Diſt. II. Ca. XIIII.Liber .III.
tunc in actu iocundiſſimo ꝓſternit̉. cūipſa ſponſa celeſti ſponſo caritatis amplexibꝰ ꝯiungit̉ ⁊ ad eius oſculū inclinat̉. ⁊ ſic ad eius tactū ſubito quadamceleſti dulcedine aīmus ꝑfundit̉. quāquidē ſentire ⁊ exprimere non poteſt.Sic ergo interna ſuauitas in aīo ſentit̉. ꝑfruendi inſatiabilis auiditas generat̉. vt dicere poſſit cū beato paulo.Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. hec bern̄.in tractatu ſuo de caritate. Aīmus quiſic diuino amore inebriatus fuerit. obliuiſcit̉ oīm que ſunt ⁊ totus pergit indeū guſtans illud qd̓ nemo nouit niſiqui accipit At quotiens illā felicitatēparticipat. iſtā miſeriā neſciat. neceſſe eſt. vt cū vtraqꝫ ſimul eē non poſſuntAd hunc tn̄ amoris gradū ⁊ ſi mortalibꝰ interduꝫ ꝑuenire dat̉. diu tn̄ ſtareꝓhibet̉ donec corruptibilibꝰ aīa exutaexuuijs .i. veſtimentis libere euaſeritin libertatē filioꝝ dei. Nitit̉ aūt ⁊ trahit̉ illius faciei deſiderio. quam iuxtaꝓphetam pater vt adamantē ponit. vtferrea quedam corda attrahere poſſit.Tractus ille ⁊ ſi ſuauē quandā violentiā magis tn̄ immortalitatis īpotētiaꝫnotat. quā mole grauata miſera aīa aſuo volatū ſepe decidere cogit̉ ⁊ deficere a conatu Habent em̄ amatorij ſpūscorꝑis corruptione diſtenti crebra. dedei viſione leticiā ſed nullā copiā. duꝫnec plena eſſe ſinit̉ nec moroſa. Un̄ ⁊quodā iocūdo ioco interim ludere videtur cū filijs hoīm a quibꝰ duꝫ teneriputat̉ e manibꝰ labit̉. Inſectatus ſepatit̉ ꝯprehendi ⁊ diſparens rurſumnō videt̉. donec denuo lacrimis ⁊ p̄cibus vocatus reuertat̉. Et ita licet delectet viſitatio. moleſtat tn̄ viciſſitudo.ſed quanto putas pudore ꝑfundit̉ aīaſubtracta illa dulcedine. ⁊ ad ſenſuuꝫlaqueos captiua retracta. nonne quaſide patria ſpūuꝫ repulſa in vallē corpo
rum in aliud quoddam ignotum ſecūſibi cecidiſſe videt̉ longe priori diſſimile. in quo caritas friget. oculus ſeſiſualitatis regnat. caligat oculus meſitis. ⁊ ſenſus alget cordis. meret ratio⁊ alta ſuſpiria trahens inde miſera vſibeata efficit̉. nam quo gratiora fucritexperta. moleſtius eo ſibi fert eſſe ſubtracta. Subtractio em̄ rei amate ausmentatio deſiderij eſt. ⁊ quod ardentius optas cares egrius. hec bernar. Fales ꝟo qui ſic diuino amore inebriaſtur ſe cohibere non poſſunt. quia tempore illius feruentiſſime deuotionisquam tunc ſentiunt in magna ſuſpit iaprorumpunt. ⁊ in verba quedā inconſueta ꝓſiliunt. De hoc idem beatus bernar. ſic ait Flagrans amor preſerti diuinus dū ſentit̉ ſe intra ſe cohibere nōpoterit. nō attendit quo ordine qua itge verboꝝ ebulliat. nec vllas voces tequirit ſolis ꝯtentus ſuſpirijs que de afundiſſimis affectibꝰ vltro aſcendumque videlicet ſuſpiria ipſa deuotio ſibi interrumpere interdum nitit̉ voleseffundere ꝑ verba ſed nō preualens ioquit̉ quideꝫ ex affectu aliquid non eintellectu ꝯſiderat quid qͣliter loquatſed quid in buccas venit vrgente amere enūciat ſed eructuat. hec bern̄. Et imiꝝ qꝛ ẜm dictū beati gre. tanta eſt lehementia caritatis. ꝙ eum quē ſemeraccenderit extra ſe ꝯſtituit ⁊ guſtū ſucomprehenſibilis dei dulcedinis mnebriat ⁊ infundit. hec greg. Ex hac ſgitſpūali ebrietate hmōi ſuſpitia ⁊ guſtus inconſueti oriunt̉ ⁊ ſic pꝫ de. iiijgradibꝰ amoris violenti. Q Defructu ꝟo iſtoꝝ graduū. richar. in tractatu de caritate ꝯcludendo ſic ait. §primo gradu d̓s intra aīam ⁊ aīmusredit ad ſeip̄m ⁊ eleuat̉ ad deū. In ſecūdo aſcendit ſupra ſeip̄m ⁊ eleuat indeū In tercio eleuat̉ aīmus in deum⁊