Diſt. II. Ca. VII.LLiber .III.
rus. Si hītat in te amor mundi nō eſtqno intret amor dei. vas es ſed plenūet qd̓ habes qd̓ recipias quod non haces. funde amorē ſeculi vt implearisamore dei. nam amor dei ⁊ mundi paret in vno corpore habitare non pn̄tCepiſti deum diligere. incipit inte ders habitare. Quantum in te creſcit anor dei. tantū creſcit ipſa pulcritudotacitatis que anime pulchritudo eſt.Quiſquis etiā ꝯtendit habere ſe dei catitatē ſine dei ad iutorio. quid alid̓ cōendit niſi habere deū poſſe ſine d̓o. hecaud. Neceſſe ergo ē vt ait hugo de ſanro pictore vt homo qui a carnalibꝰ adplīalia ꝯuertit̉ prius his omnibꝰ quidas animo per affectū inheſerat auellane Cunc ſiquidē libere ſe ſpūalibus ꝑamorem ꝯglutinat. cū de terrenis affetibꝰ. nihil ſuꝑeſt qd̓ eius mentem inteſidetia aliena ꝯuertat. Itaqꝫ tꝑs ſtutendi eſt vt prius menteꝫ a deſiderijscdmo terrenis auellat. poſtea tempusꝯſuendi vt anima per amorē ſpūalemtree̓nis ⁊ ꝑmanentibꝰ bonis inherereincipiat. Sic quippe ꝯſuunt̉ humanacolinna in vnū. vt que duo fuerunt ꝑraturā. fiant vnum per grām. Cōpunctio ſiquidē acus eſt ⁊ dilectio filum ⁊aeit̉ viam acus ⁊ perforat. vtrūqꝫ ꝯtiīreat̉. hec hug. Et ſciendū vt d̓t beatusangū. ꝙ recedere ab illo ſimplici ⁊ ſinpnſari bono hoc eſt a d̓o ⁊ in iſtas voluptates ac amorē ſeculi. corruptōneſqꝫetcenas accedere fornicari eſt a dn̄o.Eego amandus eſt d̓s ſuꝑ omnia. ⁊ ꝓpnore eius ita vt ſi fieri poteſt noſmetplos obliuiſcamur. hec aug Hinc eſtbmo toto affectu non poteſt ſuā dicrrōem dixigere in deum. qꝛ animusrus dum per res varias ⁊ trāſitoriasccūpat̉. ac per amorē inordinatū imgrcat̉. minus ab illis ad diligendumcū ſeu ad celeſtia efficit̉. De hoc bea.
Augu. quaſi plangendo in libro ſoliloquioꝝ ſic ait. O lux mentis. o lucensveritas. o beata deitas. que illuminasomnem hominē venientē in hunc mūdū. venientē quidē. ſed non diligentēqꝛ qui diligit eū inimicus dei ꝯſtituit̉.Expelle tenebras deſuper faciē abyſſimentis mee vt videat te intelligendo.vt cognoſcat te ꝯprehendendo. vt diligat te cognoſcendo. Quiſquis em̄ cognoſcit te diligit te. obliuiſcit̉ ſe. amatte pluſqͣꝫ ſe. relinquit ſe. venit ad te. vtgaudeat de te. Hinc eſt ergo dn̄e ꝙ nōdiligo quantū debeo qꝛ nō plene agnoſco te. Et qꝛ paꝝ te cognoſco. paruꝫ tediligo paꝝ gaudeo. ſꝫ a te vero interiori gaudeo. ꝑ exteriora recedo. ⁊ dumte ſolo careo adulterīas amicicias inhis exterioribꝰ quero. ⁊ ſic miſer egocor meum qd̓ tibi ſoli debui toto amore totoqꝫ affectu impendere. vanis dedi. ⁊ vanus effectus ſum dū vanitateꝫdilexi. Hinc eſt etiam domine ꝙ in tenon gaudeo. ⁊ ideo tibi non adhereo.quia ego in exterioribꝰ. tu in interioribus. ego in temporalibꝰ. tu in ſpūalibus. ego in tranſitorijs animo diffundor. cogitatione verſor. locutione implicor ⁊ tu domine in eternis habitasego in terris. tu diligis alta. ego infima. tu celeſtia. ego terrena. ⁊ qn̄ poterunt hec oīa ꝯuenire. miſer ego ſuꝫ quōpoterit obliquitas mea tue rectitudini adequari. hec aug. Und̓ quilibet homo deuotus debet quantū preualet domino auxiliante cor ſuū ab amore creature ⁊ reꝝ tranſeuntiuꝫ excutere. ⁊ ꝑdilectōnem ſuo cōditori adherere. neamando creaturā amittat ſuū ⁊ omniūcreatorē. ⁊ ſic efficiat̉ adulter. nam aīma deſerto creatore ⁊ amans creaturāadultera eſt Unde ⁊ amando creatorēin creatura ⁊ non creaturā beatus Auguſti. hortat̉ ſic dicens. Diſce amare