Diſt. Ii. Ca. XII.Liber .III.
erit amabilis totalitatē quantū poteſtEt qn̄ curſus iſtius amoris impediturvel tardat̉ qualitercūqꝫ tota mens turbat̉ ⁊ expectatione attediat̉. Quia ſicut d̓t richar. Amanti oīs mora longavidet̉ ⁊ expectatio oneroſa. vt clamētcū ſancto iob. Tedet aīam meam vitemee. Quod exponens beatus greg. itad̓t. preſens vita vileſcere .i. tedere incipit. dū diuinus amor dulceſcere inceperit Unde amor caritatis ꝑfecte quodam incendio incenſus faſtidit oē. qd̓ſui amoris curſum īpedit. G Quintum ſignū intrīſecū caritatis perfecteſunt affectiones extatice. Extaſis veroeſt exceſſus mētis. vt ait papias. Rōhuius eſt qꝛ ſicut d̓t dyoniſi. iiij. de diuinis noībꝰ Amor in deū tendēs eſt faciens extaſim ſpūs Et rōnem redditibideꝫ. qꝛ amor nō ꝑmittit amatoreseſſe ſuijp̄oꝝ ꝑ mentis ſobrietatem. ſedeoꝝ qui amant̉ ꝑ mentis exceſſum. ſꝫilli qui non ſui ſed alioꝝ que extra ſeſunt querūt amorē. ſpiritū in amatispn̄tem ꝯſtituunt Quia ſicut d̓t beatusbernar. Nō eſt p̄ſentior ſpiritus mihivbi animat. qͣꝫ vbi amat. qd̓ tn̄ intelligendū eſt quantū ad conatū affectōisſue. hunc aūt exceſſum nō p̄t facere miſi caritas ꝑfecta. que ꝑ ſuam forteꝫ inclinatione cauſat tendentiam vehemētem in rem amatam Quod on̄dit dyoniſius ꝑ exemplū allegans pauluꝫ itadicens. Beatus paulus in amore deimagnifice excellens d̓t ad galath. ij.Uiuo ego iam nō ego. viuit aūt in mecriſtus. hoc aūt d̓t ſicut verus amator ⁊extaſim paſſus viuens deo nō ſibi. hecexponens vercellen̄. in ꝓlogo ſuꝑ can̄.ſic d̓t. viuo ego vita naturali. iam nonego ꝑ mutationem exceſſiuā ad eternitatis immenſitateꝫ qͣſi abſorpta ⁊ ſuooffitio ſuſpenſa dirigor moueor doceor ⁊ regor vita ſuꝑſubſtantiali. cui vni
or qua repleor. viuit aūt in me xp̄s .i.ſicut anima ſobria me regit naturaliter ⁊ diſponit ad oēm actū inferioremſic virtus xp̄i cui vnior gratuite me viuificat ⁊ ad oīa diſponit. Sequit̉ hocdixit ſicut verus amator. verus autemamator eſt. qui in ſoluꝫ ſumme ⁊ verediligibile ⁊ deſiderabile immediateꝓpter ip̄m ſolū ſuꝑintellectualiter intendit. hec ille Debemus ergo adherere deo per pium amorem. qꝛ in ip̄o enplena refectio ⁊ requies perpetua aīaꝝſanctaꝝ Un̄ d̓t beatus bernar. O boneiheſu amortuus non eſt tranſitorius ſꝫeternus. non eſt ocioſus ſed qui te diligunt̉ nō tepeſcūt meditatio tua ſupetmel dulcis. loqui de te plena refectio.noſſe te ꝑfecta ꝯſolatio. adherere tibꝰvita eterna. a te ſeparari mors ꝑpetuaHec bernardus.FiliusAbita informatione de ſignis ⁊coniecturis ip̄ius caritatis. nūcꝯſequēter quid boni ꝯferat eadem vittus caritatis cupio edoceri.Ca. .XII. Pater. HCire debes qd̓virtus caritatis efficit aīaꝫ hoCminis ſponſam xp̄i ⁊ templū ſpūſſancti. nam oīs aīa fidelis que eſt in caritate ⁊ in ſtatu gratie ē ſponſa xp̄i. quecopulata eſt ipſi deo per ſacramentumbaptiſmatis. ⁊ accepit ab eo arraꝫ videlicet remiſſionē pctōꝝ ⁊ donum ip̄rituſſancti. De hoc theophilus dicitOmnis anime ſponſus xp̄c eſt. ſponſalium vero locus vbi coniunctio efficitur ē baptiſmus ſiue eccleſia. Dat voarram ſponſe remiſſionem peccatoro⁊ ſpirituſſancti ꝯmunionem. ꝑfectiora vero in futuro ſeculo retribuet disnis. nullus aūt eſt alius ſponſus niſi ſolus xp̄us. hec theophilus. Hunc etgo