Liber .III.Diſt. II. Ca. XI.

Quartum ſignum extrinſecum caritatis ꝑfecte eſt ſi oībꝰ quis renūciare paratus ſit. ⁊ ſequi xp̄m Ratio eſt qꝛ perfecta caritas omnia rennuit. que eiusofficium impediunt. Unde apl̓s omnia arbitratus eſt vt ſtercora vt lucrifaceret xp̄m. ſed temporaliuꝫ ꝯcupiſcentia maxime impedit officiuꝫ caritatisDicit etiam beatus augu. ꝙ caritatisvenenū eſt. ſpes adipiſcendoꝝ aut retinendoꝝ temporalium Et nutrimentūcaritatis diminutio cupiditatis. Perfectio ꝟo caritatis eſt. vbi nulla eſt cupidiras. hec aug. Et beatus greg. Sūtnōnulli iuſtoꝝ qui ad apprehendenduꝫculmē ꝑfectionis dū altiora interiusappetunt exterius cūcta derelinquuntqui rebꝰ habitis ſe nudant. gloria honoris ſe expoliant. qui deſiderioruꝫ internoꝝ aſſiduitate ſe affligunt. ⁊ de exterioribꝰ ꝯſolationē habere nolūt. hecgreg. Quintum ſignum extrinſecumcaritatis ꝑfecte eſt ſi quis nihil aliudqͣꝫ ſolum deum diligat. ⁊ eundē timore filiali timet Ratio qꝛ perfecta caritas foris mittit omnem timorem vt d̓tiohānes in ſua cano. Quod exponēsgilbertus ſic ait. Caritas ꝓ xp̄o liuorecaret ſed caritas xp̄i caret timore. hecem̄ nihil penale hꝫ. timor aūt penā hꝫigit̉ in caritate xp̄i timor non erit niſifilialis. Unde notanduꝫ vt ait beatusaug. ſuper pͣs. ꝙ ſunt nonnulli hoīesqui habent timorem ⁊ ꝑ timorem ꝯtinent ſe a peccato ⁊ timēt ſed nō amātiuſticiam. cū aūt ꝑ timorem ſeꝯtinenta peccato fit aſſuetudo iuſticie. ⁊ īcipitqd̓ duxum erat amari ⁊ dulceſcit deus⁊ iam incipit homo iuſte viuere. nō qꝛtimet penas ſed qꝛ amat eternitatem.Excluſus ergo eſt timor a caritate ſucceſſit timor caſtus veniens de amore. il.ſe aūt timor non eſt caſtus qui timerefacit quicquid facit boni non timore a

mittendi illud bonum ſed timore patiendi illud. malum non timet ne ꝑ̨̄datamplexus pulcerrimi ſponſi. ſꝫ timelne mittat̉ in gehennam. hec aug. Undevera ⁊ ꝑfecta obſequia deo non reddimus. niſi cum eum ꝓpter amoris fiduciam non timemus ⁊ cū ad bona oꝑaagenda nos non metus ducit ſed affectus. Unde beatus greg. ix. moral̓. ſuper illo verbo. Non em̄ poſſum mētuens reſpondere ſic ait. Deo reſpondere eſt eius donis p̄cedētibꝰ noſtra obſequia reddere. Rectū quippe deus ſominem ꝯdidit. eumqꝫ ad ꝑuerſa deſioentem cū longanimitate tolerat. quotidie culpas aſpicit. ⁊ tn̄ viuēdi ſpacianon citius abſcidit. dona largit̉ bemsniate ſua. ⁊ erga malos vtit̉. Reſpoldere homo tot beneficijs debet. ſed tamen reſpondere metuens non valet.qꝛ humani generis ꝯditorem queꝫ adhūc ſeruiliter formidat ꝓculdubio nōamat. nā tunc ſoluꝫ deo vera obſequireddimus cum eum ꝓpter amoris fidūciam non timemus. cum nos ad bonaoꝑa affectus non metus dirigit. cummalum noſtre menti non placet et iamſi licet. nam qui a ꝑuerſitatis oꝑe ex imore reſtringit̉. ꝑuerſa libenter ageteſi liceret. nequaqͣꝫ ergo ꝟaciter rectuseſt. qui adhuc a prauitatis deſiderioⁱber non eſt Unde vera obſequia deo noreddimus. ſi ex timore ⁊ nō potius examore mandatis illius ſeruimus. ſegrego. Ex his dictis patet ꝙ diligetdeum ſuper omnia ⁊ illius mandatisnon ex timore ſed amore obedire ac alia ꝑficere ſunt ſigna caritatis pet ſectę.¶ De ſignis ꝑfecte caritatis perfeciorum intrinſecis ſcd̓m ſtatū huius vtUnc videndum eſt de figmsintrinſecis eiuſdem caritatisꝑfecte. Sunt aūt quedā actis