¶ Liber .III.Diſt. II. Ca. VIII.

formiter accendit Cuius nimiꝝ legismultiplicitateꝫ beatus paulus enumerat dicēs Caritas patiens eſt benignaeſt ⁊cͣ. Patiens quippe caritas ē. quiaillicita mala equanimiter tolerat velportat. Benigna vero eſt. qꝛ pro malisbona largiter miniſtrat. Non emulat̉.quia ꝑ hoc ꝙ in preſenti mūdo nil appetit. inuidere ſucceſſibꝰ terrenis neſcit. Non inflat̉ qꝛ cum premiū interneretributōis anxie deſiderat. de bonis ſeexterioribꝰ non exaltat. Non agit ꝑperam qꝛ querit quo ſe in ſolū amorē deiet ꝓximi dilatat. ⁊ quicqͥd a rectitudine diſcrepat ignorat. Non eſt ambicioſa qꝛ quo ardēter intus ad ſua ſatagitforis nullatenus aliena ꝯcupiſcit. Nōquerit que ſua ſunt. qꝛ cūcta q̄ hic tranſitoria poſſidet. velut aliena negligit.cum ſibi nihil eſſe ꝓpriuꝫ niſi ꝙ ſecumpermaneat agnoſcit. Nō irritat̉. quiainiurijs laceſſita ad nullos ſe vltionisſue motus excitat. dū ꝓ magnis laboribꝰ maiora poſt premīa expectat. Nōcogitat malū. quia in amorē munditiementē ſolidans dum om̄e odiū radicitus eruit. verſare nō ſinit in animo qd̓inquinat. Non gaudet ſuꝑ iniquitate.quia ſola dilectione erga om̄es inhiatnec de perditōe aduerſantium exultatCongandet autē veritati quia vt ſe ceteros diligēs per hoc ꝙ rectuꝫ in alijsꝯſpicit. quafi de augmento ꝓprij affectus inhylareſcit. Multiplex ergo iſtalex dei ē que ꝯtra vniuſcuiuſqꝫ culpe iaculum quod perimēdam mētem impedit inſtructōis ſue munimine occurritvt qꝛ antiquus hoſtis varia circūfuſion nos obſidꝫ. ipſa hūc de nobis ml̓tipliciter expugnet Hec greg. Beatuseciam bernardus. verba apl̓i iam memorata ⁊ quedā alia intractatu de caritate exponēdo proſequit̉ ſic dicēs Sola caritas eſt. que iniurias nō rependit

qꝛ benigna eſt. quaꝫ felicitas aliena nōcruciat. qꝛ non emulat̉. quā ꝯſcīa mala non pungit. qꝛ nō agit ꝑperam. qiin honore non extollit̉. qꝛ non inhatque in abiectione nō ꝯfundit̉ qꝛ nō eſambitioſa. quā cupiditas non coatiaqꝛ non querit que ſua ſunt. quā ꝯtumlie non ꝓuocant qꝛ non irritat̉. quamſiniſtre ſuſpitiones non fedant. qꝛ nōcogitat malū. quā aliena mala non ietificant qꝛ non gaudet ſuper iniquitatequam errores nō cecant qꝛ ꝯgaudet ſeritati. quam ꝑſecutiones non frangūqꝛ oīa ſuffert. quam ꝑfidia non indurat. qꝛ oīa credit. quam deſperatio nonon abſorbet qꝛ oīa ſperat. quam mō.tis ſeꝑatio non intercidit qꝛ nunqͣꝫcidit. Quid mitū ſi morte non vincitque fortis eſt vt mors imo fortius mote. que ipſam quoqꝫ mortem mori coegit in morte redemptoris O inſupetabilis virtus caritatis. que ipſum queqꝫ inſuperabilem ſuperaſti. ⁊ cui omma ſubiecta ſunt omnibꝰ quodammodo ſubieciſti. dum victus amore debⁱfactus eſt obprobrium hominuꝫ. ⁊ abiectio plebis. propter nimiam em̄ caritatem qua dilexit nos continere vltra non potuit in ira ſua miſericordꝰas ſuas. quo dilectam animam immicis exponeret pro amicis ſuis. vt mortis timorem pariter toleret ab amicisſuis ⁊ vigorem ⁊ contra deum fortisfuit quantum magis aduerſus homꝰnes preualebit. hec bernardus Ubi netandum ꝙ habentibus caritatem omnia cooꝑant̉ illis in bonū. Teſte bealauguſtino qui d̓t. Diligentibꝰ deumꝰoīa cooꝑantur in bonum. tales em̄ ous ꝯſolat̉ ꝓſperis ⁊ exercet aduernsnam ꝓpria ip̄oꝝ infirmitate exerceluhumilitas afflictione patientia. ꝯſtadictione ſapientia. odio beniuolenciahec aug. N Caritas etiam magu-