Diſt. II. Ca. XIIII.Liber .III.L.

Oroſius Tūc xp̄s fideliſqꝫ aīa eternaliter vniunt̉. dū xp̄s nō ſolū ſe aīe applicat. ſed ⁊ duꝫ xp̄o toto deſiderio apꝓpinquat. hec oroſius Sciendū etiamꝙ ꝓut d̓t remigius. mentes ſanctorūſunt deo ſummo ſpūi ita iuncte. vt inter illas ⁊ deū nulla creatura ſit mediaqꝛ qui adheret deo vnus ſpūs eſt. ESciendū etiā ꝙ vnuſquiſqꝫ ꝓut cognoſcit ⁊ amat deū ẜm hoc ꝯiungit̉ illi.De hoc glo. in libro de diui. noī. ſicd̓t ẜm ꝙ deū cognoſcimus ⁊ amamusdeo ꝯiungimur. Nam ꝑ cognitionē eiꝯiūgimur. eo ꝙ deus eſt in nobis autꝑ amorē eo ꝙ in deo ſumus. his enimduobꝰ modis attendit̉ ꝑfecta ꝯiūctioqꝛ ſicut ex intelligibili ⁊ intellectu fitvnū ſic ex amāte ⁊ amato vnū fit. iuxta illd̓ beati pauli. Qui adheret deo .ſ.ꝑ amorem vnus ſpūs eſt cū eo. Ex quopꝫ qūo amor incenſus collocat hoīemextra ſe ⁊ ponit ip̄m in amatū. hec glo.Quia vt etiā beatus amb. ait Tanta ēvirtus caritatis vt hoīem extra ſe rapiat ⁊ in deū trāſterat ⁊ tranſmutet. Quiergo talē caritatē hꝫ ſemꝑ facit voluntatē dei. qꝛ vnus ſpūs eſt cuꝫ ſpū dn̄i.De hoc quedā glo. ſic d̓t Semꝑ voluntatē dei facere d̓r qui ſemꝑ eſt in caritate. talis inqͣꝫ nō vna caro ſꝫ vnus ſpūseſt cū ſpiritu dn̄i. non tn̄ ydemptitateſubſtantie. ſed ꝑticipatione gratie velglorie. vn̄ adherere deo bonum eſt. hecglo. Dicit etiā de hoc beatus ber. Quiadheret deo vnus ſpūs eſt ⁊ in deum totus mutat̉. ⁊ talis iam non p̄t ſentireaūt ſapere niſi deū. Q Unde notādum ꝙ maximū ſignum amoris diuini erga nos ꝑ hoc apparet. ꝙ ip̄e dignatur in nobis eſſe ⁊ ſibi nos ita cōglutinare vt quadā virtute ſpūali efficiamvnum cuꝫ illo. que vno maxīe ꝯtingitin corporis xp̄i felici ſuſceptione. Dehac etiam excellenti caritate dei erga

hoīes Albertus magnus ſic d̓t. Maximi amoris amplexus eſt. ꝙ nos d̓s fibi ita ꝯglutinat ꝙ ip̄e in nobis eſſet. ⁊nos in ip̄o tam intime. vt mentibꝰ nōſtris infundere. ⁊ nos ſibi eſſemus incorporati. qꝛ aīam ſuā ⁊ corpus ⁊ deitatē ita ꝓfunde in nos trāſponit ⁊ nosin ipſum vt ſpirituali virtute vnum eſficiemur. hec albertus. Sꝫ ad tā excellens bonum aſſequendum requiriturcor ⁊ corpus bene purgatum. Un̄ ſco.in libro de diui. no. ſic ait. impoſſibileeſt quemqͣꝫ vniri deo aut deum quodāmodo fieri niſi ceſſet a materialiū omnium diſpoſitione tam ſenſu qͣꝫ mentevt diuine ſimplicitati ſimilior. deo ꝑfectior vniat̉. Eſt enim deificatio ſimilitudo ⁊ vanitas ad deum quantum ficet. nam forti conatu tales ſeip̄os poſtponentes ⁊ relinquentes ad congregantis patris vnitatem ⁊ deificam ip̄ſius ſimplicitatem anhelantes ſunt.hec ſcotus. Ubi notandum ꝙ non ſolum ꝑfecti viri vniunt̉ ꝑ caritateꝫ deoſed etiā penitentes vel incipientes fiueproficientes. Tales namqꝫ qꝛ in ſtatugratie ſunt vniunt̉ xp̄o ⁊ ſi non ſemperper caritatem actualem tn̄ per carſtatem habitualem. qꝛ omnes fideles inſtatu gratie exiſtentes ſunt mēbra xp̄i⁊ corpus eius. ergo xp̄o vniunt̉ ſicutmembra corpori. Unde. jͣ. ad coꝝ. xij.Sicut em̄ corpus vnum eſt ⁊ membrahabet multa. oīa aūt mēbra corꝑis cūſint multi vnum corpus ſunt ita xp̄s.Etenim in vno ſpiritu nos eſſe in vnūcorpus baptiſati ſumus ⁊ omnes vnoſpiritu potati ſumus differenter tamtNam ſcd̓m eundem apoſtolum Unuiquiſqꝫ ꝓprium donum habet a deo. xiiius quidā ſic alius ꝟo ſic. gͦ quilibet ꝓuidn̄s largire dignat̉. dona grāꝝ ab ip̄opercipit ſcd̓m maius ⁊ minus. Undidicit idem apl̓s. Unicuiqꝫ noſtruꝫ da