Liber .III.¶ Diſt. II. Ca. IIII.

Detur igit̉ adhuc euidencius argum̄tū vicꝫ cū de timore tranſit̉ penitus inamorē. vt deū quē prius timoroſum īnoſtra deuotione ⁊ terribilē ymaginabamūr. nunc amabilē ⁊ gracioſuꝫ adoremus. ⁊ cui prius in oratōe ſupplicātes diximus. Foli me ꝯdēnare. nūcfiducialiter dicimus. Abba pater inꝟbo tuo ſuꝑſperauimꝰ hec mutatō certiſſimū eſt ſignū ꝙ remiſſioneꝫ peccatoꝝ fimus ꝯſecuti. hos duos aduētustangebat apoſtolus cū diceret. Nō accepiſtis ſpūm ſeruitutis iteꝝ in timore ſed accepiſtis ſpūm adoptōis filioꝝin quo clamamus abba pater. in eo ꝙdicit ſpūm ſeruitutis tangit primumaduentum. cū vero ſubiungit Sed accepiſtis ſpūni adoptiōis filioꝝ tangitſecūdū d̓ quo mō agit̉. in eo em̄ ꝙ noſtra deuotio ſe habet ad deū non vt addn̄m. nō vt ad iudicē ſꝫ vt ad patremin eadē ip̄a deuotione ſtat ip̄a atteſtacio vel īfundit̉ vt ſimus filij dei. qd̓ fitꝑ ſpūmſanctū. ip̄e nanqꝫ ſpūſſanctusꝓut dicit beatus ber. Certiſſima ſignainprimit cordibꝰ noſtris qꝛ remiſſionē peccatoꝝ ſimꝰ ꝯſecuti fiducialiter.Ubi notandū ꝙ quanto ꝑfectior ⁊ ſāctior vita fuerit ī hoīe. tāto maior certitudo tam de remiſſione peccatoꝝ qͣꝫetiā de eterna beatitudine poſſidendahabet̉ S Certitudo aūt ſpei ex tribo orit̉ vicꝫ ex infuſiōe gr̄aꝝ diuinitꝰ.ex habundancia meritoꝝ ⁊ ex p̄guſtatōe eternoꝝ. hec vero tria ſpūſſanctusoperat̉ in electis ip̄e em̄ infundit gr̄aꝫad deū diligendū ip̄e dat vires ad bn̄oꝑandū. ip̄e donat ſpūalē dulcedineꝫad celeſtia deguſtāda. hūc ſpūmſanctū oīpotens deus dat ſuis dilectis qͣſiquoddā pignus eterne felicitatis. perqd̓ ad īterioris ſpei certitudinē roborant̉ De hoc bea. gre. xvi. mo. ſic dicitIn ſacra ſcriptura appellatiōe pigno-

ris aliqn̄ donū ſpūſſancti ſignat̉. pisnus nāqꝫ accipit̉ donū ſpūſſancti ſcꝑbea. pau. d̓r. Qui dedit nobis pignſpūs. Ad hoc em̄ pignus accipi musvt de ꝓmiſſiōe q̄ nobis fit. certitudineteneamus donū gͦ ſanctiſpūs pignusd̓r qꝛ ꝑ hoc anīa nr̄a ad īterioris ſpercertitudinē roborat̉. hec gre.Sed ⁊ hoc notādū ꝙ ꝯſcīa erronea etnimis ſtricta ml̓tū īpedit ⁊ obnubiletfidutiā ſpei. nā ſūt nōnulli qͥ format ſibi ꝯſcīam de aliquo facto vbi peccatūvel culpa nō eſt. De qͥbꝰ bea. greg. ntait piaꝝ menciū eſt ibi culpā agnoſtere vbi culpa nō eſt. Cū igit̉ talis ꝑpteritas p̄ualuerit magnā puſillanītatem⁊ triſtitiā generat in hoīe. Un̄ qͥ talepaſſionē erronee ꝯſcīe ſuſtinet dꝫ eaaut pꝯſiliū alterius deponere vt nobꝰciā ſpei eo liberius poſſit ad celeſtia ſedirigere. hec de ſpe. FiliusOſtqͣꝫ informatus ſum de fideſpe nunc de caritate. Et prīo vitip̄a caritas ortum habeat. d̓ hoc denceto informari.Capitulum IIII Pater OOc ſcire debeᵍꝙ caritas ortū hꝫ ⁊ ꝓcedit erſpūſancto. qui dat̉ fidelibꝰ ad ſaluleꝰanīe. Un̄ d̓t apoſtolus paulꝰ. Carſtasdei diffuſa eſt in cordibus noſtris peſpiritumſanctuꝫ. qui datus eſt nobisDe quo ſpiritu ſciendum. ꝙ cū ꝑſoꝰpreſenciā cor hominis poſſederit ptꝰmo illud ſi ꝑ peccatū pollutum eſt adpenitentiam compungit. quia qd̓ ſomo cōfitet̉ ⁊ penitet hoc hꝫ ex ſpitlisſancti dono. Teſtatur hoc beatus absſic dicens. Iam donum ſpirituſſanthabet qui ꝯfitetur et pemiet quia nopoteſt eſſe confeſſio peccati et compuctio in homine ex ſeipſo. Cum emiquiſqꝫ ſibi iraſcitur ⁊ diſplicet ſine d