Liber .III.Diſt. II. Ca. V.
recipientis. qꝛ enim nō eadem eſt virtus oculoꝝ intellectualiū quibus luxnentiū ſequit̉. vt alij plus alij minuscaſtuant̉. alij penitus excludantur. vtmnmundi ſpūs qui ad eam nolūt conretti. non ꝙ ⁊ ipſi ẜm intellectualemſubſtantiaꝫ qua a ſummo bono creatirant ꝑticipatione vere exn̄tis luīnis ſeiudant̉. alioquin in nihilū redigerenvt. omne em̄ ꝑticipatōe eius priuatūrteꝝ natura nō eſt. ſed inqͣꝫtum in irationabilibꝰ puerſe ſue volūtatis morob ꝯtaminant̉ a vera lucis excludunre participatōe. non em̄ ad illam ſedra ſemetipſos hoc eſt ad nequiciā ſuāduetſi a ſummo ⁊ incōmutabili bonorſe auertunt. ſi enim ad naturā ſi iam ⁊rus creatorē reſpicerent. ꝓfecto beatiretent. Et qͣꝫuis nemo bonus niſi ſolꝰeus. tij diuine bonitatis participatōre tationalis creatura bona fieri pōt.dſo prouidente qui d̓t. pater veſter dapſt ſpūm bonum petentibus ſe. vt ꝑtitipatōe ſpūs fiant boni qui fuerūt maranec gloſa. Debet ergo quilibet deuoas cor ſuum ad ſuſcipiendū ſpūſſancet grām preꝑare. vt veniens dn̄s ⁊ haitaculū cordis ꝑ vite ſanctimoniampnꝝ inueniēs dignet̉ in illud effundete imbres gratiaꝝ ac ꝯſolari. De hocret quendam ſic d̓r. Cum cor deuotoam ad bona domini ſuſcipienda aꝑam fuerit. nec eſt in eo aliquid qd̓ deidtatiam ꝓhibeat vel retardet. tunc pirs dn̄s ⁊ benignus largus ⁊ miẜicorsſon ceſſat infundere imbres gratiaꝝ.nē immittens ſapīam diuinorum.unc noticiā ſecretoꝝ aliqn̄ guſtum ⁊terſentiā eternoꝝ. aliqn̄ reuelatōesmteriorū. aliqn̄ ſecuꝝ facit ⁊ certifiet et ernalium bonoꝝ retributōe. ⁊ aIs multis modis quibꝰ ꝯſolat̉ d̓s eleros ſuos ꝑiter ⁊ dilectos. hec ille.Quanto autē quis frequentius ꝑ
gratiam a deo viſitat̉. tanto maioremipſius dn̄i familiaritatem ꝯſequit̉ ⁊ fiduciā habundantiorē ac guſtum ſpūaliorem ⁊ alia qͣꝫ plura bona ab ip̄o ꝑcipit. Unde d̓t beatus bern̄. Crebra deiviſitatio dat familiaritatē. familiaritas auſum. auſus guſtū. guſtus famemfames ꝯtemptum oīm. ꝯtemp̄tus ocium. ocium deū. hec bern̄. Ecce quantabona ꝯfert dei gratia deuotis hominibus habentibꝰ eam. Debet ergo quilibet religioſus donū gratie poſſidens illud in ſemetipſo ꝯſeruare. carnales ⁊terrenas delectatōes ⁊ ꝯſolationes fugiendo declinare. qꝛ vt dicit beatus ber.Cum mens ad alias ꝯſolationes inhiat ⁊ non penitus rennuit in caducis ettrāſitorijs ꝯſolari. ipſa ſibi ꝓfecto ſubtrahit gratiam celeſtis ꝯſolatōis. hecbern̄. Nam ſeculares vt d̓t beatus grego. quanto ſe foras per deſideria dilatant. tanto ad receptōem gratie ſpūſſancti ſinum cordis anguſtant. Delicata namqꝫ ⁊ precioſa eſt diuina ꝯſolatio. que per grām ſancti ſpūs cordibꝰfidelium infundit̉. ſed nō dabitur admittentibꝰ alienā ꝯſolatōem. De hocd̓t beatus aug. Tam precioſam diuināꝯſolatōnem cognouimus tā amenā q̄tn̄ nequaqͣꝫ tribuitur qualemcunqꝫ admittentibꝰ alienā. nā ſi hꝫ animus vnde oblectetur extrinſecus. ſine delicijsmanet intrinſecus. hec aug. Si aūt vtd̓t beatus Greg. qd̓libet qd̓ delectat incarne abſcindimus mox intus in xp̄oqd̓ delectat inuenimus. Dicit etiaꝫ dehoc bea. ber. Iuſtū eſt vt quos pn̄tia nōdelectant. p̄ſto ſit in eis memoria futuroꝝ. vt qui de reꝝ affluentia deſpiciūtꝯſolari. recordatio illos delectet eternitatis. hec bern̄. M Aīa namqꝫſine delectatōe eſſe non p̄t. aut em̄ delectat̉ in ſummis ⁊ ꝯtemnit infima. autdelectat̉ in infimis ⁊ ꝯtemnit ſumma.
M. j.