Liber .III.Diſt. II. Ca. XIIII.

ad omnia tēporalia pene inſenſibilesniunt. L In his nimiꝝ dilectio vtmors fortis exiſtit. qꝛ ſicut mors extetiores ſenſus ab omni ꝓprio ⁊ naturaſi appetitu interficit. ſic dilectio in talibus viris omnia terrena ꝯtemnere. ⁊mentē ad alia intēdere ꝯpellit. Hmōimortuis ⁊ viuis dicebat apl̓s Mortuiem̄ eſtis ⁊ vita veſtra abſcondita eſt cūtpo in deo. Hi ꝓculdubio vitam ſuaꝫin xp̄o abſcondunt. qꝛ duꝫ omnia quevident̉ poſtponunt. in his que vident̉in begtitudine tacite ⁊ ſecrete viuunt.ſec grego. De hac etiaꝫ morte quedāglo. in libro de d̓inis nominibꝰ ſic d̓t.Eſt quedam mors qua quis amoris ꝟlute diuini ſeip̄m ⁊ omnia excedēs forſi conatu in amatū ſe ferens. nil omnino preter eum qui ſolus anime beatitub querens. quam morteꝫ elegit Iobbiſibꝰ ſuis .i. vigoroſis anime ſue affectibꝰ dicens cum apl̓o. Uiuo iam nōego. viuit vero in me xp̄s. Et tales amantes non ſinunt̉ eſſe ſuij p̄orum ſedamati. hec glo. Unde notandū ꝙ ſoloſuinus cū ſe aīmabꝰ noſtris infunditſacit nos incaleſcere. ſuam feruentiſſimam in nobis caritatem accendendoCum igit̉ deus ignis conſumens ſit exbn̄tia ſui feruorē ſue caritatis in animam ꝓijcit. ꝓpter qd̓ incipit ip̄a feruētiſſime incaleſcere ⁊ feruere. In quoſeruore ſtetit iheremias cū dicebat Factus eſt in corde meo qͣi ignis eſtuansclauſuſqꝫ in oſſibꝰ meis ⁊ defeci ferrenſon ſuſtinens. Hec fortiſſima flāmaſeruoris ꝑficit in nobis grām vnionisSicui em̄ ignis materialis ꝯuertit inſe materiā in quam agit. ſic ignis diuimmis ꝯuertit in ſe animā quam accēditEt quemadmodū varia metalla ꝯfluut in vnum ſoluta. ſic deus ⁊ anima aſe longe diuerſa in vnum ꝯfluunt. naꝫe hoc corde liqueſcunt. liqueſcēdo de

ficiunt. deficiendo tranſeunt. tranſeundo vniunt̉. vnita perficiunt̉. dum in illam vnitatem tranſeunt. quam ſaluator optat ⁊ orat ꝓ nobis ad patrem dicens. Rogo pater vt ſint vnum ſicut ⁊nos vnum ſumus. ex qua vnione illanobis glorioſa reſultat gratia. vt omnia que dei ſunt ſint noſtra ⁊ noſtra deiDe hac violentia ⁊ feruentiſſima caritate beatus dyoniſius ſic d̓t. Uiolentia amoris amātē tranſformat in amatum. qꝛ vbi amor ibi omnis tenor interioris hominis ſe recipit colligit ⁊ ſetranſfert. ⁊ ſic deo ſeliciter vnimur. exquo ſit vt omnia noſtra dei ſint. ⁊ quedei noſtra. ſicqꝫ ſit vt ſancti hoīes deovniti ex bonis eius diu ditent̉ ⁊ operaeoꝝ ex eo ꝙ nobiſcum ſunt per omnianobilitent̉ vt dicat nobis dominus illud euangelicū. Omnia mea tua ſuntDe hac miſericordia dei per dn̄m d̓r.Pater ſanctifica eos inveritate. vt ſicut tu pater in me. ita ſint ipſi vnuꝫ innobis. Et beatus Paulus. Qui adheret deo vnus ſpūs eſt. Felix igitur hora eſt ⁊ deſiderabile tempus qn̄ aīa intalidilcōns iocundiſſimo actu conſtituitur. vbi ipſa totaliter in deum tranſformatur ⁊ velut ſponſa ſuo celeſti ſpōſo caritatis amplexibus coniungitur.De hac excellētiſſima caritate ⁊ tamfelici hora beatus Bernardus ſic dicitScio aīma mea ſi deū diligas vi amoris in eius ſimilitudinem tranſformaris. Felix ergo tempus. expectabilishora. quando anima in hmoi dilectionis actu iocundiſſimo ꝯſtituit̉ ꝑ quaꝫtotaliter ipſa in deuꝫ tranſformat̉. perquā mēs eius ab his que ſunt ſibi ẜmvirtutem ſuꝑioris virtute ⁊ nature inlumine incircumſcriptibili rapit̉ vbimira quadā delectatōe anima eius abſorbet̉. quam nullus ſenſus pōt eſtimare. nullus ſermo valet explicare. quiaiiij.

P. iiij.