Liber. III.Diſt. II. Ca. V.
merita quibꝰ redditur n̄ a nobis ſuntſed in nobis facta ſunt ꝑ gr̄am. recteet ip̄a vita ⁊ gratia nuncupat̉ qꝛ gratis dat̉ nec ideo gratis qꝛ nō meritisdatur ſed qꝛ data ſunt per gratiā ⁊ ipſa merita quibus datur. nā omne bonum noſtrum nihil in nobis facit niſigratia. gr̄a em̄ eſt que preuenit ⁊ ſanatarbitriū hoīs. ⁊ ex ip̄o arbitrio ꝓcreatur in anima bonus affectus ſiue bonꝰmentis motus. hec Aug. Qui igit̉ ſine gratia dei nec agere opꝰ bonū necꝑuenire ad futurā gloriā valemus. neceſſe valde eſt vt ip̄m dominum timeamus ne afferendo a nobis ſuā gratiaꝫnos derelinquat ⁊ reprobando cū impijs perdat. qꝛ omnipotens deus mentē hoīs non debellando deſtruit ſed abip̄a per gratie ablationeꝫ recedendo.De hoc beatus gre. xi. morali. ſuꝑ illoSi deſtruxerit nemo ē qui edificet ſicdicit Omnipotens deus hūanū cor deſtruit cū derelinquit. edificat cū īplet.neqꝫ em̄ hūanā mentē debellando deſtruit ſꝫ recedendo qꝛ ad ꝑditōꝫ ſuamſufficit ſibi dimiſſa gratia. Unde plerūqꝫ fit vt cū audientis cor exigentibꝰculpis omnipotētis dei gr̄a nō replet̉in caſſum exterius a p̄dicatore mouetur. qꝛ mutū eſt os omne qd̓ loquitur ſiille interius in corde nō clamat. qui aſpirat verba. que audiunt̉. hec grego.H Et notandū ꝙ gr̄a ꝑ quaꝫ piusdn̄s ꝯſolat̉ ſuos dilectos eſt quidā guſtus ſpūalis ⁊ ſuauiſſima quedā delectatio. qua benignus deus afflictā recreat animā. De hac gr̄a bea. Ber. ſic d̓tConſolatio diuina nihil aliud eſt qͣꝫgratia quedā deuotōis ꝓcedens d̓ ſpevenie. ⁊ quidā guſtus boni licet exiguus ⁊ ſuauiſſima quedā delectatio quabenignus deus afflictā recreat animaꝫqua ad deum querendū inuitat̉ ⁊ addiuinū amorē vehemēter accenditur.
hec Ber. Hunc odorē ſuauiſſimū grꝰcie idem bea. ber. in ſtatu vite ꝑcepetatcū dicit. Nō acceſſit adhuc cor meū odn̄e deus ad multitudinē dulcedimstue. quā abſcōdiſti timentibꝰ te foris.eius odore vtrūqꝫ ſuſtentor. qd̓ eſt mihi ſuꝑ odoreꝫ balſami cunctiqꝫ generis ſuauis otoxamenti Qdnſe pobtam nobilis eſt odor qͣꝫ dulcis eſt duucedinis ſapor. Si tāte virtutis eſt modica deguſtatio. quantū iocunditatishabet felix inebriatio. hec ber. Aui eigo vt d̓t Rich. de ſanc. victo. Semeguſtauerit fontem celeſti sgratie. neſcit iam aliud niſi ſoli deo firmitet aeīſeparabiliter īherere. hec RichatōConfiderandū etiā vt d̓t gloſa ī librodyoniſij de diuinis nominibꝰ. ꝙ ipiediuina gratia illuminatio eſt ⁊ ip̄r ona gratie lumīa ſunt illuminantia dlnia que ſe ꝑticipant. ⁊ oīs gratia ad ꝰno fonte deſcendit. ⁊ omnis illuminꝰtio ab vno lumine. ⁊ multi ſunt tada⁊ vnū lumen. vt multos illuminet. ⁊multi lucent illuminati ⁊ nō vi det mnvnū lumen ⁊ fiunt in lumine vno. qdⁱniā vnū bonū multis ſe ꝑticipandumprebet vt vnū ſint in illo. qui vnam tihunt ſimilitudinem ex illo. itaqꝫ eſapientia quamuis ſe varie diſſimiuterqꝫ mentibus ſpūaliter illuminaldis ẜm ſuſcipientiuꝫ qualitatem alꝰcapacitatem infundat. in ſe tamēſna permanet ⁊ ſimplex nec malot nnhis que habundant in ea. nec mino.his que ſecundum inferiorem patueꝰpationis gradum gracium atipllꝰvnio in ipſa ſed tota in tot̓o ⁊ in ſindꝰlis tota. ſumma tranſcendens ⁊ pmꝰcondeſcēdens participandam ſe ẜꝫbet. ⁊ in ſevna ꝑmanens. a ſeipſa latecedit Quod aūt nō vniformitet dnes diuinū lumē accipiunt. hoc nobꝰin culpa luminis. ſed in differentꝰ