidē diuina ꝯſolatio eſt. nec omninō tribuitur admittentibus alienamCuius mens ad alienas ꝯſolationesinhyat ⁊ non penitus rēnuit ī caduciſ⁊ tranſitorijs cōſolari ip̄e ſibi ꝓfectoſubtrahit graciā ꝯſolationis celeſtis.Errat omnis ſi quis celeſtem dulcedineꝫ huic cineri diuinū illud balſamūhuic vermi cariſmata illa ſpūs miſceri poſſe huiuſmodi illecebris arbitratur. Longo putes te poſſe illū meraciſſimū ſpūm ſuſcipere. niſi carneis iſtisꝯſolationibꝰ renunciaueris. hec bern̄.Nulla etiā vt d̓t Euſebius excogitari poterunt in hac vita veriora gaudiaqͣꝫ ſint mentis ip̄a tripudia que ex deuotione internā delectatōꝫ ⁊ ex laudeꝯtingūt diuina. hec Euſebius OEt notandū ꝙ ꝑfecta deuotio tūc per
ficitur in hoīe. cū perfecte fuerint amme rationalis potentie hoc eſt cū rō fuerit veritatis luce illuſtrata volūtas afectione caritatis īflāmata. memoriavero in deo ſtabiliter ꝓut in via licꝫ qetata. nam in creatiōe hoīs rō ei datafuerat. vt deum ꝯgnoſceret. voluntasvt deū ꝯgnitum diligeret. Memoriavt in deo ꝯgnito ⁊ amato dulciter recͥeſceret. Sed per peccatū ratio facta ēceca vt ſepevelit malum ꝓ bono voluntas feda ⁊ memoria inſtabilis vt magis velit in fedis delectari ⁊ vilibusoccupari qͣꝫ deo vacare. hec vero trespotentie anīe ſic deformate cū ꝑ ſpitītualia exercicia ⁊ ꝯtinuū conatuꝫ bonoꝝ operū reformate fuerint. tunc dicitur deuotio hoīs interior eſſe ꝑfecta.Eſt aūt ratio ꝑfecte reformata cum lꝫmentis exceſſum ſuꝑ ſe rapit̉ ⁊ lumine diuine intelligētie illuſtrata put inſima mente deū qͣꝫtum in hoc mortalicorꝑe poſſibile fuerit ꝯtemplat.ꝯimiliter voluntas ꝑfecte reformabiturcū ip̄a trāſmutata in amorem dei fuerit. ⁊ deo adherens ꝑ conformitatemvoluntatis vnus cuꝫ deo ſpūs efficit.Iteꝫ memorie reformatio tunc plenſeperficitur cū tota hoīs memoria in doē abſorpta ꝑ mētis exceſſū qͣꝫtū ī hacꝑegrinatione poſſibile eſt ſuiqꝫ ip̄ſi⁊ oīm que ſūt oblita verā iā guſtās ſapientiā ⁊ inebriata ab vbertate domidei feliciter requieſcit. Pgeſvidendū eſt de ꝯpunctōe. q̄ etiā freqter generari ſolet ex virtute orōis. honāqꝫ deuotus cū ī actu oratōis fuctitꝯſtitutus occurrūt mēti eius peccatap̄terita ꝓ quibꝰ ꝯpungit̉ vel ſi iā pbigatus eſt ab eiſdē facinoribꝰ tūc cocipit ſpē futuroꝝ bonoꝝ. ⁊ magno deiiderio afficit̉ diuine caritatis. nā qu̓iquis ad deū ꝯuertit̉. prius timore pene deinde amore celeſtis patrie ꝯſpiꝰ