LiberDiſt. II. Ca. VII..III.

neſtam. hoc eſt habet gratiam habituatem vel actualem. Sicut enim iheſusprimum natus pannis eſt inuolutus.ſe primū ſpūaliter natus in nobis haet quaſi pannis quodammō inuolutus. Tunc enim deum in preſepio corbis noſtri habemus inuolutū. quandoret fidē habitat in nobis. ⁊ nulla adpūc incaleſcente deuotōe ſentit̉ Cumaut homo bonis operibꝰ ⁊ virtutibuspiū exercitatus fuerit. interduꝫ ſentitnn corde ſuo vehementē ignem caritars quem alijs vicibus nequaqͣꝫ ſentitimcd̓r habitare in cordibꝰ noſtris nōſbſum per fidem inuolutus. ſed ꝑ ſenibilem grām quaſi quodammō denupatus. De hac duplici in hoīe gratiave culta ⁊ manifeſta d̓t beatus bern̄. Ders ⁊ ſi iuſtis non deſit ad merituꝫ. pleumqꝫ tn̄ abeſt ad ſolaciū. illud vtiliꝰ.md iocundius. Habet̉ itaqꝫ ⁊ latet.p̄ ſenſum cordis minime tangit. illarauitas habita ſeruat̉. hec bern̄. Deet ergo quilibet religioſus ſe in ſtatuptatie ꝯſeruare ab omni peccato mornli abſtinendo. etiam a venialibꝰ ꝓuttoſſibile eſt ꝯtinendo. vt gratiam nonpium habitualem. veꝝ etiam actualeꝫro ip̄ſo dn̄o temꝑe ſuo cōſequi valeatA ſuam ꝯſolatōem. qꝛ miſericors deqs nequaqͣꝫ deſerit ſe timentes ⁊ in p̄ptis ſuis ambulantes. ſꝫ tempore ⁊peo ꝯſolat̉ eos. aut affectū deuotōnisrgr̓am ꝯpunctionis illis infundēdoeni vero per hmōi dona ſic ꝯſolanturcent eſſe grati dominoqꝫ ꝓ acceptisEreficijs ſuoꝝ donoꝝ reddere gratiaꝝctiones. vt ex hoc poſimodū maiorēpratiaꝫ ab ipſo perciꝑe mereant̉. Dec beatus bern̄. ita d̓t Felix qui ad ſinnra dona gratie redit ad eum. in quoplenitudo gratiaꝝ. cui dum ꝓ acceris nos ingratos non exhibemus. loan in nobis facimus gratie vt maio-

rem adhuc perciꝑe mereamur. BOmnino emim ſola ingratitudo a ꝓfectu ꝯuerſionis impedit. dum quodammō amiſſum reputat dator qd̓ ingratus accepit. Cauet ſibi de cetero ne tāto plura ꝑdat. quanto plura daret ingrato. hec bern̄. Ecce quō ingratitudotollit gratiam ab hoīe Debemus ergoſꝑ gratias agere omnipotenti deo ꝓ beneficijs nobis ab ipſo ꝯceſſis. vt beneficia potiora gratiaꝝ ⁊ ſpūalium donorum ab eo ꝯſequi mereamur.Filius.Ccepta informatōne de dei gratia que per ſpūmſanctum mentibus fidelium infundunt̉. nunc de caritate quam idem ſpūſſanctus in cordibus religioſoꝝ ac deuotoꝝ hoīm operat̉ cupio edoceri.Ca. VII. Pater CE charitate ſuper qua petis informari. ſciredebes ꝙ caritas ꝓut diffinit̉ in. iij. lib.ſententiaꝝ. eſt dilectio qua diligit̉ d̓sꝓpter ſe. ⁊ ꝓximus ꝓpter deum in deoScd̓m vero augu. caritas eſt virtus qͣvidere deum ⁊ eo per frui deſideramꝰ.Hec autem nobiliſſima virtus caritatis per donum ſancti ſpūs infunditurcordibꝰ fidelium vt poſſint deum diligere ⁊ amare. Teſtat̉ hoc beatus anguin libro de verbis domini dicens Uagna eſt miſericordia dei noſtri. dedit eīdona hominibus. inter que dona ſpūſſanctus donum quippe dat equale ſibiquia donum eius eſt ſpūſſanctis. ⁊ vnus deus tota trinitas pater ⁊ filius ⁊ſpūſſanctus. Quid preſtitit enim nobis ſpūſſanctus audi apoſtolum. Caritas dei diffuſa eſt in cordibus noſtris.Et ne putaret quiſqꝫ a ſe ſibi eſſe ꝙ diligit deum. continuo addidit. per ſpiritum ſanctum qui datus eſt nobis Vt