Liber .III.Diſt. .II. Ca. XII.

ꝯſolari etiam in hac ꝑegrinatione nōobmittit. ip̄e namqꝫ affectū ſui amoris ꝑ grām ſanctiſpūs aīe imprimit. ꝑque ip̄m deū ſpūaliter deoſculat̉. ⁊ inde multipliciter ꝯſolat̉. nā vt d̓t btūsgreg. ſuꝑ can̄. tociens aīa deo deoſculat̉ quotiens in amore ꝯpungitur. hecgre. Sed magni ſupra modū amorisiudicium oſculū eſt. M Quid aūtſit hoc oſculū. qꝛ ſpūalis eſt gratia nōfaciliter innoteſcit niſi viris ſpūalibꝰ⁊ in amore dei flagrantibꝰ qd̓ meliusimpreſſum cordi qͣꝫ verbis expreſſumcognoſcit̉. Eſt etiā manna abſconditum ⁊ niſi guſtantibꝰ penitus ignotumDe hoc ſpūali oſculo beatus bern̄. itad̓t. Ego arbitror neminem facile ſcirequid ſit oſculū. niſi qͥ accipit. Eſt quippe manna abſconditū ⁊ ſolus qui editadhuc eſurit fons ſignatus cui nō cōicat alienus. ſed ſolus quibibit adhucſitiet ⁊ non eſt cuiuſlibet hoīs ſꝫ ſi quisex ore xp̄i ſemel accepit habet ꝓpriumexperimentū qd̓ ꝓfecto ſollicitat ⁊ cogit amplius ad petendū hoc oſculū ſola ⁊ rara ꝑfectio exꝑit̉ Oportet em̄ vtſponſa xp̄i p̄ſumat hoc oſculū petere amore caſte ſancte ardēter ip̄m ſponſuꝫCaſte vt ip̄m ſolū non alium amet. petat. ⁊ querat. ſancte. qꝛ non in ꝯcupīacarnis ſed in puritate ſpiritus. Ardenter vt ita amore ſponſi inebriet̉ ꝙ maieſtatē non cogitet. nā ſi cogitaret nōp̄ſumeret hoc oſculum petere velut abequali. quis em̄ p̄ſumet vt ab eo qui reſpicit terram ⁊ facit eā tremere peterꝫoſculū. Hoc aūt oſculū nihil aliud eēcredimus niſi ſpm̄ſanctu ad ꝯſolatiouem aīe ſancte miſſum. Sicut em̄ ſpiramen oſculum ſe permiſcet. vt vnusanhelitus iudicet̉. ſic ſpirituſſanctusnoſtro ſpiritui immiſſus fit vnus ſpiritus cum eo. Sed quid anima humana retribuet domino pro tanto benefi-

cio ſibi a domino impenſo videlicet vtvocaret̉ ſponſa xp̄i ⁊ eſſet illius inquaſponſa cuius pulcritudineꝫ ſol ⁊ lunamirant̉ O felix ſponſa que tali ꝯiugioefficit̉ digna. De iſta etiam tam mabna dignatione ⁊ pietate quā chriſtusexhibet feruenti ac deuote anime Beatus bern̄ ſic d̓t. O anima humana vnotibi ineſtimabilis gloria vt ſponſa eſſemerearis illius in quem deſiderat aſigeli proſpicere. vnde tibi hoc vt ſit tuus ſponſus cuius pulcritudinem ſolꝰluna mirant̉. ad cuius nutum vmiuetſa mutant̉. quid retribuēs domino aomnibꝰ que retribuit tibi. vt ſocia ſismenſe eterne. ſocia deniqꝫ thalami vtintroducat te rex in cubiculum ſuum.Si te viderit ad amorem ſuum xp̄iisſponſus tuus marceſſere ⁊ palleſcere.impatienti deſiderio accelerabit ad tecopule diuine ſe offert. oſcula prebebitiunget amplexus. O letam diem falium nuptiarum. o felix ſponſa tali ꝯiugio digna. hec bern̄. F Et dicttidem nō ſunt inuenta etiam dulcia velba quibꝰ verbis .ſ. chriſti animeqꝫ dulces ad inuicem exprimuntur affectus.quemadmodum ſponſus ⁊ ſponſa qͣuibus quippe omnia ꝯmunia ſunt mi preprium nil a ſe diuiſum habentibꝰ. vſtavtriuſqꝫ hereditas. vna domus. vſſamenſa. vnus thorus. vna corona ⁊ ymapl̓m deo adherens anima vnus ſpūseſt. hec bern̄. Poſt talem vero tanqͣꝫ relcem ꝯiunctionem inter xp̄m ⁊ ammafiunt inter eos quedam colloquia ſpiritualia per que ſibi mutuo innoteſcuDe quo beatus bern̄. ſic d̓t Attende ip̄iritum loqui ⁊ ideo ſpūaliter oporteteintelligere que loquunt̉ Quotiens audis vel legis ſponſum vel ſponſam deuꝫ⁊ animam colloqui pariter. noli ymaginari tibi quaſi corporeas incurtere voces. nec corꝑeas colloquentiū aꝑ