Liber̄ .III.Diſt. II. Ca. X.
ergo dominus ſe amari. ne miſeriamextra eius amantē eſt incurramus.Ande beatus augu. Quid tibi ſum boſſe leſu vt amari te iubeas ⁊ precipias⁊ niſi faciam iraſceris ⁊ minaris mihi ingentes miſerias. hec auguſtinusIgit̉ vt dicit beatus berna. exigit deusronorari vt pater. timeri vt dominus.amari vt ſponſus. Amorvero reuerentiam neſcit. ab amando quippe amornon ab honorando denominat̉. hec berſſar. M Et notandū ꝙ ꝓpter triaceneficia nobis a deo impenſa ipē ſummne eſt diligendus. hoc eſt ꝓpter creatibn̄em. ꝓpter recreatōem ⁊ redemptioſſem. ⁊ ꝓpter peccati dimiſſionē. Primo ꝓpter creatōem. qꝛ ipſe fecit nos ⁊nion ipſi nos. Secundo ꝓpter redēptibiſem. qꝛ ſua amara paſſione ⁊ mortecedemit nos Pro tantis igitur benefitijs a nobis amari d̓s meruit. De hocbeatus bernar. in libro de diligendo deum atqꝫ alibi ſic ait. Quid ſi me totuꝫbebeo ꝓ me facto ⁊ refecto. hoc mō nōem tam facile refectus qͣꝫ factus. Siquideꝫ de me non ſolū. ſed de omni qd̓ſactum eſt ſcriptū eſt. dixit ⁊ fcā ſunt.Atpero qui me tantuꝫ ⁊ ſemel fecit. inteficiēdo ꝓfecto ⁊ dixit multa ⁊ geſſitinira. ⁊ pertulit dura. nec tm̄ dura. ſedetiam indigna. Quid ergo retribuaꝫdomino ꝓ omnibꝰ que retribuit mihi.In primo opere me mihi dedit. in ſecundo ſe. ⁊ vbi ſe dedit me mihi reddibit̉. Datus eſt ergo ⁊ redditus ꝓ medebeo me ⁊ bis debeo. quid deo tribuaꝫꝑ ſe. nā ⁊ ſi me milies rependere poſſem. quid ſum ego ad deū. Hic primobide quō. imo ꝙ ſine modo a nobis amnati deus meruit q̄ prior dilexit nostantus ⁊ tantū ⁊ gratis tantillos ⁊ taſes. Modus ergo diligendi deuꝫ eſt ſiſe modo diligere. Deniqꝫ dilectō quetendit in deū tendat in immenſuꝫ. ten
dat in infinituꝫ. nam ⁊ infinitus eſt deus ⁊ immenſus. quis naꝫ queſo finisdebeat eſſe noſtri vel modus amoris.ſed vicē rependimus cū menſura. Diligā ergo te ꝓ dono tuo ⁊ modo tuo minus quidē iuſto. ſed plane ꝓ poſſe. qui⁊ ſi quantū debeo non poſſum vltra qͣꝫpoſſum. potero vero plus cū donare pl̓ꝰdignaberis. nunqͣꝫ tantū ꝓut dignushaberis. Imperfectū meum videruntoculi tui. ſed tn̄ in libro tuo ſcribenturqui qd̓ poſſunt faciunt. ⁊ ſi quod debētnon poſſunt. hec bern̄. N Amandus igit̉ deus eſt a nobis valde non ſoſum qꝛ nos creauit. ſed etiam qꝛ nosredemit. Deuota namqꝫ corda multūalliciunt̉ ad xp̄i amorem ꝓpter illius amare paſſionis recordatōem. Un̄ iterum beatus bern̄. Ualde mihi omninoamandus eſt per quem ſum. viuo ⁊ ſapio. Dignus plane eſt morte. qui tibidn̄e iheſu xpē viuere recuſat. ⁊ mortu⁊ qui tibi non ſapit deſipit. ⁊ qui curat eſſe non ꝓpter te ꝓ nihilo eſt ⁊ nihileſt. ꝓpter temetipſum deus feciſti oīa.⁊ qui vult eſſe ſibi ⁊ non tibi nihil eſſeincipit inter omnia. Pro his ergo itaſum amans te quantum poſſum. ſed ēquod me plus mouet ⁊ plus accenditſuper omnia inquā reddit te amabilēmihi iheſu bone calix quem bibiſtit opus redemptionis noſtre. hoc omninoamorē noſtrum ſacile vendicat totū ſibi. hoc eſt quod noſtram deuotōnem ⁊blandius allicit ⁊ iuſtius exigit. ⁊ artius aſtringit. ⁊ afficit vehementius. hecbernardus. Tercio diligendus eſt deus ꝓpter peccati dimiſſionem. quia nihil poteſt peccator dignius rependeredeo ꝓ peccato niſi dilectōem. Reddatergo amorem ꝓ ſuo debito. ⁊ cui plusdimittit̉ amplius diligere debet. Und̓beatus ambroſius. Quoniam nihil eſtquod digne deo referre poſſumus pro
F. iiij.