Liber .III.Diſt. II. Ca. XV.
multoꝝ hoſtis ꝑimit̉ de exeptione ꝓximoꝝ potius qͣꝫ de inimici interitu. neceſſe eſt vt aīmus ſetet̉. Oportet nāqꝫvt ꝑeunte aduerſario ſubtiliter penſemus. quid debeamus ruine pctōris. ⁊quid iuſticie ferientis. nā cū ꝑuerſumquēqꝫ oīpotens deus ꝑcutit ⁊ ꝯdolendum eſt miſerie ꝑeūtis ⁊ gaudendumeſt iuſticie iudicis vt nobis ⁊ in luctuſit pena morientis ꝓximi ⁊ rurſum ingaudiū veniat exhibita equitas iudicātis dei quatenus nec p̄eunti hoī exiſtemus aduerſaxij. nec iudicāti deo inueniam̄ ingrati. Sūt etiā nōnulli qͥ eosquos ſibi aduerſarios eſtimant. maledictione feriūt. qm̄ ꝟtute nequaqͣꝫ pn̄tin quibꝰ patenter apparet. que mala ſipoſſent facerent. qui ea que facere nequeūt īprecari minime deſiſtūt. mortēnāqꝫ aduerſario exoprāt. quā ⁊ ſi pn̄tinferre metuūt. ne aut ꝑpetrari homicidij rei teneant̉ aut iniqui appareantetiā cū ſint. Quid eſt gͦ dicere deo occide quē odi niſi ei aꝑtis vocibꝰ reclamare hoc fac meo aduerſario. qd̓ me in illum facere nec pctōrem decet. hec gre.Qui idcirco voluerit dn̄i veſtigia ſequidebet inimicos ſuos diligere ⁊ ꝓ ipſisorare ſicut ip̄e in cruce orauit. nā in tali dilectione ꝯſiſtit ꝑfectio Un̄ d̓t beatus augu. Si diceris orare ꝓ inimicoambulas in via domini. perfectio dilectionis eſt inimicos diligere vt ſint featres. ſicut diligere inimicos vt in ſocietatē dn̄i vocent̉. Magnificentie etiaꝫbonitatis eſt vt tuum inimicū diligas⁊ ei qui tibi malū vult ⁊ ſi facere nō p̄tſemꝑ bonū verbum p̄beas atqꝫ faciascū poſſis hec aug. Nihil etiā d̓t criẜ.eſt qd̓ ita ſimilem faciat deo ſicut malignis atqꝫ ledentibꝰ eſſe placabilē. heccriẜ. Ergo d̓t aug. Ego ad dilectionēinimicoꝝ ꝯmoueo vos. qꝛ ad ſanandavulnera pctōꝝ nullū medicamentum
eſſe melius cognoſco. hec augu. Namvnuſquiſqꝫ talē indulgentiaꝫ acciple īa deo qualē ip̄e ꝓximo dederit. Undequicūqꝫ nō dimittit ꝓximo iniuriam.cū orat orōnem dominicā non ſolū nōexaudit̉ ſed etiā maledictōeꝫ incurritUn̄ etiā anaſta. Si non dimittis ſmūriam que tibi facta eſt nō facis pro teorōnem. ſed maledictiōem incurris.C Et ꝯſiderandū ꝙ inimicū diligere expreſſius ſignū eſt caritatis. qꝛ cōtra motū nature eſt. nā ẜm beatū gres.vna ⁊ ſumma eſt ꝓbatio dilectiomeſi ⁊ ip̄e diligat̉ qui ⁊ aduerſat̉ Un̄ dirficile eſt inimicū diligere niſi aſſit gtaꝑ quē vincat̉ natura. Oportet gͦ vt ammus cooꝑante grā odiū inimicoꝝ teprimat. ⁊ in dilectionē ꝯuertat. ſi ꝑfectionē hmōi virtutis ꝯſequi deſidetatqꝛ oīa que ad ꝑfectionem ꝑtinent magis ſunt difficilia De hoc quedā glo.ſic d̓t. Nulli nimirū debet videri ꝙ ſubemur diligere inimicos qꝛ criſtus nōprecipit impoſſibilia aut inconuenientia ſed perfecta. Perfecta aūt ſunt oīadifficilia Un̄ ſic̄ ꝯpletus modus ꝑfecte caritatis eſt qui preualet maximoamori humano ⁊ carnali abſtinendoa ſummo delectabili ſicut ē caſtitas invirginibꝰ. que eſt ꝑfecta puritas ⁊ mūdicia ꝓxima deo. ita etiā ꝯpletus modus ꝑfecte caritatis eſt que p̄ualet maximo triſtabili tolerando illud vel incorꝑe ⁊ corporis dolore vt martiriū pein ſpū ⁊ cū dolore deponendo ⁊ reprimendo odium inimicoꝝ in dilectioneꝯuerſum. hec gloſa. D Sciendoetiā de zelo qui habendus eſt erga ꝓfmos qui maxime ꝑtinet ad prelatos.De hoc ſuꝑ illo ꝟbo Iraſcimini ⁊ ſiclite peccare quidam expoſitor ſic dicitMoueri poteſt queſtio de ira zeli vtrūmeritoria cenſeat̉. videt̉ ꝙ non ſit bona nec meritoria. quia mentem turba-