Diſt. II. Ca. X.Liber .III.

tota anima ⁊ tota virtute hoc intenditoēs motus aīe ad deū referant̉. qd̓non implet̉ in via niſi forte ad tꝑs brele a ꝑfectiſſimis viris. hec augu. Perloc ergo preceptuꝫ vicꝫ. diliges dn̄mceum tuū ex toto corde tuo ⁊cͣ. vt dicitChomas de aquino intendit deus. vtſbmo totaliter deo vniat̉ qd̓ ſit in paſeia. qn̄ deus erit omnia in omnibꝰ. etideo plene ⁊ ꝑfecte implebit̉ hoc preceptū in patria. In via vero implebit̉ſed imꝑfecte. ⁊ tn̄ in via tanto magisaſius alio ꝑfectius implet. quāto madis accedit per quandā ſimilitudinē ⁊puritatē cordis ad patrie perfectōem.rectho. Q Ubi ꝯſiderandum ꝙbuplex eſt caritas Eſt enim caritas inactu. ⁊ ē caritas in affectu De illa igitut que eſt in actu mandatū datur hoībus. Illam ꝟo que eſt in affectu quista hꝫ vt mandat̉ vt videlꝫ diligat deūe toto cordę ⁊ ex tota aīa ⁊ ex tota virtute. ⁊ inimicos. ẜm ꝙ d̓r. diligite inimicos veſtros Sed mandata impoſſibſlla non faciūt hoīes preuaricatoresred humiles vt omne os obſtruatur. ⁊nubditus fiat omnis mundus deo IſtaAiſſemorat bern̄. in quadam autoritare nc dicens. Eſt caritas in actu. eſt ⁊raffectu. ⁊ de illa quidē que eſt oꝑisꝰepote mandatū hominibꝰ datum eſſeram in affectu quis ita hꝫ vt mandat̉cedo illa mandat̉ ad meritum. iſta adprem iū cuius initiū ꝓfectumqꝫ vitampreſentē exꝑiri diuina gr̄a poſſe nō nebamus. ſed plane ꝯſummatōem defetimus future felicitati. Quō ergo iucet vt fiant. que implenda nullo modoctant. Certe mandando impoſſibiliaron pͥuaricatores ꝯſtituit homīes ſedpumiles vt oē os obſtruat̉ ⁊ ſubditusat oīs mundus deo. Quia ex operibꝰdis non iuſtificabit̉ omnis caro corātio. Accipientes quippe mandatuꝫ ⁊

ſequentes defectuꝫ clamabimus in celum ⁊ miſerebit̉ noſtri deus nr̄. ⁊ ſciemus in die illa. qꝛ non ex operibꝰ iuſticie que fecimꝰ nos. ſed ẜm ſuā mīamſaluos nos fecit Unde cū dixiſſꝫ dn̄sDiligite inimicos vr̄os. mox de operibꝰ infert benefacite his qui oderuntvos. qd̓ actuali caritati ꝯuenire debet.Itē ſcriptura. Si eſurierit inimicustuus ciba illum. Et dn̄s Si diligitisme ſermonē meum ſeruate. Superuacue certe de oꝑe monuiſſet ſi in affection iam fuiſſet dilectio. hec ber. RImpletio ergo huius mandari nōeſt de neceſſitate ſalutis. al̓s em̄ omīshomo eſſet in ſtatu damnationis. ſꝫ conatus ad ꝓficiendum qd̓ mādatur exneceſſitate eſt ſalutis. Unde huius p̄cepti incompletio non ꝯſtituit hoīestranſgreſſores ſed ꝯtemptus. licet em̄impoſſibile ſit predictū preceptum inhac vita poſſe attingere. tranſgreſſiōꝫtn̄ eius euadimus ſi infimū gradū caritatis attingimus ſeu teneamus. Eſtaūt infimus gradus caritatis. vt nihilſupra deū. vel equaliter deo diligatur.a quo gradu qui deficit a ſalute deficere neceſſe hꝫ. qꝛ nullo modo manet incaritate. S Et qͣꝫuis caritas inſtatu vie non poſſit ꝑfecte ꝑfici vt mandat̉ debet tn̄ quilibet deuotus facere qd̓in ſe eſt ipſum deum diligendo ẜm totam poſſibilitateꝫ ſuam. quia ſolus eſtamor per quē anma poteſt. ⁊ ſi non exequo ſuo creatori mutuam rependerevicem valeat. De hoc beatus bern̄. ſuꝑcanti. ſic d̓t. Solus eſt amor ex oībusanime motibꝰ ⁊ ſenſibꝰ in quo p̄t creatura ⁊ ſi nō ex equo ſuo reſpondere autori. ⁊ de ſimili mutuam rependere vicem. ⁊ ſi minus diligit creatura quoniā minor eſt. tn̄ ſi ex toto ſeſe diligit.nihil deeſt vbi totū eſt. hec bern̄. Debetergo quilibet fidelis diligere deuꝫ ẜm