Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .III. Diſt. II. Ca. X.

ce. aut imocundū fiet qd̓ infundis autnoxium. Tercio deo aſſimilat. qui inmenſura numero pondere oīa diſponit vt d̓r ſapiē. xj. Quarto hoīem facitſufficientē ſicut ecōtrario ꝓdigalitasfacit hoīem non indigentē. Un̄ ſene.Pecuniā magnā hꝫ qui ꝯfidit ſi auarus eſt hꝫ. ſi ꝓdigus eſt habebit.I Undecimus fructus eſt ꝯtinentia.quē fructū patet eſſe precioſum ex illoꝟbo ecc̄ xxvij. Non eſt ꝯdigna pondecatio ꝯtinentis aīe. Huius etiā fructꝰquadruplex eſt ꝟtus. Prima eſt qꝛ vitam ꝓlongat. Sene. poteſt illa ꝓuidētia longiorem ꝓrogare huic corpuſculo mortem. ſi voluptates quibꝰ maiorꝑs eius ſubdit̉ poterit regere cohercere ecc̄. xxxviij. Qui abſtinens eſt adijciet vitā. Scd̓o ad iocūditarē preparat ſpūalem. iuxta illud pͣs. Rennuitꝯſolari aīa mea. memor fui dei. delectatus ſuꝫ exercitatus Et beatus ber.Delicata eſt ꝯſolatio diuina non dabit̉ admittentibꝰ alienā. Dn̄s em̄ ſevult facere bonos potare ſobrios.Tercio deum angelos letificat Un̄gen̄ .xj. legit̉ abraham fecit grādeꝯuiuiū in die ablactatōis filij ſui. Sic deus gaudet cuꝫ aliquis e filijs ſuisſeꝑat̉ a lacte tꝑalis ꝯſolationis Dicitetiā de hoc tullius. ſtcibis potibꝰ vtēremur ꝑce. nos īmaculatos cuſtodiremus. ſruem̄ ꝯſortio affabilitate deorū .i. āgeloꝝ. Quarta a peſſimo hoſtequē habemus nos cuſtodit .ſ. a voluptate. hec eſt que corpus morte tꝑali poſtmorte eterna corpus aīam interficitUn̄ ſene. Uoluptates inter oēs res viliſſimas p̄cipue extirpat in hoc vt ſtrāgulet. R Duodecimus vltimusfructus ſpūs eſt caritas. quē ſil̓r p̄cioſum eſſe patet ex hoc ad ſponſas regis celeſtis ꝑtinet. Iſte quoqꝫ fructushabet quadruplicē virtutem. Prima

qꝛ facit aīam eſſe mirabilis puſcritudinis. ſapiē. iiij. O qͣꝫ pulcra eſt caſtageneratio caritate. Scd̓o āgelis arſimilat. de quo d̓t beatus bernar. Quidcaſtitate decorius. que hoīem facit angelum. Differūt inter ſe pudicus homo angelus ſed felicitate virtuteſed angeli caſtitas felicior. hoīs tn̄ fortior eſſe cognoſcit̉. Tercio ad moduꝫbalſami a ſpūali corruptiōe hoīem coſeruat Un̄ beatus betn̄. Caſtitas inſiatbalſami odoriferi quo ꝯdita cadauetaincorrupta ſeruant̉. ſenſus actus ꝯtnet ꝯſtringit Quarto in ſtabilitateꝫglorie hoīem quodāmodo ponit din̄oiteruꝫ beatus bern̄. Caſtitas ſola in hoemortalitatis loco tꝑe ſtatū quendaꝫimmortalitatis glorie repn̄tat.hos igit̉ .xij. fructus ſpūs. vnuſquiſqꝫPetaīam ſuā impugnare ſtudeat in illis ſeexercendo vt alimoniam eterne gloriepoſt hanc vitā a dn̄o ꝑcipere mereat.FiliusCcepta itaqꝫ informatōe de effectibꝰ caritatis atqꝫ. xij. ſpūs fructibꝰ. Nunc qūo ſit deus diligendusde hoc cupio edoceri:a. .X. PaterLCire debes prꝭmo pius miſericors deusa nobis vult amari. qꝛ ip̄e amat nosprior dilexit nos. Debemus ergo vicem rependere in amando. vt ipſumfeliciter poſſidere valeamus Unde teatus betn̄. Cum amat deus nihil aliudvult qͣꝫ amari. Certiſſime ob aliudamat. niſi vt amet̉ ſciens ip̄os amorebeatos. qui ſe amauerint. merito etseceteris renuncians affectionibꝰ fidelis aīa tota eius imcumbit amorſ. q.ſummum verum bonum deus eſt. ſolus ille feliciter amatur tanto felicius. quanto amplius. hec betn̄. Iude-