Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. II. Ca. III.Liber .III.

hec tria. primum eſt ſi homo ſe cōtineta peccatis. ſcd̓m ſi dignos agit penitētie fructus. tercium ſi agit opera viteIſta ꝓbat bea. bern̄. in quodā ſermonede. lxx. ſic di. Quis poteſt dicere Egode electis ſum. ego de predeſtinatisſum ad vitā. ego ſum de numero filioruꝫ dei. reclamante nimiꝝ ſcriptura.Feſcit homo vtruꝫ amore dignus ſitan odio. certitudinē vtiqꝫ habemꝰſed ſpei fidutia ꝯſolatur nos. ne dubitationis hꝰ anxietate cruciemur ꝓpterhec data ſunt ſigna quedā īdicia manifeſta ſalutis vt indubitabile ſit eumeſſe de numero electoꝝ. in quo ea ſigna ꝑmāſerint. ꝓpter hec inqͣꝫ nos p̄ſciuit deus p̄deſtinauit ꝯformes fieriymaginis filij ſui vt quibꝰ certitudinēnegat ſollicitudīe vel fidutiam preſtet gratiam ꝯſolationis. ita qui ſtatvideat ne cadat in ea ſalutis formaque iudiciū eſt argumentum p̄deſtinationis ꝑſeuerat atqꝫ ꝓficiat. Eſt ātteſtimoniū qd̓ ī terra datur ad diſcernendos vtiqꝫ qui in ea exules ſunt abindigenis hoc eſt celi ciues a ciuibusbabilonis. qn̄ em̄ ſine teſtimonio electos ſuos deſerit deus aut certe que naꝫeis poterit eſſe ꝯſolatio inter ſpē metum. ſi nullū omnino electōis ſue habere teſtimoniū merentur fidelis ē em̄ſermo om̄i acceptatōe dignus. quoſalutis teſtimonia ꝯmendant̉. Tres īquit qui teſtimoniū dant in terra ſpiritus aqua ſanguis ī primo hoīe peccauimus omnes in ip̄o etiā cecidimꝰvniuerſi Cecidimus ſane in carcereꝫluto ꝑiter lapidibus plenū Ex indeia cebamus captiui inquinati ꝯquaſſati donec venit deſideratus gentiuꝫ. quinos t̄dimeret ablueret cōadiuuarethic eſt em̄ qui ꝓpriū ſanguinē deditin redemptōnem aquā ſimul ꝓduxitde latere ſuo in ablutionē. emiſit deni-

qꝫ de excelſo ſpūm ſuum. qui adiuuaret infirmitatem noſtrā. Quis eſt abtqui teſtimoniū habet effuſi ſanguimsniſi qui ꝯtinet a peccatis ẜuus em̄ peccati eſt qui facit peccatū. vt ſi deīcepscontinere potuerit iugū abicere miſere ſeruitutis certiſſimuꝫ ſit teſtimeniū redemptōis. quā oꝑatur ſine dubio ſanguis criſti. verū ſufficit pecꝰcatori ꝯtinencia ſi aſſit etiā pemietia. habet ergo ab aqua teſtimonū quꝰlaborat in gemitu ſuo lauans ſindilas noctes lectum ſuū. Sane nouumſuperueniſſe ſpūm certiſſime noua eouerſatio teſtatur iam vt breuiter teretam a ſanguine aqua ſpū habere ē leſtimoniuꝫ ſi cōtines a peccatis ſi disnos agis fructus penitentie. ſi facis opera vite. hec bernar. Quomodo vetꝰvel que ſigna poſſit homo ſe intenlagere remiſſionē peccatoꝝ eſſe conſecatum. De hoc ſciendū omnipotens pius deus invere penitentes ſolet ſenire. vt medicus ad egrotos. infudeseis oleū ſalutis vinū ideſt ſpem ſaſttis leticiam de remiſſione peccatorqd̓ tunc miſericorditer agit̉. debeꝓpter deuotionē noſtrā ꝯpunctionecordis ac lacrimaꝝ effuſionē ac vilemelius emendationē miſericordia ſaper nos motus dimittit nobis peteꝰta noſtra omnē horrorem omnem emorem extergens a cordibꝰ noſttis.dicens vnicuiqꝫ peccatori ſed penſteti deleui vt nubem iniquitates tuasqͣſi nebulā peccata tua. qd̓ tunc dignsſit rugoſa lamentatō in letā qͣndaꝫꝯſcīam ꝯmutatur in nobis ita vt quociens penitens ex deuota ꝯſuetudie tedire voluerit ad luctū penitētie poneante mentis ſue oculos peccatoymasnitudinē multiplicitatē volens ſe ehoc vt nudiuſtercius ad luctū amatꝰtudinē penitētie ꝓuocare. ip̄e ſpititꝰ