Diſt. II. Ca. l.ſLiber. III.
quia fides inclīnat intellectuꝫ ad credendum ea que nō apparent. ꝓpter qd̓fides potius d̓r argumētū qͣꝫ ꝯcluſio.quia fides ꝓbat de nō apparētibus ꝙſint ⁊ non ꝓbatur. Nō apparētiū dicitur qꝛ fides ſua luce ⁊ veritate mani ſeſtat ea que nō apparēt tā preterita preſentia qͣꝫ etiam futura. Et notandū ꝙfides catholica ſcd̓m qd̓ dicit Bedaſuꝑ Lucam tāta firmitate pollet vt qͣntūcūqꝫ rudis vel ydeota iudeus vl̓ ſciſmaticus aut paganus ſi fidei criſtiāeintelligat fundamēta naturali quadācognitōe ſciet ꝙ omnis pietas omnisveritas huic ſalutifere fidei ſint īſertehec Ber. Quilibet criſtianus firmusdebet eſſe in fide catholica. qꝛ nullꝰ theſaurus maior ac ſalubrior eſſe p̄t qͣꝫ fides hec p̄clara. que peccatores ſaluat.fideles iuſtificat ⁊ ad ꝯſorciū angelorum ꝑducit. De hoc bea. Augu. ſic d̓t.Nulle maiores diuicie. nulli theſaurinulli honores. nulla huius mūdi ſubſtantia maior qͣꝫ fides catholica. q̄ omnes peccatores ſaluat. cecos illumīatfideles iuſtificat. penitētes reparat. iuſtos augmentat. ⁊ ī hereditate eternacū ſanctis angelis collocat hec Augu.Ipſa nāqꝫ fides omnes credētes filios dei efficit. iuxta illud iohānnis. dedit eis poteſtatem filios dei fieri his qͥcredunt in nomine eius. Un̄ ſicut teſtatur bea. Augu. Si quis nō ambulauerit ꝑ fidem nō ꝑueniet ad ſpeꝫ quiafine fide nemo pōt ad filioꝝ dei numerum ꝑuenire. ſed ſicut ſine fide īpoſſibile eſt hominē deo placere poſſe. ita fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt ⁊ ideo oportet vt recti fidei ſint bona opera ꝑ queip̄a fides grata ⁊ accepta poſſit eſſe deo. De quo beatus aug. ſic dic̄. Nolitetāqͣꝫ d̓ fide ſecuri eſſe. adiungite fideirecte vitam rectā. vt xp̄m ꝯfiteaminiverbis vera dicēdo ⁊ factis bn̄ viuēdo
nā ſi cōfitem ī verbis ⁊ nō factis fideoē demonioꝝ ⁊ nō criſtianoꝝ. hec aus.I Circa hoc ſciendū ꝙ aliud ē credere xp̄m ⁊ aliud eſt credere in criſtuꝫillud nāqꝫ eſt credere in criſtuꝫ qn̄ aliquis ſperat in criſtū ⁊ diligit ip̄m. Dehoc bea. Aug. ī libro d̓ verbis dn̄i ſic diAliud eſt credere criſtū aliud credetein criſtū. nam ⁊ ip̄ꝫ eſſe criſtū d̓moēscredunt. nec tamen in ip̄ꝫ credūt. ſſtēem̄ in criſtū credit. qͥ ⁊ ſperat in criſtū⁊ diligit. nā ⁊ qui fidē habet ſine ſpeet dilectōe criſtu eſſe credit. nō in ctſtum credit. Quigͦ in criſtum credit.credendo in criſtū veniet in eū crutuset quodāmō vnitur in eū. ⁊ membtuꝫī corꝑe eius efficit̉ qd̓ fieri non poteſtniſi ſpes accedat ⁊ caritas. hec auguſinus. Et notādum ꝙ ſunt nōnulli quiplus qͣꝫ debent de ſuis ſenſibꝰ p̄ſumbinam ea que nō intelligūt ꝑrationempotius qͣꝫ ꝑ fidem inueſtigare volūt etideo tales nōnūqͣꝫ in errorē labunturDe talibꝰ beatus gre. xvj. mot̓. ſic diNonnulli ſunt qui dum iniquitatumſuaꝝ frigora declinant. ad verā fidemvel ſanctitatis habitum veniūt. ſed qpluſqͣꝫ neceſſe eſt de ſuis ſenſibus pt̄eſumunt. ſepe in fide potius qͣꝫ que accipiunt ea q̄ nō accipiūt ꝑſcrutati tolunt. vt ratione in deo. magis qͣꝫ nō ēteneantur. Quia vero humana mensꝑſcrutari nō valet diuina ſecreta omēquod ratione perſcrutari nō poſſumcredere cōtemnūt. ⁊ per inquiſitionenimiam in errorem labuntur. hec dr̄eUnde quilibet criſtianus ea que ad ſdem ꝑtinent nō debet ꝑtationē ſctulari ſed fidem credulam his omnibꝰ adhibere. vt fidei merituꝫ poſſit obtinere. quia vt dicit beatus gre. in quadaomelia ſic. Diuina operatō ſi rationeapprehenditur non eſt admirabilisnec fides habet meritum cui humane