Liber .III.¶ Diſt. II. Ca. VII.
ergo ames deum habitet in te deus ⁊amet ſe de te. i. ad amorē ſuum te moueat. accendat te. iliuminet te. ⁊ excitet te hec augu. Unde ſpm̄ſanctum ille habere dinoſcitur. qui deum amat.Quod idem beatus augu. affirmat ſicdicens. Reſtat vt intelligamus ſpiritum ſanctum habere illū. qui diligit ⁊habēdo mereri vt plus habeat. ⁊ plushabendo diligat. hec augu. D Etnotandum ꝙ amor dilectio ⁊ caritasin ſacra ſcriptura frequenter ꝓ eodemaccipiunt̉. vt d̓t dyoniſius in libro dediuinis nominibꝰ vbi ſic ait. Cōmuniter ⁊ vniformiter vtendum eſt in diuinis nomine amoris ⁊ nomine dilectionis ſiue etiam caritatis. Sed conſiderandum ꝙ affectus ſiue amor anime ſirectus eſt d̓r caritas. ſi prauus d̓r cupiditas. Unde d̓t beatus auguſt. Spesanime amor eſt. qui ſi pranus eſt d̓r cupiditas vel libido ſi rectus eſt dicit̉ caritas. hec augu. Amore namqꝫ mouer̉anima quaſi ad locuꝫ quo tendit id eſtad delectationem bonā vel malaꝫ quoſe perueniſſe letat̉. ſed quantomagiscupiditas de corde hoīs elimatur. tātomaior caritas acquirit̉. De iſtis motibus anime ſic dicit beatus augu. Caritatē motum aīe eſſe ad fruendum deoꝓpter ipſum ⁊ ſe atqꝫ proximo propter deum. Cupiditatem aūt motuꝫ anime ad fruendum ſe ⁊ ꝓximo ⁊ quolibet corꝑe non ꝓpter deū. quanto auteꝫmagis regnum cupiditatis deſtruiturtanto magis regnū caritatis eleuatur.naꝫ caritatis venenū eſt ſpecies adipiſcendoꝝ ⁊ retinendoꝝ tꝑaliū. nutrimētuꝫ eius eſt diminutio cupiditatis perfecta nulla cupiditas. Quiſquis ergo eam nutrire vult inſtet minuendiscupiditatibꝰ. ꝑfecta enim caritas neccupiditatem ſeculi nec tumorē habetꝑ quas duas ianuas intrat immicus
⁊ regnat. ſꝫ preuio timore dei ⁊ amtre pellendus eſt. hec aug. Ede hac caritate ⁊ cupiditate ⁊ ꝙ tebꝰItemterrenis vtendū eſt vel ſit ad neceſſitatem ⁊ non fruendum. idē beatus ausſic probat dicens. Amor turpis cuiditas d̓r. quo animus ſeipſo infetiora inſectat̉. Amor bonus caritas rerdilectio d̓r. qͥcquid amaueris aūt ſeeſt qd̓ tu aūt inferius eſt te. aut ſupetꝰus eſt te. Si inferius ē te qd̓ amas. adꝯtemnendū ama. ad tractādū ama advtendū ama. non ad diligendū amaverbi gr̄a Auruꝫ amas noli te alligateauro. deus poſuit ſubte aux. Amoroiſte eſt ꝯtēnendus ad vſum. aſſumedꝰſunt iſta. nō eis vinculo amoris qualiglutino eſt adherendū. hec aug. Et nōtanduꝫ ꝙ quilibet peccator longe eſt ꝰdeo. vt d̓t beatus aug. ſuꝑ p̄s non ſocaſed diſſimilitudīe qͥd eſt diſſilitudinemala vita. malis moribꝰ. ſi em̄ bomamoribꝰ appropinquat̉ deo malis morbus recedit̉ a deo Unus gͦ idēqꝫ homocorꝑe ſtans vno loco ⁊ amādo deū accedit ad deū ⁊ amādo iniqͥtatē recediꝰa deo. nuſqͣꝫ pedes mouet ⁊ tn̄ p̄t accedere ⁊ recedere. pedes em̄ nr̄i in hoc linere affectus nr̄i ſunt. ꝓut qͥſqꝫ haborit ita accedit ⁊ recedit a deo ſꝫ cū diniū bonoꝝ radix ſit caritas. ⁊ oīm mnaloꝝ cupiditas nccē eſt. vt vna deſttitur ſiue extirpet̉ ⁊ alia plantetut. q.mul ambe eſſe non poſſunt. qꝛ niſi vieradicitus euulſa fuerit. alia plantatꝰnon poteſt. ſine cauſa aliquis conatusincidere ſi radicem non ꝯtendat enelere. hec auguſt Unde d̓t criſoſio. vitodit ⁊ ab horret celeſtia. cuius diſecuſpargit̉ ad mundana. Ei nāqꝫ qui diictiōe carnali eſtuauerit oē qd̓ ſalutisſue fuerit graue ⁊ inſipidū apparebꝰꝰhec criẜ. Opꝫ gͦ vt ille mūdi amore polponat q̄ dei amore īpleri deſiderat d