Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. II. Ca. I.Liber.III.

tacio p̄bet experimētū. hec gre. Carnaſes tn̄ hoīes qꝛ inuiſibilia ſcire expetimēta valent dubitāt de his vtrūiſt que corporalibꝰ oculis vident.omnipotens deus ſpūmſanctū miſitiſi corda noſtra. vt iuſtificati iliumnīati poſſumq illa credere. adhucſcite experimētū non valemus. Delbe bea. greg. ſic ait. Carnales quippebīes qꝛ inuiſibilia ſcite valent jctꝑimentū dubitant. vtꝝ ne ſit qd̓ cortoralibꝰ oculis vident. Un̄ factuꝫeſt vt ip̄e īuiſibiliū viſibiliū creatorpumſanctū ad corda noſtra mitteretquatenus iuſtificati crederimusIni adhuc ſcire exꝑimenta poſſumus. Quotquot ergo habent ſpūꝫreteditatis noſtre. accepimus de vitamnuiſibiliū dubitamus. nam quiatoſt mortem carnis anima viuat patꝫtatione ſine fidei admixtōe. Nunqͥdſon̄ ſancti apoſtoli martires criſtiſentē vitā deſpicerent. ī morte carnisanimas ponerent niſi certiorē anīarūpitaꝫ ſubſequi ſcirent. Et ecce hi quiamnmas in morte poſuerūt. atqꝫ anīaꝝpita poſt mortem carnis crediderunt.ſuo tidianis miraculis choruſcant. adatincta nāqꝫ eoꝝ corpora viuentes ebeī peniunt ſanantur. Si igitur vitārmnine manentis in corꝑe dep̄hendisce motū mēbrorum. cur ꝑpendispitaꝫ anīe poſt corpus iam per oſſamortua in virtute miraculoꝝ. hec greAu iſquis igit̉ viciū īfidelitatis pulratur debet ſanctorū patrū fidē creduam adhibere. qui ſpūmſanctum īninbilibus exꝑienciā habuerunt. Adloc hortat̉ bea. gre. ſic dicēs. Quiſqͥsir ctedulitate inuiſibiliū ſoliduſ noncit debet ꝓculdubio maiorum dictis fidem pͥbere. eiſqꝫ per ſpūmſanctū iuuiſbiliū exꝑienciam habentibꝰ crederete gre. Item notandū ar-

ticuli fidei collecti ſunt in tribus ſimbolis. tria nāqꝫ ſunt ſimbola. primuꝫeſt apoſtoloꝝ qd̓ ipſi ꝯpoſuerūt illd̓dicit̉ ſubmiſſe. Scd̓m eſt Nicem ꝯcilij qd̓ a ſanctis patribꝰ ibidē ē ꝯpoſitūet cantatur in miſſa. Tercium eſt anaſtaſij qd̓ legit̉ ad primaꝫ vicꝫ Quicūqꝫ vult ſaluus eſſe. primū factū eſt adfidei inſtructiōꝫ. ſcd̓m ad fidei explanationē. Terciū ad fidei defenſioneꝫPrimū igit̉ d̓r ſubmiſſe qꝛ qn̄ ab apoſtolis factu fuit non ita publice fiebatfidei ꝓteſtatō ſicut Alia vero duoalta voce dicūtur. qꝛ facta fuerunt contra hereticoꝝ ꝓclamatōꝫ qꝛ tūc publica erat ꝓteſtatō fidei. Primū ſimbolum d̓r ad primā ad ꝯpletorium duplici rōe. primo qꝛ altera iſtaꝝ horarūprīcipiū eſt diei altera noctis. in prīcipio ergo diei in principio noctisdicitur Credo in deū qꝛ fides eſt principiuꝫ oīs boni. ſcd̓o qꝛ fidei ꝓfeſſiovalet ad effugandos demones. qui diurnis nocturnis horis hoīm actibꝰ īſidiantur ideo eiſdē horis eiſdē rationibus a fidelibꝰ eſt dicendum. a religioſis etiā d̓r qn̄ aliquis frater mortiaꝓpinquat ad demones effugādosſim hoīs inſidiāt̉. L Sed et hocnotandū tm̄ vna fides eſt tam inſentibus qͣꝫ futuris ac etiā in p̄teritisiuſtis. licet magis clareſcat explicata ſit in eis. qui ſequūtur criſtuꝫ. qͣꝫ ineis qui p̄ceſſe rūt eius aduētū ſicut nouum teſtamentū clarius eſt qͣꝫ vetus.qd̓ em̄ nos credimus eſſe factū antiōpatres veteris teſtamēti futurū credebant. De hoc bea. Aug. in gloſa ſuperpͣs ſic ait. Omnes qui ab inicio ſeculifuerūt iuſti. caput criſtū habuerūt. illūem̄ venturū eſſe crediderūt. queꝫ nosveniſſe iaꝫ credimus. in eius fide ipſi ſanati ſunt in cuius fide ſumus nosvt eſſet ip̄e caput tocius ciuitatis ihe

L. j.