Diſt .ij. Ca. Vl.¶ Liber .III.
Unde aīa que deſiderat in dei memoriam delectari. non debet in alijs quibuſcūqꝫ rebꝰ ꝯſolari. De hoc beatus bern̄.ſic d̓t Rennuat aīa tua in alijs ꝯſolariſi vis in dei memoria delectari qꝛ īpleri aīa dei viſitationibꝰ nō p̄t. niſi delectatōibꝰ carneis funditus renūciauerit. Et abſit vt intus in ſpū non inueniamus ſupͣ modū maiores delectatōesqͣꝫ in qualibet carnis fed itate. hec bern̄.Anima etiam cū habeat quinqꝫ ſenſusſpūales. ſicut ⁊ corpus quinqꝫ corꝑales. Qui gͦ ꝓpter deū in corꝑalibꝰ ꝯtēnit delectari vtiqꝫ in ſpūalibꝰ merebitur a domino ꝯſolari. Hoc affirmatbernar. ita dicens. Deus eſt iuſtus forma ſpecioſiſſima ad oculum. armoniadelicioſiſſima ad auditū. odor ſuauiſſimus ad guſtū. amplexus delectabiliſſimus ad tactū. Cū igit̉ aīa habeat quīqꝫ ſenſus ſpūales ſicut corpus quinqꝫcorꝑales. qui rennuit ꝓpter deū in corporalibꝰ delectari. merebit̉ vtiqꝫ in ſpiritualibꝰ ꝯſolari. hec bern̄. Et qͣꝫuis ꝓpter delectamenta carnalia priuent̉ homines gratia dei. maxime tn̄ arrogantes ⁊ ſuꝑbi gratiam guſtare non potuerunt ineternū. teſte hilario qui d̓t. Cūem̄ ꝯſolationem guſtent diuinā de cūctis generibꝰ. hoīes ip̄am arrogātes⁊ tumidi nūqͣꝫ guſtare potuerūt ineternum. hec hila. Oportet gͦ vt quilibet religioſus reſiſtat ſuꝑbie malicie ⁊ carnali ꝯcupiſcētie ac ceteris vitijs. ſi deſiderat potū celeſtis gratie deguſtare.De hoc d̓t beatus ambro. Niſi abſtuleris de corde tuo fomitem malicie. eſtūpraue ꝯcupiſcentie. dulcedinēqꝫ mūdane voluptatis. nequaqͣꝫ guſtum celeſtis gratie imbibere poteris nec haurire. hec amb. Ubi notandū ꝙ non ſolūa vitijs eſt abſtinendū veꝝ etiam bonaoꝑa exercenda. vt ſuauitas diuine gr̄ehaberi poſſit. Quia vt d̓t yſido. Quā-
to quis diutius exercitatus fuerit etdavirtutum ardorem tanto ꝓfecto in ſediuinā dulcedinē accipiet potiorem.Dicit etiam baſilius Uulte ꝟtuti ſbminis multa debetur ſuauitas celeſisgaudij ⁊ dulcoris F Et ſciendoꝙ qn̄ eſt hō exiſtens in gratia. nihil ingraue. nihil difficile apparebit in agedis bonis oꝑbꝰ. qui autē caret gratiaad om̄e opus bonū facienduꝫ ſepeſcitDe hoc hugo d̓t ſic. qͣꝫdiu in ſtatu gt atie quis vixerit. nil graue. nilqꝫ intolerabile apparebit. mens aūt expers bitie ſegnis in ōni bono extat oꝑe ⁊ viote. hec hug. Non ſolum aūt poſſidensgratiam agilis eſt ad queqͣꝫ oꝑa vitiꝰoſa facienda ſed etiam paratus eſt adomīa que ꝓ criſti nomine occurtetinfacienda aut verius ſuſtinenda etiamformentoꝝ ſupplicia Un̄ d̓t caſſiodohumana liquidem mens in gratiā erſiens gaudens ⁊ parata eſt ad omnaque pro xp̄i nomine occurrerint. Hehoc etiam beatus aug. in libro de naldra et gratia ſic d̓t. Guſtus celeſtis dretante eſt ꝟtutis. ꝙ extinguit fitim oſnium mūdanoꝝ. ⁊ tante dulcedims ain dulcedinē ꝯuertit ſupplicia tormetoꝝ. tante ſuauitatis ꝙ aīaꝫ excitat addeſiderium ſuꝑnoꝝ. hec aug. Eſt ⁊ ꝯſderandū vt d̓t beda. ꝙ in quocūqꝫ tode deus ꝑ gratiā ſui amoris ad eſt movitioꝝ vniuerſa ⁊ aduerſantis munaſiue ſpirituum malignoꝝ bella ꝯpremꝰquieſcūt. hec beda. Et qͣꝫuis gratia rifirmum facit hominem aduerſus votia ⁊ temptationes inimici. tamen d̓diu portamus terrenum corpus ac ſtēgile timendum eſt nobis. Unde ausſtinus in gloſa ſuꝑ pſalmiſtā ſic dicltgratia chriſti firmum facit homineꝫimmobilem aduerſus omnes templetiones inimici. ſed vbi eſt humana ſtgilitas ibi ē prima captiuitas. ibi ſe-