LLiber .III.Diſt. II. Ca. VII.

rus noſter poſtremo bonum vinū porribit. dū mētem quā dulcedine ſui amotis ceplere diſponit. quadam prius tripulatōe in ꝯpunctōe amaricari finit.vt poſt guſtū amaritud inis auidius bibat ſuauiſſimū poculū caritatis. qꝛ inte peccator ⁊ penitens de mīa dei fidutiam habere incipit. ⁊ poſt longa mecoris tedia ſancti ſpūs ꝯſolatōe cor ſuum releuari ſentit. hec hugo. ISciendum etiam ꝙ cure ⁊ ſolicitudires impediunt feruorē caritatis. teſtebeato bern̄. qui ait. Fons vite eſt carias. nec viuere anmā dixerim que deiſo non hauſerit. haurire poteſt qm̄ nirprius ad heſerit ipſi fonti qui caritaſeſt que deus eſt. viuere non p̄t. Priusgit̉ deo adhereat qui deū amat. in quocmn minus amat̉ abſens ꝓfecto eſt. Inco aūt minus deū amare ꝯuincit̉. quiatmns adhuc neceſſitatibꝰ occupaturEt quid hoc niſi a deo quedam abſenatio. ⁊ abſentatō quid niſi peregrinaro. ⁊ ꝑegrinamur ergo a dn̄o ⁊ in cortore ꝑegrinamur. cum nimiꝝ ⁊ intenro prepedit̉ erumnis. ⁊ caritas curisatigat. hec bern̄. Sed ⁊ hoc notandūA dt̄ beatus ihero. difficile eſt animaꝫron amare. ⁊ neceſſe eſt vt in quoſcunb mn ens noſtra trahat̉. affectus deummet. Ergo carnis amor ſpūs amorenperet̉. deſideriū deſiderio reſtringarat̉. quicquid minuit̉ ibi. hic creſcat.tē ihero. Et beatus bern̄. Sit ſuauis ⁊vaſcis affectui tuo dn̄s iheſus ꝯtra maas vtiqꝫ dulcis vite carnales illeceeas. ⁊ vincat dulcedo dulcedinē quēamodū clauus clauū expellit. quia ſivt mors violēter ſeꝑat aīam a corꝑe⁊ dilectio dei violenter ſegregat hoīemn a mundo ⁊ a carnali amore. HecItn. Quicunqꝫ erno minimā guttamcmnē guſtauerit caritatis. iā ei deſipitre dulcedo trāſitoria ⁊ ſola dulceſcit

ſuauitas caritaſqꝫ diuina. Qui ergovt d̓t bea. aug. deū deſiderat hr̄e in corde ſuo vt amorē ſuum. oꝫ vt ab oībꝰ rebus terreīs honoribꝰ ⁊ amicis ſe ſegreget ⁊ per ꝯn̄s de oībꝰ que in deo cū deo⁊ ꝓpter deū ſunt diligi. hec aug. Idcirco iuxta dictū leonis pape. Sapiētesaīe que vnū timere. vnū diligere. vnūſperare didicerunt. mortificatis cupiditatibꝰ ⁊ crucifixis corꝑe ſenſibꝰ voluntatē dei ſibi prefecerunt ⁊ pre dei amore ſe nō amant. Cūqꝫ audiunt ſibid̓initus dici. poſt ꝯcupīas tuas nō eas⁊ a voluntate tua auertere. diuidūt affectus ſuos ⁊ legē mentis a corꝑis lege diſcernūt vt ex quadā ſe ꝑte ſibi denegent ꝑdentes ſe in his q̄ cupiūt carnal̓r. ⁊ inuenientes ſe in his q̄ ſpūaliter ꝯcupiſcunt. hec leo. F Sciendū etiā ꝓut d̓t hug. ꝙ flāma libidiniseſt amor carnis. ⁊ eos quos accenditꝯſumit. Amorvero ſapīe lumen hꝫ. ſꝫꝯſumptōem non hꝫ. Et ſi accendit frigidos ardentes facit nō tn̄ ꝯburit. Un̄quilibet pctōr qͣꝫuis ꝓpter culpā peccati nimis in corde ſuo infrigidatus fuerit nō deſꝑet. ſed per pm̄am ꝯuertaturad dn̄m ⁊ calorē caritatis xp̄i in ſe ꝓtinus reformabit. De hoc alexander ſicd̓t. Nemo deſperet hoīm. Quantum/cunqꝫ em̄ quis ob culpā frigidus fuerit. dū tn̄ ꝯuertit̉ caritate xp̄i validiusinflāmeſcit. Et caſſiodorus Cū mensa culpa lota fuerit ac xp̄o applicuerit.ſcintillas caritatis xp̄i in ſe ꝓtinus reformabit. Conſiderandum itaqꝫ vt d̓thugo ꝙ omnis ſuauitas. iocunditas.omnis potentia. omnis opulentia creaturaꝝ afficere cor humanum poſſuntſatiare non pn̄t. Unde beatus ber. Adymaginem quippe dei facta eſt aīa rōnalis. ceteris omnibꝰ occupari poteſtſatiari non poteſt. Capacem dei quicquid minus eſt deo non implebit. Un̄