¶ Liber .III.Diſt. II. Ca. XV.

De hac etiā duplici caritate dei ⁊ ꝓximi. beatus gre. x. moral̓. exponens illd̓verbū. Et ꝙ multiplex ſit lex eius ſicait. qͥd hoc loco dei lex niſi caritas accipi d̓r. ꝑ quā ſemꝑ in mente legunt̉ precepta vite. qualiter in actiōe teneant̉.De hac etiā lege veritatis voce dn̄i d̓rhoc eſt p̄ceptum meū vt diligatis inuicem ſicut dilexi vos. De hac paulusait. Plenitudo legis eſt caritas Itemd̓t Inuicē onera veſtra portantes ⁊ ſicad implebis legē xp̄i Lex em̄ xp̄i quidꝯgruentius intelligi qͣꝫ caritas poteſt.Quā tūc vere ꝑficimus cū fraterna onera ex caritate toleramus. Sꝫ hec eadem ſex multiplex d̓r. qꝛ ſtudioſa ſolicitudine caritatis ad cūcta virtutū facta dilatat̉. que a duobꝰ quidē preceptis incipit. ſed ſe ad innumera extendit. huius namqꝫ legis initiū dilectiodei eſt ⁊ dilectio ꝓximi. G Seddei dilectio ꝑ tria diſtinguit̉. qꝛ ex toto corde ex tota aīa ⁊ tota fortitudinediligi conditor p̄cipit̉. Qua in re notandū. ꝙ diuinus ſermo cū deū diligiprecipit nō ſolū narrat ex quo ſed etiāinformat ex quāto. cū ſubiungit ex toto vt .ſ. qui ꝑfecte deo placere deſideratſibi de ſe nihil relinquat. H o Proximi aūt dilectio in duo p̄cepta diuiditur cū ⁊ ꝑ quendā iuſtum dr. Quodab alio odis tibi fieri vide. ne tu alterfacias. Et per ſemetip̄am veritas d̓t.Que vultis vt faciant vobis hoīes ita⁊ vos facite illis. Quibꝰ duobꝰ vtriuſqꝫ .ſ. teſtamenti mandatis. ꝑ vnummalitia ꝯpeſcit̉. ꝑ aliud benigntas prerogat̉. vt quod non vult malum patiquiſqꝫ non faciens. ceſſet a nocendi opere Et rurſum bonum quod ſibi fieriappetit impendens erga vtilitatem ſeproximi exerceat ex benignitate. Sedhec nimitum duo ſolicita intētione cogitant̉. cor ad innumera virtutum mi

niſteria extendit̉. ne vel ab inferendaque non debet defiderijs inquieta mesferueat. vel erga exhibenda que debetocio reſoluta torpeſcat. nam cuꝫ cauetalteri facere que nequaqͣꝫ vult ab altero ipſa tolerare ſolicita ſe intentionecircūſpiciat. ne ſuꝑbia euellet. ⁊ vſqꝫad deſpectū ꝓximi animum deijciensexaltet. ne ambitio cogitationem lamet. cūqꝫ hanc ad apperenda aliena dilatat. anguſtet ne cor luxuria polluat.⁊ ſubiectum deſiderijs ꝑ illicita corrupat. ne ira exaſperet. ⁊ vſqꝫ ad ꝓfereſdam ꝯtumeliā inflammet. ne inuidiamordeat ⁊ alienis felicitatibꝰ emuſa.ſua ſe face ꝯſumat. ne immoderate linguam loquacitas ꝓtrahat. eamqꝫ vſchad laſciuiā obtrectationis extendat.ne odia mala excitet ⁊ os vſqꝫ ad laculum maledictionis irritet. Rurſumcū cogitet vt ea alteri faciat que ipſaſibi fieri ab altero expectat. Penſat mmirum vt malis bona vt bonis meſiora rependat. erga ꝓcaces manſuetud inem longanimitatis exhibeat vt malicie peſte languentibꝰ grām benigniatis oſtendat vt diſcordes in pace vniat vt indigentibꝰ neceſſaria tribuat vterrantibꝰ viā rectitudinis oſtēdat̉. vtafflictos ꝟbo ⁊ ꝯꝑaſſione mulceat. viaccenſos in huius mūdi deſiderijs increpatiōe ſtringat. vt minas potentiūrōcinatione mitiget. vt oppreſſorumanguſtias qͣꝫta p̄ualet ope leuet. vt ſoris reſiſientibꝰ opponat patientiam vtintus ſuꝑbientibꝰ exhibeat animi patientia diſciplinā vt gr̄a errata ſubditorum ſic māſuetudo zelū temꝑet quatēnus iuſticie ſtudiū nō eneruet. ſic advltionē zelus ferueat. ne tn̄ pietatis ſimitem feruendo trāſcendat vt ingratos beneficijs ad amorē ꝓuocet vt gr̄atos quoqꝫ mīſterijs in amore ꝯſeruſet.v ꝓximoꝝ mala cū corrigere nō valet