Siſt. I. Ca. I.Liber .III.
na dulcedo. que tria maxime debēt hadete prelati. virgam vicꝫ correctioniscum diſcretione tn̄ ⁊ dulcedine. vt eotum ſubditi eo melius poſſint ꝓficerein bonis moribꝰ ⁊ animaꝝ ſalute.E Septimus eſt benignitas ſiue licetaſitas. Iſtū fructum pꝫ eſſe precioſum ex hoc. qꝛ pertinet ad perſonas nobiles. Auaricia enim eſt ſeruiliuꝫ. ſedlargītas nobilium. Quanto auteꝫ aliquis benignior ⁊ liberalior. tanto nobilior. vnde videmus ſolem ⁊ alia corpota celeſtia que ſunt nobiliora liberaliꝰcoicare bona ſua Hic aūt fructus quaorūplicem hꝫ virtutē. Prima eſt ꝙ facit hoīem amari. ⁊ intantuꝫ efficax ꝙimmicos facit amicos Unde ꝓuerbi..xxv. Si eſurierit inimicus tuus cibaillum. ſi ſitit da illi aquam bibere. prunas enim ꝯgregabis ſuꝑ caput eius .i.accendes eum ad diligendū. Secūdofacit hoīem honorari. ꝓuerb. xxij. Uicioriam ⁊ honorē acquirit qui dat muſſeta. Tercio deo aſſimilat. qui liberaftiſimus eſt. Un̄ iaco. j. Deus dat omnibꝰ affluenter ⁊ n̄ improꝑat Et ſene.Qui dat beneficia deū imiiat̉. Speciaſiter namqꝫ deum imitat̉ homo miſericors. Quarto hoīem ad bonum fineꝫterducit. Unde ihetoni. Non memimmme vidiſſe male mortuum qui liberalēalſte duxit vitam F Octauus fructus ſpūs eſt manſuetudo qui p̄cioſuseſt ⁊ delicatus. Unde pͣs. Manſuetiaūt hereditabunt terrā. in quo innuit̉precioſitas vt ꝓ manſuetudīe terra ꝓmmiſſionis habeat̉. Iſte aūt fructus hatet tres virtutes. Prima eſt. qꝛ ꝯẜuatibiem in ſtatu virtutū. Eccī. x. Fili inmranſuetudine ꝯſerua animam tuam.Hoīes immanſueti ſꝑ. .i. freqn̄r frangunt̉ per impatientiā vel igne ire accēdunt̉. manſueti in ſtatu virtutū ꝯſeraant. Scd̓o amorem ⁊ grām hominū
ꝯparat. Eccī. iij. Fili in manſuetudīeopera tua ꝑfice. ⁊ ſuper gloriam hoīmdiligeris. Et de moyſe d̓r eccl̓iaſ. xlv.Dilectus a deo ⁊ hominibꝰ. Cuius cātangit̉ Nume. xij. vbi d̓r ꝙ moyſes erat mitiſſimus hoīm qui morabatur īterra. Tercio eternā ſalutem tribuit.iuxta illud pͣs. Cū exurgeret in iudicium deus vt ſaluos faceret omnes māſuetos terre. G Nonus fructusſpūs eſt fides. quem ptꝫ eſſe precioſuꝫex hoc ꝙ dn̄s talem fructum valde diligit. Eccī. j. Beneplacitum eſt deo fides ⁊ manſuetudo. Habet quoqꝫ ideꝫfructus quatuor virtutes. Prima eſt.qꝛ hominē facit laudari. ꝓuer .xxviij.Uir fidelis multum laudabit̉. Scd̓ofacit exaltari. Mat. xxiij. Quiſputaseſt fidelis ſeruus quem ꝯſtituet dn̄s ſuper familiā ſuam. Tercio facit hoīemmultum amari deo ⁊ dn̄is terrenis Eccle. xxx. Si tibi eſt ſeruus fidelis ſit tibi quaſi anima tua ⁊ quaſi fratrem tuūtracta illum Quarto facit coronari hominem. Math. xxiiij. Quia ſuꝑ pauca fuiſti fidelis ſuper multa te ꝯſtituā.intra in gaudium domini tui. HDecimus fructus ſpūs eſt modeſtia.qui ideo dulcis eſt ⁊ precioſus. qꝛ valde rutilat. ad Phil̓. iij. Modeſtia vr̄anota ſit omnibꝰ .i. rationabilis ꝯuerſatio dicit glo. Hanc vult apoſtolus notam eē hoībus vt odore eius ſi mortuiſint viuificent̉. ſivero viui ꝯfortentur.Et habet fructus iſte quadruplicē virtutem. Prima. qꝛ vitam hoīs ꝯſeruattam ſpūalem qͣꝫ corꝑalem. Unde ſen̄Ued iocria ꝟo vtiliora qͣꝫ que ſunt nimia. eo ꝙ ſuꝑflua noceant. ſic ſegeteꝫnimiam frangit vbertas. ſic ⁊ rami onere frangunt̉. Scd̓o vitam iocundāfacit. ſicut nimietas imiocundā. Undeboe. Paucis mīmiſqꝫ natura ꝯtenta ēCuius ſatietatē ſi ſuꝑfluis velis vrge-
N. iij.