Diſ. I. Ca. XXVILiber .III.

celectu diuini feruoris ⁊ ergo ſicut fatui accedūt ſic ⁊ inanes ⁊ ſine gratiatecedunt. Et hi ſunt ſicut anīalia nōtuminancia. que in lege tāqͣꝫ īmundatelclebant̉. nō em̄ ſtudioſe recogitantſech ꝑtractāt quem ſuſcipiunt vel qͣna bona ſeu mala inde ſequantur benetecipiētes vel male. Sed ⁊ ſi forte ſuſuperficialiter ⁊ quaſi ꝑfunctorie hoccorum memorie occurrerit ſtatim qͣſipatua ſcint illa in frigido extinguitur⁊ pltra nō ꝯparet. V Sed religibius quiſqꝫ ſūmam diligenciam debetadhibere per morum cuſtodiaꝫ ⁊ viteſanctimoniam. vt poſt ſuſceptionemhulus ſacramenti nō ſolū nō appareatin gratia vacuus ſed etiā fructuꝫ ſalulis eterne ex inde ꝯſeqͣt̉. X Hocetia ꝯſiderandū ꝙ diuerſi diuerſis affectibꝰ ⁊ intentōibꝰ ad cōicandū trapuntur atqꝫ celebrandum. alios nāqꝫttahit amor dei. vt dilectū ad ſe inuitent ſepius. eumqꝫ in ip̄is amplexēt̉.illos īfirmitatis ꝓprie intuitus vt eūquaſi medicū ad ſe vocēt. ꝑ quē ab oīinfirmitate curent̉. alios ꝯſcīa delictoꝝ ſuoꝝ. vt ꝑ eū quaſi ꝑ hoſtiā placacols ab oībꝰ peccatis expiati purgēt̉.alios preſſura alicuius tribulatōis vta eū qui omnia pōt ex omni aduerſitate citius liberēt̉ ⁊ tutius ꝓtegant̉. aliquos deſideriū alicuius gratie vel bn̄ fica impetrandi. ꝑ eū cui pater nihil poteſt negare ꝓ ſe intercedēti. alios gracia yactio ꝓ diuinis bn̄ficijs cuꝫ nihilprgnius habeat reddere deo ꝓ illis oībus que illi tribuit qͣꝫ calicē ſalutarisaccipere ideſt iheſuꝫ. Alios laus ⁊ horor dei ac ſanctoꝝ. cū non habeamusma lus quo poſſumus deū vel ſanctosſuos ꝓ ſua dignitate laudare qͣꝫ criſtūymolādo deo patri. Aliquos caritaslopaſſio ꝓximoꝝ. cū ꝓ ſalute viuorūci cequie defunctoꝝ nihil efficacius ī-

terpellet qͣꝫ ſanguis criſti. qui ꝓ nobiſeffuſus eſt. hoc eſt ſūmū auxiliū noſtꝝcū oramus deū. vt illum interceſſoreꝫinuocemus ac habeamus. qui nos patri reconciliauit ⁊ ſemꝑ interpellat ꝓnobis. Cōſiderādū inſuꝑ vtrū aliqͥdaliud qͣꝫ peccatū mortale ⁊ p̄cipue noctur naͣ pollutō īpediat a ꝑceptōe hurſacramenti ſeu a miſſe celebratōe.A Suꝑ quo ſciendū ẜm Tho. d̓ a qͦno ꝙ ad hoc vt hō digne accedat ad ſacramenta tria requirunt̉ Primo reqͥritur mundicia ꝯſcīe. que nō niſi ꝑ peccatū tollit̉ Scd̓o eleuatio mentis addeū ꝑ actualē deuotionē ⁊ hec per mētis ebetud inē vel occupatōꝫ aut euagacōnem interdū amittit̉. Tercio mundicia corꝑalis. eciā tractari aliqd̓ ſacramentū ꝓpter reuerenciā manus lauent. Un̄ primo ⁊ principaliter peccatum impedit. ſcd̓o indeuotio ſeu ebetudo mentis. tercio corpoalis īmūdicia ⁊ hec tria ꝯcurrunt qn̄qꝫ in aliquapollutōe nocturna qͣndoqꝫ duo ex hisqn̄qꝫ vnū tm̄ ⁊ ſcd̓m hoc homo magisvel minus īpeditur ⁊ ideo diſtinguendū eſt de pollutōibꝰ. nā pollutō aliquādo cōtingit ex illuſione dyabolica aliquando ex ſuꝑfluitate vel ex nature debilitate aliquādo ex cogitatōibꝰ precedentibꝰ aliquando ex crapula. Oībꝰ predictis pollutōibꝰ cōis eſt corꝑalis īmūditia ſꝫ ebetudo mētis n̄ eſt niſi in illis pollutōibꝰ q̄ accidūt cū ymaginatōe qꝛ in illis que ſine ymagination accidūt anīa nihil ꝑticipare videtur. nulla aūt dictaꝝ in ſe eſt peccatumqꝛ ſi ī ſcripturis cū vſus rōis ligatusſit. nemo peccare p̄t. Aliqd̓ tn̄ p̄t eſſeſignū vl̓ effectꝰ peccati. Ergo ꝯſiderādū eſt vtruꝫ in caſu pollutionis poſſitinueniri cogitatio turpium. quandoqꝫ enim cogitatio huiuſmodi turpiūeſt ſine peccato ſicut cum in cogitatōe