Liber.III.Diſt. II. Ca. XII.

ligit medullitus ſuſpirat. feruet. anhelat. anxiat̉ vilis ei ſit ſalus ipſa ſui corporis q̄ tranſfixa eſt vulnere amoris.Unde in canti. can̄. d̓r. vulnerata caritate ego ſum. mala aūt ſalus ē cordisque dolorē huius vulneris neſcit. Cūbero anhelare iam in celeſti deſiderio.⁊ ſentire vulnus amoris ceperit. fit aīma ſalubrior ex vulnere q̄ prius egrotabat ex ſalute. hec gre. R Et notandū ꝙ pius ⁊ miſericors dn̄s vt d̓thugo deſiderium hoīm deuotoꝝ ꝓuocat ⁊ irritat vt augeat. qn̄ amorem ſuum in nobis excitat ſed fugiendo vt ſequamur inflāmat. Tale em̄ eſt cor hominis vt ſi qd̓ diligit adipiſci non vaſeat āpliori defiderio inardeſcat. Sicin canti. can. ſponſus venit ſtat poſt paclētem ꝓſpicit ꝑ feneſtras vt quaſi lateat ⁊ non lateat. mittit manū ſuam ꝑforamen. tangit ſponſam voce tenui vocat eam ⁊ d̓t veni. illa vt audit ſponſuꝫadeſſe ſurgit. mox feſtinat. aperit. brachia ad amplexandū parat. liqueſcitamma eius. feruent precordia eius exultat. gaudet ⁊ tripudiat. Sed ille cuꝫteneri putat̉ declinat. ſubitoqꝫ quaſi d̓medijs elapſus āplexibꝰ fugit. Quideſt hoc dū non querit̉ inuenit̉. dum nōlocat̉ venit. dum aūt querit̉ declinat ⁊dūj vocat̉ fugit. Si nō diligit quare veint̉. aut ſi diligit quare fugit. Diligitaūt ⁊ ideo venit. ſed qꝛ tunc nō diligitNd̓o fugit. hic nō diligit .i. in hoc mūd in hoc exilio. ſed vocat nos ad terrāſuā qꝛ talis amor non decet patriā iſtālocundus amor amenū querit locuꝫ.ec hugo. Unde deuota aīa qͣꝫuis nōdum videat ſpēm ſponſi ſui .i. xp̄i. cuꝫad ipſius amore nō recedit. ſꝫ in eiusteſiderium ſemꝑ anhelat ⁊ gemit. ⁊ īꝯſequens ꝓpter dilectōnem quam adſium habet. ab omni amore alieno ſeſubtrahit. De hoc beatus grego. ſuper

canti. exponens illa verba. pulcre ſuntgene tue vt turturis ſic ait. Turtur poſtqͣꝫ parem amiſerit ſuum. nunqͣꝫ alteriſe iungit ſed ſemper ſolitarie habitāsin gemitu perſeuerat. quia quem diligebat non inueniens querit. ſic ammaſancta dum a ſponſo abſens ē. ab eiusamore non recedit. in eius deſideriuꝫſemꝑ anhelat ⁊ gemit. ⁊ dū illū quemvalde diligit non inuenit. ab oī amorealieno ſe retrahit. ⁊ quaſi in genarumverecundia caſtitatem cordis ipſo habitu ⁊ actu exteriori oſtendit. hec gre.Ex his ꝟbis colligere poſſumꝰ ꝙ pia⁊ deuota corda cū xp̄m ſponſum ſuuꝫin ſuis animabꝰ per ſanctū ⁊ dulcem amorē adeſſe ſentiūt. de eius preſentiavalde iocundant̉. ac in eius deſideriūper feruidū affectum trahunt̉ ⁊ in ip̄oſumme delectant̉. Cum vero ſuam preſentiam per ſubtractōnem gratie ⁊ piſui amoris ab ipſa aīa abſtulerit. ipſaquidem dolenter hoc ſuſtinens fidē tn̄quam erga ſuum ſponſum habet nō derelinquit ſed omnem diligentiā adhibet quomō ſe illi qui abſens eſſe videt̉immaculatam ꝯſeruet. ⁊ ideo ſuuꝫ aſfectum ab omni terreno alieno ⁊ iīnordinato amore retrahit. non ſolum peccata mortalia. ſed etiam venialia in qͣntum poſſibilitas admittit vitando ⁊ illis reſiſtendo. vt ſuo ſponſo dilecto acdomino qͣꝫuis per gratiam abſenti placere valeat. ⁊ cum ipſo poſt hanc vitāgaudium eternum poſſidere. quia talibus ſic fidem erga dominum ſuum ſeruantibꝰ ꝓmittitur ⁊ debet̉ vita eternaUnde per Thobiam. v. dicitur. Filijſanctorum ſumus ⁊ vitam illam expectamus quaꝫ deus daturus eſt his quifidem ſuam nunqͣꝫ mutant ab eo. LUbi etiam cōſiderandum ꝙ qͣꝫuisanima in preſenti vita ꝯſpicere nō valeat. tamen pius dominus deuotū cor

O. iij.