LLiber .III.¶ Diſ. I. Ca. XXVI

nec requirit deus ab hoīe qd̓ viderit ſibi eſſe īpoſſibile. Qn̄cūqꝫ igit̉ ſuſcipielis dn̄icū corpꝰ fac̄ hoc qd̓ p̄t eius pictas ſupplet ꝑ gt̄am hoc. ad qd̓ ꝑuenite nne gr̄a nō p̄t. Et iō ceteris paribꝰaccedēdū eſt ex ꝯfidētia diuine pietatis pocius qͣꝫ ex ꝯſideratōe ꝓprie fragiſitatis abſtinēdū qͣꝫuis vtꝝ qͣꝫ ꝓ loco ⁊tae reddat̉ ꝯmēdabile. nēpe egrotusſeſtinat ad medicū. ⁊ pauper diuitispulſat ad ianuā accede pulſa nihil heitas medicus ē pijſſimus diſtributorratgiſſimuſqꝫ remunerator. ip̄eqꝫ ſoloꝰbo t̄ſtaurat vniuerſa. ſua pn̄tia curatpulnera. medet̉ corda. triſtitiā depeltit. ⁊ cordi leticiā tribuit. Ouis gͦ tāi conſultē dicere audeat ꝙ hi q̄ ſuntpualit̓ īfirmi non dēant accedere adceū. qui hūanos languores tulit. īfirmmitates nr̄as ip̄e portauit. Ecce mulict imunda acceſſit retro ⁊ tangens eūſanata ē. peccatrix dū eius oſculat̉ pecs eſt mūdata Chananea duꝫ ſeqͥturnec deſtitit exaudita eſt. Leproſi accecntes curati ſūt. Ceci demoniaci ꝑaritici ⁊ cuncta nature monſtra duꝫ credūt ⁊ accedūt ſalutē ꝯſequūt̉. naꝫ ꝟtꝰEe iſlo exibat ⁊ ſanabat oēs ſꝫ ⁊ publiam ⁊ peccatores dū a ꝓpinquāt ad deaꝫ beniā merēt̉. qͥ nymo ꝯuiuiū eoꝝ n̄tetnit. qui nō venit vocare iuſtos ſedfeccatores. Un̄ nō īcōuenienter dicipot. ꝙ ſicut aduentus eius in carne fut in ſaluatiōꝫ peccatoꝝ ſic ⁊ ſalutarisec hoſtia ſit fidelibꝰ collata in remiſronē peccatoꝝ. Un̄ criſtus in vltīa cera in inſtitutōe hꝰ ſalutiferi ſacramētt ſic dicebat. hoc eſt corpus meū qd̓ ꝓdbis tradet̉. Et hic eſt calix qui ꝓvodis fundet̉ in remiſſiōꝫ peccatoꝝ quatptet homo cū fecerit qd̓ in ſe eſt ſecute oꝫ accedere ad hoc ſacram̄tū abſqꝫtepidatōne ī fide ⁊ ī caritate. nihil heſtans d̓ ip̄iꝰ pietate. Un̄ graue eſt vt

d̓t beatus Ambro. ꝙ ad menſaꝫ domini mundo corde ⁊ manibꝰ innocētibꝰnō venimus. ſꝫ grauius eſt ſi de peccatis metuimus etiā ſi ſacrificiū nō reddamus. cū magna ergo deuotōe ⁊ reuerēcia ad hoc ſacramētū eſt accedendū ⁊ id̓o ſi aliquis quottidie ſe ad hocparatum inuenit maxīe ſacerdos. laudabile eſt ꝙ quottidie ſumat. Un̄ beatus Auguſtinus cū dixiſſet accipe qd̓quottidie tibi ꝓſit ſubiungit. Sic viue vt quottidie merearis accipere Etquidā pater mōachoꝝ appolonius monebat vt ſi fieri poſſet. quottidie cōmunicarēt monachi. ne qͥ ſe lōge facit abhis longe fiat a deo. B Et notandū ꝙ reuerencia huius ſacramenti timorem habet cū amore. Un̄ tīmor reuerencie ad deum dicitur timor filial̓Ex amore nāqꝫ ꝓuocatur deſideriumſumendi. ex timore autem conſurgithūilitas reuerēdi ⁊ iō vtꝝqꝫ ꝑtīet adreuerenciā huius ſaciamenti ⁊ ꝙ ꝯtinue ſumat̉ ⁊ ꝙ aliqn̄ abſtineat̉. Und̓d̓t bea. Auguſt. Quottidie euchariſtiecommunionē acciꝑe nec laudo nec vituꝑo. Itē dicit licet dixerit quiſpiamquottidie accipiendā euchariſtiaꝫ ſicalius affirmat quottidie faciat vnusqͥſqꝫ qd̓ ſcd̓ꝫ fidē ſuā pie credit eſſe faciēdū. neqꝫ eī litigauerūt īter ſe zacheus ⁊ cēturio cū alter eoꝝ gaudēs ſuſcepit dn̄m. alter dixit nō ſuꝫ dignus vtītres ſub tectū meū ābo ſaluatorē glorificātes. quāuis n̄ vno mō. amor tn̄⁊ ſpes ad q̄ ſēꝑ ſcriptura nos ꝓuocatp̄ferūt̉ timori. Un̄ cū petrus dixiſſetExi a me dn̄e qꝛ hō peccator ſū rn̄ditiheſq noli timere. Circa ſacerdotes tn̄p̄t hec forma teneri. vt nec nimis raronec ſemꝑ ꝯtinue ⁊ īp̄termiſſe ſanctaꝫhoſt iam ſtudeant ymolare. nimis em̄ꝯtinue celebrare aliquā notare videt̉irreuerenciam. cum raro aliquis taꝫ