Liber .III.Diſt. II. Ca. VI.

eus nobis ſepius cum non queritureoſfert vt nos in amorē ſuū accendatiepe fugit dum querit̉ vt nos poſt ſecactere faciat. niſi enim prius ipſe nobis oſtenderet nemo eū diligeret. ⁊ nirolm querit̉ fugeret nemo eum ſequiAllet. hec hugo. Unde dn̄s gratiaꝫ dedotionis ſubtrahit nonnunqͣꝫ etiaꝫ vitis teligioſis vt amplius deſiderēt abelitem. ⁊ poſtmodū ſtrictius teneantpſſtem. Unde beatus bern̄. ꝙ dn̄s ſubtahit deuotōem. hoc ideo facit vt ampſiujs deſideres illam. ⁊ ne vileſcas cio oatum. nam ſi differt̉ non auferturSn̄s enim aliqn̄ ſe ſubtrahit. aliquād ad tꝑs recedit. vt dum requirit̉ abens. ſtrictius teneat̉ preſens. hec berSed deuoti viri gratia deuotōis ⁊ ſpitruali dulcedīe aſſuefacti cum gratiadeiua nt̉ magis lugent de amiſſa dulcedinē. qͣꝫ prius planxerāt admiſſaꝫ pecatoꝝ amaritudinem. hoc tamdiu facint donec miſerante deo ꝯſolatio ſpūars ſteꝝ eis reddat̉. qua ꝑcepta cognocunt. denuo eam quā paſſi ſunt temꝑtatōem ex carentia gratie ꝓbatōem fuſe non deſolatōem. Et ideo viſitant̉ret grām temꝑe oportuno ne deficiāt.ſteꝝ temptant̉ ne ſuperbiant. Qd̓ bertus bern̄. in quadā autoritate ꝯmemoat ſta dicens Deuotus quiſqꝫ nonnūpamarius deplorat dulcedineꝫ amiſamni qͣꝫ prius fleuerat admiſſam peccadx Inaritudineꝫ. ⁊ hoc tamdiu facitdiſec deo miſerāte ꝯſolatio redit. quated eunte denuo cognoſcit eam quampaſſus eſt temptatōem ꝓbatōem fuiſcad eruditōem non ad deſtructōem.Ande cogmito ſuo de temptatōne ꝓferu. non tm̄ non refugit ſed etiā tempder appetit̉. Crebris itaqꝫ hmōi viciſnrūdinibꝰ inter gratie viſitatōem ⁊ tēptationis ꝓbatiōem in ſcala virtutispniciens fauente vtiqꝫ viſitatōe ne de-

ficiat temptatione. ne ſuperbiat tandētali exercitio. mundato oculo interiori ſtatim adeſt lux. cui fideliter inherere cupiens ſed corꝑe preſſus non p̄ualens ad ſeipſum nolēs volenſqꝫ reſilitGuſtato tn̄ aliquotiens qͣꝫ ſuauis ē dominus ad ſua etiam cū redierit in cordis palato ſaporem retinet. quo ſit vtiam ipſum non ipſius bona quecunqꝫdeſideret. hec bern̄. T Et ſciendūꝙ nihil in filijs gratie ⁊ in aīmabꝰ ſanctis tantū deo placet. quantū diligēs⁊ cauta internaꝝ viſitationū obſeruātia. Qn̄ enim venit ⁊ recedit periculoſiſſime ignorat̉ Unde dicit beatus ber.Cum ſpūſſancti diſpenſatorie viciſſitudines vigilantiſſime non obſeruantur. tunc fit vt nec abſentem deſideresnec pn̄tem glorifices. nēpe qui idcirco recedit vt auidius querat̉. quo naꝫmodo abeſſe neſcit̉ requiritur. ⁊ qui dignanter ad hoc redit vt ꝯſolet̉. qualiter digne ꝓ maieſtate ſua recipitur. ſinec adeſſe ſentit̉ Unde vigiles ſimus⁊ ſolliciti circa gratias viſitationis q̄mira ſuauitate diuine ſue artis inceſſanter actitat ſpūſſanctus in corde noſtro. nunqͣꝫ ſine vigilantia noſtre ꝯſcientie gratia recedat vel veniat Und̓ dominus d̓t. vigilate. qꝛ neſcitis qua hora dn̄s veſter venturus ſit. Mens enimque grām viſitationis non obſeruat.erit ingrata viſitatione. nunqͣꝫ ergo inueniat nos gr̄a imparatos. ſed ſꝑ vultus ſuſpenſos ⁊ expanſos noſtri cord̓ꝓut facultas vnicuiqꝫ noſtruꝫ ſuppetitad dn̄i aduentum habeamus. hec bern̄U Sed ⁊ hoc notandū diligēterꝙ ſpūales viri non poſſunt ſemper invno ſtatu ꝑmanere. vt teſtat̉ idem beatus bern̄. ſuper canti. ſic dicens. Uideillum qui in ſpū ambulat nequaqͣꝫ permanere in vno ſtatu. nec eadem ſemꝑfacilitate ꝓficere. ⁊ ꝙ non fiin hoīe

M. iij.