Diſt. II. Ca. XII.Liber .III.I
cor tuum. mentem. aīam tuaꝫ. ꝓfectoꝑtem meliorem poſſidet ⁊ inferioremqd̓ eſt corpus tuū. hec aug. T Sciendū etiā ꝙ aīam humanā nulla res implere p̄t p̄ter ſolū deū cū aūt illū habuerit plenū eſt deſideriū eius. qꝛ cū d̓sſit ſummū ⁊ omne bonū non habet aīaqd̓ amplius deſideret. ſi poſſidet omnebonū. implet aūt deus eos viſitādo ꝑgrām ſuam. qui nihil aliud deſiderātp̄ter ip̄m. De hoc beatus aug. in libroſoliloquioꝝ ſic ait. Mundū cenaculūdecet te deus. qui nunqͣꝫ niſi a mūdiscordibꝰ videri potes multomagis nechaberi Quos aūt p̄deſtinaſti ip̄os ⁊ vocaſti mūdaſti ⁊ ſanctificaſti. vt dignuꝫhabitaculū ſit tue maieſtati. cū quibꝰ⁊ in quibꝰ tu delectaris ⁊ letificas iuuentutē eoꝝ. habitans cū eis ⁊ in medio .i. in memoria ⁊ cogitatione eorū.aīa em̄ noſtra ita capax facta eſt maieſtatis tue. ꝙ a te ſolo ⁊ a nullo alio poſſit impleri. cū aūt hꝫ te plenuꝫ eſt deſideriū eius. ⁊ iā nil aliud qd̓ deſideratexterius reſtat. duꝫ aūt aliud exteriusdeſiderat manifeſtū eſt ꝙ te non habetinterius. quo habito nihil eſt vltra qd̓deſiderat. cū em̄ ſis ſummū ⁊ oē bonūnō habet qd̓ deſiderat amplius. ſi poſſidet oē bonū. imples aūt eos qui nihil aliud deſiderāt p̄ter te. ⁊ facis eosdignos te ſanctos. beatos. immaculatos ⁊ amicos dei qui oīa reputant vtſtercora vt lucrifaciāt te ſolū. hec eſt beatitudo quā hoī ꝯtuliſti. hic honor quoeū inter oēs creaturas honoraſti Eccedn̄e deus meus inueni locuꝫ vbi habitas. qꝛ in aīa quā creaſti ad ſimilitudinem tuā. que te ſolum querit ⁊ deſiderat. Ego erraui ſicut ouis q̄ perijt querens exterius te quies interius. ⁊ laboraui multuꝫ querens extra me. ⁊ tuhabitas in me. ſi tn̄ deſidero te hec auguſti. Hunc etiam excellentiſſimū ho
ſpitem. idem beatus augu. aduenire incor ſuum deſiderabat. cum ſic dicetet.Quis mihi det. vt venias in cormeu: ſidn̄e ⁊ inebries illud. vt obliuiſcar mala mea. ⁊ vnū bonum meū amplectatte deus meus. feciſti em̄ nos ⁊ inquietū eſt cor noſtrū donec requieſcat in tehec aug. Qui vero ẜm beatum ambroxp̄m recipit in cordis domiciliū. maximis delectationibꝰ exuberantiū paſcit̉ voluptatū. ⁊ dominus libenter ibiingredit̉ ⁊ in eiꝰ recumbit affectu. ſcambro. Felix ergo aīa vt d̓t beatus betnar. que quotidie cor ſuum mūdat. vtinhabitantem deū ſuſcipiat O qͣꝫ beata aīa apud quā deus requiem inueniquia dicere poteſt Qui creauit me requieuit in tabernaculo meo Negare etſiquidem celi requiem nō poterit. queſibi in hac vita requiem in mente preparauit. O anima deus tuum defiderat hoſpitium. tuuꝫ cenaculum pluſqꝫceleſte palatiū appetit ⁊ exoptat. Deicie em̄ ſue ſunt eſſe cum filijs hominūHec bernar. Un̄ d̓t beatus auguſtinusO felix anima gaude ꝙ potes eſſe taſti hoſpitis hoſpita. Si ergo cum decceleſtem gloriaꝫ poſſidere queris ⁊ deſideras. tunc vt ait beatus bern̄. Pliga cor vt ipſe dominus illuminet. Vlquem inuocas intret eſto domus eſus⁊ erit domus tua habitet in te ⁊ habitabis in eo. ſi eum in hoc ſeculo exceriris in corde tuo. ille poſt hoc ſeculū excipiet te in vultu ſuo. hec augu. Dicietiam de hoc petrus damaſ. Qui ponidere cū deo ꝑadiſi ianuam querimusneceſſe eſt. vt hic ei noſip̄os prius habitaculū p̄beamus. quatenus dum ip̄ein nobis habitat ⁊ nos in eo. ſic ſtūdeamus non ignobilis ocij ſed laborioſequietis ſabbatum colere. vt ex hoc ineream̄ in diē dominicuꝫ. qui nullo clasdit̉ fine trāfire. hec pe. da. Ecce qͣꝫ fru-