Liber .III.¶ Diſt. II. Ca. XV.

ſa eſt gratia ẜm menſuram donatōnisxp̄i. Ex iſtis igit̉ verbis colligere poſſumus ꝙ omnes fideles in quocunqꝫItadū exiſtant. dummō ſint ſine pctōmortali ⁊ ſint in ſtatu gratie ſunt mēbra xp̄i. ergo vnū ſunt cū illo. hec tn̄ vmno diuerſum vigorē hꝫ ẜm diſpoſitionſes ſinguloꝝ. nā quāto quis ſanctior(perfectior eſt in vita. tanto feruētioreſt in dei caritate. tanto vigoroſius ⁊vllētius cū deitate. qꝛ qui adheret deoeſt vnus ſpūs per feruidū amorē. Unde diuerſi gradus mō ſunt premiſſi videlicet incipientiū ⁊ perfectoꝝ ⁊ vnuſquiſqꝫ ẜm ſuam capacitatē exerceat ſein illis gratia dei cooꝑante. vt tam excelſens bonū adipiſci valeat hoc ē vniti cū deo ⁊ inter mēbra xp̄i ꝯputari. ⁊ſic pꝫ explanatū de caritate xp̄i.Filius.Ccepta informatōne de caritatedei. nunc de dilectione ꝓximi cupio edoceri.Ca.XV. Pater RE dilectiōe proximi de qua queris. ſcire dēsp̄ primo ꝙ diuerſi ſunt amores. Naꝫem dictum bern̄. quinqꝫ ſunt gradusamnoris. Amor pius quo ꝑentes dilidimus. Iocundus quo ſocios diliginus. Iuſtus quem erga oēs hoīes hademus. Uiolentus quē erga inimicospecimus. Sanctus ſiue deuotus queꝫcetia deum habemus hec bern̄. Primobit̉ ꝓnt d̓t beatus aug. diligendus eſttelis. ſcd̓o ꝑentes. deinde filij. poſteadmneſtici. qui etiā ſi boni ſunt. malisliqjs preponendi ſunt. Inimicos autēron̄ ſicut teip̄m ſed ſimpl̓r. ſufficit em̄bdio non habes. hec augu. SEt notandū ꝙ ẜm beatū greg. vij. moa. duo ſunt p̄cepta caritatis viꝫ amorct ⁊ ꝓximi. ⁊ per amorē dei ꝓximi a-

morgignit̉. ⁊ per amorē ꝓximi amordei nutrit̉. nā qui amare deū negligit.ꝓfecto ꝓximū diligere neſcit. ⁊ tuncplenius in dilectōe ꝓficimus ſi in eiuſdem dilectionis gremio prius ꝓximicaritate lactamur. qꝛ em̄ amor dei ꝓximi amorē generat dicturus per legemdn̄s Diliges ꝓxīm tuū. premiſit. diliges dn̄m deū tuum vt .ſ. in inter no pectoris noſtri prius amoris ſui radiceꝫfigeret. qͣtenus ꝑ ramos poſtmodū dilectio ſuꝑna germinaret. Et rurſuꝫ qꝛamor dei ⁊ ꝓxī amor caleſcit. teſtaturiohānes qui increpat di. Qui nō diligit frēm ſuū quē videt. deū quē non videt quō p̄t diligere. hec gre. Ubi notādū ꝙ ſicut d̓t bea bern̄. pure diligere ꝓximū nemo p̄t qui in deo nō diligit eūOꝑtet ergo deū diligi prius vt in deodiligi poſſit ⁊ ꝓximus. Dꝫ namqꝫ abhoīe diligi ꝓximus in deo in hūc finēvt vna cū ꝓximo habeat̉ ⁊ poſſideaturd̓s. ſed paucoꝝ eſt iſta ꝟtus. Un̄ d̓t beatus aug. Qui ſe ꝓpter deū hn̄dum diligunt ipſi ſe diligunt. gͦ vt ſe diligantdeū diligunt. nō eſt hec dilectio in omnibꝰ hoībꝰ. pauci ſe ꝓpterea diligūt vtſit deus oīa in oībꝰ. hec augu. Ergo vtd̓t ꝓſper. Qui ꝓpter deū diligit ꝓximūſed deus eternus eſt. ita in eternū ipſaamici dilectio permanebit. Qui veroamicum vel ꝓximū ꝓpter ꝯmodum qd̓libet amat amat non amicū vel ꝓximūſed ꝯuincit̉ amare ꝯmodum. qd̓ cumeſſe deſierit amare ceſſabit. hec ꝓſper.T Debet ergo vnuſquiſqꝫ erga ꝓximum ſuum habere dilectōnem ſanctam. iuſtam ⁊ verā. De qua triplici dilectione thomas de aquino ſic d̓t. Triplici modo diligendus eſt proximusPrimo quideꝫ ex ꝑte finis .ſ. aliquisdiligat ꝓximū ꝓpter deū ſicut ⁊ ſeip̄mꝓpter deum debet diligere. vt ſic ſit dilectio ꝓximi ſancta. Scd̓o ex ꝑte dile