¶Liber .III.Diſt. II. Ca. XII.

ſpūaliter creſcit. non in ſubſtantia ſedin virtute creſcit ⁊ in gloria. creſcit etiam intemplum ſanctū dn̄o. Ergo qͣntilas cuiuſcunqꝫ aīe eſtimat̉ de menſuta caritatis quā habet. vt verbi gratiaque multū hꝫ caritatis magna eſt. quepaꝝ ꝑua. que vero nihil nihil eſt. dicenſe apl̓o. ſi caritateꝫ non habuero nihilſum. hec bern̄. Edificemus ergo tēplūſcum dn̄o in animabꝰ noſtris. qꝛ ipſaſola eſt capax illius. Unde d̓t bea. ber.tcon capit deū niſi ymago ſua. animaiſlils capax eſt que nimiꝝ ad imaginēeſus creata eſt. ꝓpter qd̓ toto deſiderio(digna cum gr̄arumactione ſtudeamus ⁊ templū edificare in nobis. hecSe. Hoc vero templū qd̓ anima ē matime edificari oportet ꝑ caritatis virtule. De hoc beatus aug. in li. de ꝟbisapoſtoli ſic d̓t. Sumus templū dei ſic̄ait apoſtolus. ꝓpter qd̓ dicit. Inhabitabo in illis ⁊ deambulabo. Deambutat̉ aūt in nobis pn̄tia maieſtatis ſi laſitudinē inuenerit caritatis. Un̄ ideꝫapl̓s ait. Dilatamini. ſi dilatemur deamnbulat in nobis deus. ſed vt dilateiſur operet̉ ipſe deus. videliꝫ qꝛ deusſibi in nobis latitudinē facit. dicenteapl̓o Caritas dei diffuſa eſt in cordibꝰnoſtris per ſpūmſanctū qui datus eſtſobis. ꝓpter hanc latitudinē in aīmain nobis deābulat deus. hec augu. Detemus ergo amare deū vt illi templū ⁊ibcū aptū in nobis preꝑare valeamꝰ.Ande idem ſuꝑ pͣs. ſic ait. Poſpitariapud te deus vult. fac illi locum. noliamare teip̄m. illum ama. ⁊ ſic facis ilſi locū. ſi te amaueris ꝯtra illum claubis. ſi illū amaueris aperis illi. ſi autēaterieris ⁊ intraueris non peries. ſedſuenieris cū amante hec auguſtinusbi quis cupit etiā videre deū. caritacm̄ habeat ⁊ ꝯſcīam ſuam intendat ⁊bi hidet deū. Hoc iteꝝ teſtat̉ ideꝫ ſuꝑ

pͣs. ſic dicens Si amamus videmusdeū vbi eſt deus. Interroga iohannē.deus inquit caritas eſt. quiſquis hꝫ caritatē. vt quid illū mittimus longe vtvideat deum. ꝯſcīam ſuam attendat ⁊ibi deum videt. Si caritas ibi non habitat. non habitat ibi dens. ſi aūt caritas ibi habitat habitat ibi deus Uultillum forte videre ſedentē in celo. habeat caritatem ⁊ in illo habitat ſicut incelo. hec aug. Et ẜm eundeꝫ. Earitaseſt via dei ad hoīes. ⁊ via hoīm ad deūPer caritatē namqꝫ venit deus ad hoīnes. venit in homines. factus ē homoper caritateꝫ. deum diligunt hominesad deū currunt. ad deum veniunt. Hecaug. Quicunqꝫ ergo vt d̓t hugo in li.iiij. de archa noe. qui habet caritatemiam non eſt alienus a deo. ſed ipſe indeo ⁊ deus in eo manet. ſic familiariseſt deo caritas vt ipſe manſionem habere nolit vbi caritas non eſt. Si ergocaritas tecum eſt venit deus ad te ⁊ manet apud te. ſi tu recedis a caritate. recedit ⁊ ipſe a te. ſi tu caritatē nunqͣꝫ habuiſti nunqͣꝫ venit deus ad te nec māſitapud te. Si caritatē ceptā deſeruiſti.receſſit d̓s a te. ſi in caritate cepta māſiſti deus tecū eſt ⁊ permanet apud te.hec hugo. Et notandum ꝙ non ſolumſpūſſanctus habitat in aīa. ſed etiā ꝑipſam in corpore. vt ⁊ corꝑa noſtra tēplum ſint ſancti ſpūs quem habemusa deo. Qd̓ affirmat beatus aug. ita dicens. Uita corporis anima eſt. vita aīme deus eſt. Spūs domini habitat inanima ⁊ per animā in corpore. vt ⁊ corpora noſtra templum ſint ſancti ſpūsquem habemus a deo. venit enim ſpiritus ad animam noſtram. quia caritasdiffuſa eſt in cordibus noſtris per ſpiritum ſanctum qui datus eſt nobis. ⁊totum poſſidet qui principalem ꝑtemtenet. Tenens deus qd̓ melius eſt. id ē