Liber .III.Diſt. II. Ca. XII.

vero inhabitat: in ſolis hominibꝰ bonis. qui ſunt tēplum eius ⁊ ſedes eiusUn̄ ꝑ yſaiaꝫ dn̄s d̓t. Celū mihi ſedesterra aūt ſcabellū pedū meoꝝ. qꝛ in electis qui ſunt celū habitat deus ⁊ regnat qui eius volūtati deuoti obtēꝑantMalos ꝟo qui in terta ſunt diſtrictōecalcat. Un̄ etiā in libro ſapīe d̓r. Tronus ſapīe aīa iuſti. qꝛ ī ſanctis ſpāliuseſt qͣꝫ in alijs rebꝰ. in qͥbꝰ tn̄ oībꝰ eſt totus quēadmodū aīa per oēs ꝑticulascorporis tota adeſt ſimul. nec minor inminoribꝰ. nec maioribꝰ maior eſt. ſedin alijs intēſius in alijs remiſſius oꝑatur. cū in ſingulis ꝑticul̓ corꝑis eſſentialiter ſit. ita ⁊ d̓s cū ſit in oībꝰ eſſentialiter ac totus in illis. tn̄ plenius eſſed̓r in illis quos inhabitat .i. in quibꝰita eſt vt faciat eos templum ſuū. ⁊ hitales cū eo ſunt iā ex ꝑte ſꝫ in btītudine ꝑfecte erūt Vali ꝟo ⁊ ſi ibi ſint vbiipſe eſt qͥ nuſqͣꝫ deeſt. non tn̄ ſunt cū eoDe hoc beatus aug. ſuꝑ iohānē ſic d̓tNon ſatis fuit dicere vbi ego ſum ⁊ illi ſint. ſed addidit mecuꝫ qm̄ ⁊ miſeripoſſunt eſſe vbi ⁊ ille ē. qui nuſqͣꝫ deeſt.ſed beati ſunt cum illo. qꝛ non ſunt beati niſi ex eo. ꝙ cum illo ſunt. qꝛ fruūtureo. vidēt em̄ illū ſicuti eſt Fatēdum ēigitur vbiqꝫ eſſe deuꝫ per deitatis preſentiā. ſed nō vbiqꝫ per inhabitatōisgratiaꝫ. ꝓpter hanc inhabitationē gr̄enō dicimus pater noſter qui es vbiqꝫcum ⁊ hoc verū ſit. ſed qui es in celis ideſt in ſanctis. in quibꝰ eſt quodā excellentiori modo R Dicit etiam dehoc quedam gloſa ſic. ꝑ caritatē namqꝫ tota trinitas inhabitat mētes iuſtorum. ſicut amans habitat in amato ⁊econuerſo. qꝛ caritas eſt quedam ꝑticipatio nature diuine in nobis ꝓpterqd̓ dicit̉ Qui manet in caritate in deomanet ⁊ deus in eo. Sic aūt non eſt inpctōribꝰ. licet ſit in eis ꝑ eſſentiā pre-

ſentiam ⁊ potentiam. ꝑ quem modumeſt in ceteris creaturis. hec glo.Debemus ergo deo parare locū in cordibus noſtris per vite puritatem. Adquod hortat̉ beatus auguſti. ſic dicensCum igit̉ xp̄us ſedet in corde quid poteſt iubere niſi bona. cū poſſidet diabolus quid poteſt iubere niſi mala In tuoaūt arbitrio te eſſe deus voluit. cui pares locū deo an diabolo. cui parauet irille poſſidebit. ille imperabit. hec aug.Oportet igitur animam que deſidetatchriſtum in ſuum domicilium ſuſcipea voluptatibus carnis cupiditate ac odio atqꝫ a ceteris vitijs abſtinere. ⁊ ſevirtutibꝰ ⁊ caritate mācipare. qꝛ qͣꝫ tomaior caritas fuerit in anima. tāto ſpecioſius habitaculū ⁊ magis ornatumexhibebit factori ſuo in ſeipſa De hocbeatus bern̄. ſuper can̄. ſic ait O quaſita illi anime beate latitudo. O quant a⁊ nutorum prerogantia. que diuinamin ſe preſentiam ⁊ digna inuenit̉ ſuicipere ⁊ ſufficientes capere. Quid illacui ⁊ ſuppetunt ſpacia deambulatoriaad opus quidē tante maieſtatis Noneſt ꝓfecto intricata forenſibꝰ cauſis cūriſqꝫ ſecularibꝰ. nec certe ventri ⁊ ſuxūrie dedita. ſed nec curioſa ſpectādi ſeucupida omnino dominandi vel etiamtumida dn̄ata Oportet naͣmqꝫ primohis omnibꝰ vacuā eſſe aīam vt celumfiat ⁊ habitatio dei. alioquin qūo poterit vacare ⁊ videre qm̄ ipſe eſt deus ſꝰ⁊ odio ⁊ inuidie aut rancori minimeprorſus indulgendum. qm̄ in maliuolam animam non introibit ſapientiaDeniqꝫ neceſſe eſt eam creſcere ac dilatari vt ſit capax dei porro latitudo eius dilectio eius. ſicut ait paulus Hilatamini in caritate. nā ⁊ſi aīa miniecū ſit ſpūs corꝑeam recipit quātitatetn̄ confert illi gr̄a quod negatum eſt anatura. Creſcit quidē ⁊ extendit̉. ſed