Liber. III.Diſt. I. Ca. XXVI
tantum manet vt cū quis eſt diſputāsde talibꝰ oportet ꝙ loquens cogitet.Aliqn̄ aūt cū peccato veniali qn̄ ſcꝫ adaffectōꝫ cogitatio ꝑtinens ī ſola d̓lectatione finit̉ ſcꝫ ſine ꝯſenſu deliberatiuo. Quandoqꝫ aūt mortale eſt qn̄ ſcꝫꝯſenſus adiūgitur ⁊ qꝛ cogitacōni tali de ꝓpinquo adeſt delectatio ⁊ delectacioni ꝯſenſus ⁊ ideo in dubiuꝫ vertipoteſt. vtrū ſequens pollutio ex peccato acciderit vel non ⁊ vtrum veniale velmortale. qn̄ ergo ſic dubitat d̓ ꝯſenſucū recurrerit ad cauſaꝫ pollutōis om̄inō abſtinere debet. ſi aūt expreſſe inueniat ꝯſenſum nō p̄ceſſiſſe ⁊ neceſſe vrgeat̉ aut aliqua cauſa potior poteſt accedere aut etiā abſtinere. Sin aūt nōincūbat aliqua neceſſitas melius ē abſtinere ꝓpter reuerēciā ſacramēti ſi tamen celebrat nō peccat mortaliter ſꝫvenialiter. qn̄ aūt accidit ex illuſione.tunc cauſa illuſionis in nobis p̄ceſſitidē eſt iudiciū. qd̓ de pollutiōe que excogitatōe p̄cedēte ꝓceſſit. Si aūt cogitatio in nobis nō preceſſitymo potius ꝯtraria cauſa. ⁊ hoc frequenter accidit ⁊ precipue in diebus. quibꝰ qͥscōicare debet. ſignū eſt ꝙ dyabolus homini fructū euchariſtie ꝑcipiende auferre conat̉. Un̄ in tali caſu ꝯſultū fuit cuidā monacho vt legit̉ in collationibus patrū ꝙ cōicaret. ſic dyabolusvidens ſe intentū ſuū non poſſe ꝯſeq̄ab illuſione ceſſauit. Si aūt ex cibo p̄cedenti aut potu acciderit eſt idem iudiciū qd̓ de pollutione que ex turpi cogitatiōe ꝓceſſit niſi intm̄ ꝙ non ita defacili ꝯtingit peccare mortaliter in ſuſceptōe cibi ſicut in cogitatiōe turpi.Et ꝙ aliquando ꝯtingit hec pollutō ſine ymaginatione turpi. illa vero nūqͣꝫIlla aūt que ex nature diſpoſitōe accidit ſcꝫ ex debilitate vel ſuꝑfluitate nōeſt ſignū alicuius peccati. ſed poteſt e-
betatem mentis inducere ſi cū ymaginatōe ꝯtingat. īmundiciā aūt corꝑalem habet. Et ideo ſi neceſſitas īminſeat vel deuotio expoſcat. talis non īpeditur ⁊ precipue qn̄ ſine ymaginatiōeaccidit. tamen ſi ꝓpter reuerenciaꝫ adſtineat laudandū eſt. B Et quianon ita faciliter ꝑcipi pōt ex qua cauſa ꝯtingat. ideo tutius eſt ſemper abſunere niſi neceſſitas incūbat. Hoc etiānotandū ꝙ illuſio nocturna nō ſoluꝫeuenire ſolet ex ciboꝝ multitudīe ſꝫ ſinūqꝫ ꝯtingit ꝓpter elatōꝫ mentis cumaliquis longo tempore talem īmudufluxum non ſentit. vel cum proximosꝓpt̓ talia alioſqꝫ defectꝰ iudicat. Piūries etiam ꝯtingit ex demonum inuidia deo ꝑmittente vt per talem eueioſeipſum in humilitate cuſtodiat. necdebet illuſus poſtea ꝑ diem fantaſmata ſomnioꝝ reuoluere in cogitatōe. q:iſta intentio dyaboli eſt vt ex ſomnisetiam poſſit vigilantes inquinare. iſttangit Iohannes abbas mōtis ſinaſic dicens. Eſt in ſomnis fluxus muſttudinis eſcarum ⁊ quietis. Alter e eſuꝑbia qn̄ ī lōga diutruna nr̄i infiuꝫbilitate īflāmam̄ ⁊ rurſus ē ex eo ꝙximū iudicemus. Si vero aliquis adomnibus cauſis predictis abſolutusfuerit beatus hic talis eſt. impaſſibitꝰtatis cauſa oꝑatur. Sepius etiam cotingit ex demonum inuidia et ſolumquod euenit paciens humiliter ſumerat hoc d̓o ad tempus in ipſo fieri permittente. vt per euentuꝫ ſine peccatꝰaltiſſimam poſſideat humilitate ī emo etiam fantaſmata ſomniorum adſeipſum poſtea per diem velit recostare etenim intentio iſta demonuꝫ eſtvt ex ſōnis nos vigilāteſ inquinēt ſrcIohā. ab. Qualiter cūqꝫ auteꝫ illundeueniat commendabile eſt vt propterreuerenciam ſacramenti a cōmunioe