Diſt. II. Ca. III.Liber .III.

ſanctus ꝑhibens ſpiritui noſtro teſtinſiomū ꝙ dimiſſa ſunt peccata d̓uocōſem noſtram de eadem materia pctōtum de qua prius amaram penitentiābabuimus non ad planctū ſed ad canram non ad triſticiam ſed ad leticiaꝫnoū ad cōtritionem ſed ad gratiaꝝ actiones nobis inuitis ⁊ quodāmodonoſi ꝯſencientibꝰ ꝯmutat. ita vt ex perſbna ſua dicat ſpūſſanctus illud yſaieSominus ad ā nūciandū manſuetisimſint me. vt mederer cōtrito corde ⁊diolater om̄es lugentes ⁊ darem eiscoronaꝫ ꝓ cinere. oleū gaudij ꝓ luctupalliū laudis ꝓ ſpiritu meroris. Un̄ctia dicit beatus bern. A quanta me amaritudine frequenter liberaſti aduerens tāqͣꝫ medicus bone iheſu. quocicnis poſt anxios fletus poſt inenarrabies gemitus ſautiā ꝯſcīam meā vnxitr vnctione miſericordie tue. ac oleoteticie ꝓfudiſti. quociens me oratio q̄cte deſperantē ſuſcepit reddidit exulſte ⁊ veniā preſumenteꝫ. hec Bern̄.AEt ne nobis vlla erroris faculas tmāeat. ꝑ quā d̓cepti fingere nostoſſemus eē peccatoꝝ veniā ꝯſecutos.o cū in ore duū vel triū ſtet omne verlo ītroducēdi ſunt tres teſtes. quotu teſtimonia credibilia facta ſunt nimnis ſcꝫ fides ſpes ⁊ caritas quos adpbationē huius gratie ſic introducetoſſumus. primo cū aſcēdit homoribunalmentis ſue hoc eſt qd̓ d̓r ī pͣsignatū eſt ſuꝑ ⁊cͣ. vbi tāgitur fidesSeticiā in corde meo. vbi ſpes in patein idipſuꝫ. vbi caritas. In lectuloreo ꝑ noctem quefiui quē diligit ammna mea cant. iij. vt examinet aliqd̓reccatū in ꝯſcīa. qd̓ nō amata penitēra ꝯgrua ⁊ digna ſatiſfactione punirnt. penitus tn̄ ꝯfeſſus ē ⁊ gemit illd̓tuc accedit primus teſtis ſcꝫ Ezechiti cui ⁊ cxedendū eſt qui dicit ex ꝑſōa

domini. In qͣcūqꝫ hora gemuerit peccator. oīm peccatoꝝ ſuoꝝ nō recordabor amplius. ꝑ qd̓ dictū ꝓbat in corde hominis r̄miſſionē peccatoꝝ. ⁊ hocmaxīme quantū ad culpā ⁊ ſi nōdumad penam. Si aūt deuotus homo hocteſtimonio nō ꝯtentus vlterius ꝓgrediens puniens in ſe qd̓ deliquit ſupplicans deo ⁊ ſatiſfaciens quantū poteſtaccedit alius teſtis teſtificās in cordeſuo remiſſioneꝫ peccatoꝝ ⁊ hic teſtisſpes d̓r ex ſerena ꝯſcīa ꝓcedēs que teſtimoniuꝫ perhibet in corde noſtro ꝙdimiſſa ſint peccata noſtra. De hoc teſtimonio d̓t ſanctus iohan. Si ꝯſcientia noſtra nō reprehendit nos fiduciāhabemus ad deuꝫ. Et bea. augu. Interiuſtū iudiciū ⁊ purā ꝯſcientiā noli timere cauſam tuā. Et bea. gre. Quē cōſcientia defendit. inter accuſatores liber eſt. verū qꝛ hic teſtis dat fidutiamnullam aūt certitudinē qd̓ clare patꝫꝑ apoſtolū qui cū ex teſtimonio ꝯſciencie diceret nihil mihi ꝯſcius ſum. ſubiunxit ſed non in hoc iuſtificatus ſumnullā ſibi ex hoc teſtimonio dans certitudinē. qd̓ in ꝯſcīa ſua neſciebat ſciuerat ip̄e deus. Un̄ addit Qui aūt iudicat me ipſe dominus eſt iō ad veraꝫ⁊ purā certitudineꝫ remiſſionis peccatoruꝫ. accedit tercius teſtis caritasvicꝫ qd̓ tunc fit cū homo deuotus adꝯſiliū apoſtoli que retro ſunt oblitusad ea que ſunt vlteriora ſe extendēsnō ꝯtentus prioribꝰ teſtibꝰ ſe totumeffundit in obſequiū criſti gemens etſupplicans vt cum eo faciat ſuam miſericordiā deus. ad quā ſupplicationēmiſertus pater miſericordiaꝝ de celomittit terciū nunciū vel teſtē caritateꝫin qua infundit ſpūmſanctum qui ſecundū apoſtolū teſtimoniuꝫ perhibetſpūi nr̄o ꝙ filij dei ſumus ⁊ ꝙ remiſſionē peccatorum oīm ꝯſecuti ſimusij.

L. .iiij.